- Engeland
Op 25 april werd op Trafalgar Square in Londen een protestactie georganiseerd door de Democratic Forces Unity, uit solidariteit met de 1100ste week van de strijd van de Zaterdagmoeders. Tijdens de actie werd opnieuw de eis gesteld om het lot van degenen die tijdens hun hechtenis gedwongen zijn verdwenen, bekend te maken en de verantwoordelijken voor het gerecht te brengen.
In de verklaring werd benadrukt dat de Zaterdagmoeders al 31 jaar op zoek zijn naar hun verdwenen familieleden, sinds zij op 27 mei 1995 met hun sit-in begonnen. Er werd opgemerkt dat de families tijdens deze strijd, die al 1100 weken ononderbroken voortduurt, geen stap hebben teruggezet ondanks verboden, aanvallen, detenties, martelingen en arrestaties. Er werd verklaard dat de staat heeft geprobeerd het beleid van gedwongen verdwijningen te verdoezelen door middel van repressie, maar dat de Zaterdagmoeders hun zoektocht naar gerechtigheid van de pleinen naar de rechtszalen hebben voortgezet.
Er werd aan herinnerd dat het aantal gedwongen verdwijningen in Turkije en Koerdistan met name na de militaire staatsgreep van 12 september toenam en in de jaren negentig uitgroeide tot een systematisch staatsbeleid tegen de revolutionaire, democratische en Koerdische oppositie. Duizenden mensen verdwenen tijdens hun hechtenis, en het lot van vele personen, zoals Hayrettin Eren, Hüseyin Morsümbül, Maksut Tepeli, Cemil Kırbayır, Hasan Gülünay, Hüseyin Toraman, Aysenur Şimşek en Kenan Bilgin, is nog steeds onbekend.
In de verklaring werd opgemerkt dat de zaak van Hasan Ocak, die in 1995 tijdens zijn hechtenis verdween, een keerpunt markeerde. Er werd benadrukt dat, als gevolg van de vastberaden strijd van de familie en kameraden van Hasan Ocak, zijn lichaam werd gevonden op een begraafplaats voor onbekenden, waardoor de realiteit van de staat aan het licht kwam. Er werd ook aan herinnerd dat het lichaam van Rıdvan Karakoç in dezelfde periode werd ontdekt. Na de begrafenis van Hasan Ocak op 17 mei 1995 vond op 27 mei de eerste zaterdagse sit-in-protestactie plaats op het Galatasaray-plein.
Tijdens de 1100 weken van verzet zijn veel moeders, vaders en broers en zussen overleden zonder het lot van hun dierbaren te hebben vernomen of gerechtigheid te hebben gezien. Emine Ocak, Berfo Kırbayır, Elmas Eren, Gülezar Altunışık, Baba Ocak, Fatma Morsümbül, Asiye Karakoç, Zeynep Güney, Meryem Baskın en Güzel Şahin werden met respect herdacht. Er werd opgemerkt dat de strijd nu wordt voortgezet door de kinderen en kleinkinderen.
Er werd verklaard dat het verzet van de Zaterdagmoeders een belangrijke barrière heeft gevormd tegen het beleid van gedwongen verdwijningen, en dat de strijd zich heeft verspreid van Amed naar Êlih, van İzmir naar Colemêrg, grenzen overschrijdend en aansluitend bij soortgelijke bewegingen over de hele wereld. Er werd benadrukt dat de solidariteitsnetwerken die familieleden van verdwenen personen samenbrengen – van Latijns-Amerika tot Azië, en van het Midden-Oosten tot Afrika – sterker zijn geworden.
De actie eindigde met de boodschap: “We zullen degenen die tijdens hun hechtenis zijn verdwenen niet vergeten, we zullen de daders niet vergeven. We zullen blijven eisen dat er verantwoording wordt afgelegd voor de verdwenen personen.”
Bron: ANF
