Zelûx Bekir: “Er dreigt een humanitaire catastrofe in Shehba”

17 december 2022
  • Rojava/Noord- en Oost-Syrië 

De situatie in de zelfbesturende regio Shehba in het noorden van Syrië evolueert steeds meer naar een ongecontroleerde escalatie. De aanhoudende aanvallen van Turkije en islamitische gevolmachtigde troepen op de ongeveer 200.000 mensen in het woestijngebied, van wie velen ontheemd zijn uit Afrin, worden verergerd door een embargo opgelegd door het Syrische regime. Door het beleg dat sinds maart 2019 aanhoudt, is er in veel gebieden een tekort aan aanbod. Het Autonome bestuur van Noord- en Oost-Syrië (AANES) maakt zich zorgen over een ernstige humanitaire crisis met het oog op het begin van de winter.

In 2016 werd een deel van de Shehba-regio door de Syrische Democratische Krachten (SDF) bevrijd van bezetting door islamistische facties zoals het aan Turkije gelieerde Al-Nusra Front. Na de bezetting van Afrin door de Turkse staat in het voorjaar van 2018 veranderden de grenzen van de regio. Sindsdien bevindt het noorden zich in de onmiddellijke nabijheid van de Turkse bezettingszone en worden het zuiden, westen en oosten gecontroleerd door Damascus. Shehba wordt zo van alle kanten belegerd. Er is maar één toegang tot de regio, een paar kilometer ten noorden van Aleppo in het dorp Ehdas. Dit wordt op zijn beurt gecontroleerd door de beruchte 4e divisie van het Syrische leger. Deze militaire vereniging heeft maffia-achtige trekjes en int douanerechten voor de invoer van vitale producten naar Shehba.

Met het begin van de winter verscherpte Damascus het embargo tegen Shehba opnieuw, waardoor het de facto onmogelijk werd om essentiële medicijnen en andere essentiële goederen te krijgen. Ook brandstoffen zijn onderhevig aan de blokkade, waardoor de medische zorg en de publieke dienstverlening bijna geheel stil komen te liggen. Vooral kinderen, ouderen en zieken worden getroffen.

De AANES had de behoefte aan brandstofleveringen aan Shehba dit jaar op minstens 200 tankladingen geschat. Normaliter zouden er elke twee weken minimaal 60 tankladingen gevuld moeten worden. Totdat het embargo werd aangescherpt, konden echter slechts 15 tankers de grens naar de regio oversteken. De afgelopen twee maanden zijn brandstofleveringen volledig verhinderd door de 4e divisie van het Syrische leger.

15.000 kinderen kunnen niet naar school

Door het uitblijven van brandstofleveringen is de stroomvoorziening in Shehba ingestort, brandstof voor verwarming in de winter is ook niet beschikbaar. Als gevolg hiervan moesten veel scholen worden gesloten. Zo’n 15.000 studenten kunnen momenteel geen onderwijs volgen.

Ook de levering van gas, dat vooral nodig is om te koken en te verwarmen, wordt door het embargo sterk beperkt. Van de 28.000 cartridges die daadwerkelijk nodig waren, konden er slechts 10.000 in de regio worden geïmporteerd. De invoer van babymelk is ten strengste verboden.

Medicijnen in gezondheidscentra en apotheken raken op. Tot voor kort behandelde het Avrîn-ziekenhuis ongeveer 600 mensen per dag en had het vijf ambulances in dienst. Het embargo heeft de werking van het ziekenhuis stilgelegd. De districten Til Rifet, Ehrlich, Ehdas en Fafîn in de regio waarop een embargo rust, evenals de detentiecentra Afrin, Şehba, Veger, Serdem en Berxwedan hebben met bijzondere moeilijkheden te maken, aangezien ze tienduizenden ontheemden huisvesten.

De Turkse staat pleegt opzettelijk bloedbaden tegen gevluchte burgers

Zelux Bekir, medevoorzitter van de Volksraad van Afrin, maakt zich grote zorgen. “Er dreigt een humanitaire catastrofe in Shehba”, zei de Koerd. “Vier jaar lang heeft de bevolking van de regio dagelijks te maken gehad met zware artilleriebeschietingen en dodelijke drone-aanvallen door de Turkse staat. Er worden gerichte bloedbaden op de burgerbevolking gepleegd. Ze ontmoeten kinderen, vrouwen en ouderen. Maar ook hier blijft de weerstand hiertegen bestaan.”

Ankara, Damascus en Moskou hand in hand tegen de Koerden

Damascus moet zijn hongerbeleid opgeven en het embargo onmiddellijk opheffen, eist Bekir. “De winter is gekomen, de levensomstandigheden zijn verslechterd en de strengheid van het embargo neemt met de dag toe. Aan de ene kant blijven de Turkse staat en zijn bendes dreigen met aanslagen, aan de andere kant haalt het regime de strop aan. Beide regimes willen de wil van de bevolking breken door oorlog en dood, door honger, verdrijving en ziekte. Hoewel Rusland in de regio aanwezig is, doet het niets om deze praktijk te stoppen, aangezien het de regio in feite onder de controle van Damascus plaatst. Alle partijen zijn verenigd in het doel om de wil van het Koerdische volk te breken en vullen elkaar in dit opzicht aan.”

Zelûx herinnerde eraan dat vorig jaar veel bejaarden en zieken stierven als gevolg van het embargo. En deze winter worden er weer doden verwacht. De toestand van de mensen die in de kampen wonen is duidelijk: “Ze leven in tenten.” In de districten zijn veel mensen ondergebracht in de ruïnes van huizen die zijn verwoest in de hete oorlog tegen de jihadistische terreur.

“Een embargo opleggen aan een resistent volk in een regio waar het leven al moeilijk genoeg is zonder blokkade is een ramp. Het regime van Damascus zette in totaal zeven controleposten op op het korte stuk tussen Aleppo en Shehba. Door deze controleposten is geen brandstof, propaan, meel of medicijnen toegestaan. We hebben hier te maken met een ernstige humanitaire crisis. Als het embargo zo doorgaat, komt het leven van kinderen, ouderen en zieken in gevaar.”

De druk tegen het embargo moet worden opgevoerd

Er moet druk op Damascus worden uitgeoefend om het embargo op te heffen, eist Zelûx. Alle controleposten van het regime in de regio zouden ook moeten worden ontmanteld. Leden van de 4e Divisie heffen praktisch onbetaalbare “belastingen en douanerechten” voor de doorgang van essentiële goederen, benadrukt Zelûx. “Toch bieden de mensen in de regio veel weerstand. Ze strijden zowel tegen de aanvallen van de Turkse staat als tegen het embargo van het Syrische regime. Ze zijn volhardend en duidelijk in hun strijd, wat er ook gebeurt, en ze zijn zich bewust van het beleid tegen het Koerdische volk en het project van zelfbestuur. Ons doel is om terug te keren naar Afrin. We zullen blijven strijden, koste wat het kost.”