Revolutionaire Volksoorlog tegen de bezetting in Rojava – Deel één

17 augustus 2022

De Turkse staat heeft op 1 juni 2022 zijn wil uitgesproken voor een nieuwe alomvattende invasie-aanval.

De aanvallen van de Turkse staat op Rojava zijn een aanval op de strijd om het bestaan ​​van het Koerdische volk. Het 30 kilometer diepe Rojava die Turkije wil bezetten, en getoond tijdens de VN-sessie, maakte zijn agenda duidelijk. Het stilzwijgen van de VN over dit invasieplan wijst ook op het bestaan ​​van troepen die dit plan daadwerkelijk steunen.

Langdurige voorbereiding van mensen op oorlog

De volkeren van Noord- en Oost-Syrië hebben zonder twijfel onmiddellijk actie ondernomen tegen dit uitgebreide invasieplan. Ze verklaarden dat ze de bezetting van het nieuwe Afrin, Serêkaniyê en Girê Spî niet zouden tolereren, en dat ze Turkije ook niet de kans zouden geven om door te gaan met het plan.

In de regio worden grote voorbereidingen getroffen in het kader van de Revolutionaire Volksoorlog. Dit betekent dat burgers meedoen en oorlog voeren. De inspiratie voor deze strategie, die in het verleden werd bepaald als een langdurige volksoorlog, waren de Vietnamese en Chinese revoluties. In nationale bevrijdingsstrijden zoals Algerije maakten de actieve deelname van het volk aan de oorlog, het einde van de soevereiniteit van de bezettingskoloniale staten en hun overwinning in een lange periode van oorlog deze strategie tot een basisstrategie van de strijd voor de onderdrukte naties. Een koloniale natie die zich in een zwakke positie en ongeorganiseerd bevindt, zal haar organisatie tijdens het lange oorlogsproces verzekeren en haar land beschermen. De koloniale macht zal geleidelijk verzwakken en de koloniale natie zal met een opstand de koloniale macht uit het land kunnen verdrijven.

Dimensies van de revolutionaire volksoorlog

De volksoorlog bestond uit verschillende fasen: strategische verdediging, strategisch evenwicht en strategisch offensief.

De revolutionaire volksoorlog heeft verschillende dimensies. Deze dimensies bestaan uit professionele strijdkrachten, gewapende zelfverdedigingstroepen en het volk. Het platteland, en misschien meer stedelijke centra, zijn de plaatsen waar de oorlog van het revolutionaire volk zal worden geconcentreerd en gevoerd. Hier verdedigen de professionele strijdkrachten, de zelfverdedigingsmacht en het volk zich samen en gecoördineerd tegen de bezetting van de Turkse staat. Terwijl de strijdkrachten de vijand effectieve klappen uitdelen, nemen de zelfverdedigingstroepen deel aan de oorlog door de vijand op onverwachte plaatsen achter de frontlinies aan te vallen. Met de actieve deelname van het volk wordt de vijand verslagen. Succes wordt bereikt door te zorgen voor de participatie van de bevolking. Het elimineren van de ontoereikendheid om mensen uit de oorlog te houden in vroegere processen is de basisbenadering van de revolutionaire volksoorlog.

Iedereen doet mee, van winkeliers tot artsen

Het behandelen van de beolking als een aparte dimensie mag niet betekenen dat ze worden behandeld alsof ze gescheiden zijn van de strijdkrachten en zelfverdedigingstroepen. In feite zijn deze krachten degenen die uit het hart van de bevolking komen. Strijdkrachten zoals de Volksbeschermingseenheden (YPG) en de Vrouwelijke Volksbeschermingseenheden (YPJ) zijn echter professionele strijdkrachten van alle tijden. Ze hebben geen andere activiteit. Er zijn ook semi-professionele zelfverdedigingstroepen zoals de Civiele Beschermingstroepen (HPC). Samen met hun eigen werk nemen ze deel aan de verdediging van het volk. De algemene massa is aan het werk, thuis, in het onderwijs, op het kantoor van de ambtenaar, op het werk, op het veld, maar ze nemen deel aan de revolutionaire volksoorlog zonder hun werk te onderbreken. Daar komt hun kracht vandaan.

Het effect van 40 jaar guerrillaverzet

In Koerdistan wordt al bijna 40 jaar een guerrillaoorlog gevoerd. Er is een zeer effectief guerrillaleger opgericht. Ook was het zo dat een beperkt deel van het volk als ‘militie’ aan deze oorlog deelnam. Ook zijn er ervaringen in het zelfmanagementproces. Dit proces werd voornamelijk uitgevoerd door jongeren en gewapende beroepskrachten. Er was geen directe en voldoende participatie van het publiek in dit proces. Het volk verwachtte dat de guerrilla’s, die “hun eigen kinderen” waren, van hun strijdkrachten de vijand zouden verslaan.

Ook in Rojava heeft een revolutie plaatsgevonden. Bijna alle steden van Rojava staan onder autonoom zelfbestuur. We zagen hoe enthousiast de mensen deelnamen aan de revolutie en hun plaats in de inspanningen om het land te verdedigen tegen ISIS.