- Turkije en Noord-Koerdistan
Psycholoog en pedagoog Şiyar Güldiken heeft zijn visie gegeven op de aanslagen op scholen in Sêwereg en Mereş. Güldiken zei dat wat er is gebeurd niet alleen een kwestie is die kinderen betreft, en dat er ook rekening moet worden gehouden met de sociale en onderwijsomstandigheden.
Na de aanslagen op scholen in Sêwereg en Mereş zijn het onderwijssysteem en de sociale omstandigheden opnieuw onderwerp van discussie geworden. Güldiken benadrukte dat deze incidenten niet alleen vanuit een veiligheidsperspectief moeten worden beoordeeld, maar in samenhang met de sociale en educatieve omgeving waarin kinderen opgroeien. Hij haalde de woorden van Rakel Dink aan: “Zolang we het systeem dat een kind in een moordenaar verandert niet ter discussie stellen, zullen we met deze problemen blijven kampen”, waarmee hij de aandacht vestigde op de huidige situatie.
Güldiken benadrukte dat de aanslagen in Sêwereg en Mereş niet uitsluitend als een kwestie betreffende kinderen mogen worden behandeld. “Wat er is gebeurd, is een gevolg. Aan de andere kant van de medaille zijn er andere discussies. Wanneer de machthebbers een verandering of transformatie willen doorvoeren, proberen ze daarvoor de maatschappelijke basis te leggen. Vaak doen ze dit door middel van discussies over angst en veiligheid. Zoals te zien is bij het incident in Sêwereg, zou het kind eerder enkele berichten op sociale media hebben geplaatst. Naar verluidt heeft de schoolleiding de relevante autoriteiten hiervan op de hoogte gesteld, maar werd de zaak niet serieus genomen. Dit lijkt misschien een op zichzelf staand geval, maar de kwestie beperkt zich niet hiertoe,” zei hij.
Met betrekking tot de maatschappelijke gevolgen van geweld verklaarde Güldiken: „Vanuit het perspectief van kinderen en jongeren vereist het plegen van een dergelijke daad dat een bepaalde drempel wordt overschreden. Zodra deze drempel is overschreden, neemt de kans op soortgelijke incidenten toe. Zo vonden er inderdaad eerst in Sêwereg, daarna in Mereş en vervolgens in verschillende andere steden soortgelijke incidenten plaats. Rond dezelfde tijd opende iemand in Diyarbakır op klaarlichte dag het vuur met een wapen met een lange loop. Dit is geen toeval.”
Güldiken merkte op dat de zichtbaarheid van geweld is toegenomen door de media en technologie. “Geweld komt vaker voor in televisieseries, films en computerspellen. Pesten door leeftijdsgenoten op scholen is ook een belangrijk probleem. Bovendien vermindert het live bekijken van oorlogsbeelden op televisie de gevoeligheid van de samenleving voor geweld. Dit toont aan dat geweld geleidelijk aan genormaliseerd raakt,” zei hij.
Güldiken verwees ook naar de structuur van het onderwijssysteem: “Het onderwijs is steeds meer gebaseerd op uit het hoofd leren. Vaardigheden zoals denken en vragen stellen verzwakken. Kinderen groeien op onder intense examendruk. Het onderwijssysteem sluit onvoldoende aan bij het dagelijks leven. Dit heeft een negatieve invloed op de ontwikkeling van kinderen.”Güldiken benadrukte het belang van onderwijs in de moedertaal en zei: „Wanneer een kind onderwijs krijgt in zijn moedertaal, verloopt het leerproces soepeler. Beperkte mogelijkheden voor onderwijs in de moedertaal kunnen tot allerlei problemen bij kinderen leiden. Dit kan er ook toe leiden dat ze hun interesse in het onderwijs verliezen.”
Güldiken wees op de noodzaak van veranderingen in het onderwijssysteem en verklaarde: “Veranderingen in het onderwijs mogen niet beperkt blijven tot veiligheidsmaatregelen. Het is belangrijk om het curriculum te herzien en het zo in te richten dat het de sociale en emotionele ontwikkeling van kinderen ondersteunt. Onderwerpen met betrekking tot ethiek, de natuur en het sociale leven moeten een grotere plaats krijgen in het onderwijs.”
Güldiken benadrukte dat de incidenten niet als geïsoleerde individuele gevallen moeten worden behandeld, maar binnen een breder kader moeten worden bekeken, waarbij hij het belang onderstreepte van het verbeteren van de sociale en educatieve omstandigheden waarin kinderen opgroeien.
Bron: ANF
