Protest voor de Franse ambassade in Berlijn

28 december 2022
  • Duitsland

Voor de Franse ambassade in Berlijn hebben demonstranten opgeroepen tot onmiddellijke opheldering van de dodelijke aanslag op het cultureel centrum Ahmet Kaya in Parijs.

Bij de gewapende aanval op 23 december kwamen Evîn Goyî, Mîr Perwer en Abdurrahman Kızıl om het leven. De Koerdische beweging omschrijft de aanval als het “tweede bloedbad in Parijs”. Op 9 januari 2013 werden de Koerdische vrouwen Sakine Cansız, Fidan Doğan en Leyla Şaylemez doodgeschoten door een Turkse huurmoordenaar. Tot op de dag van vandaag is niemand verantwoordelijk gehouden voor dit bloedbad. Tien jaar na de politieke moord wilden activisten afgelopen vrijdag de herdenkingsevenementen in het Koerdisch cultureel centrum in Parijs plannen en werden aangevallen door een 69-jarige Fransman.

Er vond een bijeenkomst plaats voor de Franse ambassade in Berlijn, bijgewoond door journalist Hayko Bağdat, schrijver Meral Şimşek, academici Neşe Özgen en Nevra Akdemir, advocaat Lukas Theune, muzikant Hozan Aydın, politici Sibel Yiğitalp en Hakan Taş en Hüseyin Taşan van de Koerdische Gemeenschap van Berlijn-Brandenburg.

Een toespraak van de vereniging Nav-Berlijn zei: “We zijn hier omdat de Koerdische culturele vereniging in Parijs werd aangevallen door een fascistische dader. Drie doden en vele gewonden zijn het gevolg van deze terroristische aanslag. De dader werd in een auto afgezet voor de deur van de Koerdische vereniging in Parijs. Daar loste hij direct meerdere schoten op de mensen voor de Koerdische vereniging. Meteen daarna schoot hij op een Koerdisch restaurant en een kapper in dezelfde straat. Deze aanslag was een herhaling van het bloedbad in Parijs in 2013. Op 9 januari 2013 werden de drie Koerdische revolutionairen Sakine Cansız, Fidan Doğan en Leyla Şaylemez laf en stiekem neergeschoten door een Turkse agent. De Franse autoriteiten en staatsinstellingen hebben de aanval op deze drie vrouwen, die als symbolen van een autonome vrouwenorganisatie stonden voor zelfbeschikking en basisdemocratie, niet opgelost. Ze verhinderden opzettelijk verkenning voor hun eigen voordeel. Als ze het onderzoek naar de aanval niet hadden voorkomen, zou de Turkse staat in de problemen zitten en niet hand in hand met IS kunnen blijven afslachten en zijn moordenaars naar Europa sturen.”

In andere toespraken werd de aanslag beschreven als een terroristische aanslag en was onmiddellijke opheldering vereist. Er vonden ook straatprotesten plaats in München, Freiburg, Kiel, Dortmund, Stuttgart, Brussel en Oslo, waarbij opheldering werd gevraagd over de achtergrond van de aanval.