- Turkije
De medevoorzitter van de Volkspartij voor Gelijkheid en Democratie (DEM), Tuncer Bakırhan, heeft in zijn wekelijkse fractietoespraak in het parlement scherpe kritiek geuit op de politieke situatie in Turkije en daarbij een reeks maatschappelijke crises aan de orde gesteld. Aan het begin ging Bakırhan in op de overstromingsramp in Sêrt (tr. Siirt) en betuigde hij zijn medeleven aan de getroffenen. Tegelijkertijd riep hij de bevoegde instanties op om de schade snel in kaart te brengen en te herstellen.
Vervolgens richtte de Koerdische politicus zich op de situatie van mijnwerkers die in Ankara protesteren tegen achterstallige lonen. Hij noemde de arrestatie van meer dan 100 arbeiders onaanvaardbaar. “Deze arbeiders strijden al maanden om hun loon te krijgen”, zei Bakırhan en eiste hun onmiddellijke vrijlating en de uitbetaling van hun vorderingen.
Dodelijke aanslagen op scholen
Een ander belangrijk punt in zijn toespraak waren de dodelijke aanslagen op scholen vorige week in de provincies Riha (Urfa) en Gurgum (Maraş). Bakırhan benadrukte dat hij niet alleen als politicus sprak, maar ook als vader. “Ik ben een van de miljoenen ouders die hun kinderen 's ochtends naar school sturen en 's avonds op hun terugkeer wachten”, zei hij. De gebeurtenissen zijn volgens hem een uiting van een diepe maatschappelijke crisis die het gevolg is van isolatie, gebrek aan perspectief en groeiende wanhoop.
Vervolgens uitte Bakırhan kritiek op het onderwijsbeleid van de regering. Het onderwijssysteem zou in toenemende mate een instrument voor ideologische beïnvloeding zijn geworden. „Wij willen kwalitatief hoogstaand openbaar onderwijs; niet ideologisch, maar gratis en in de moedertaal”, verklaarde hij. Ook ging de DEM-voorzitter in op de toenemende bewapening in de samenleving. Volgens schattingen zouden er tussen de tien en dertig miljoen niet-geregistreerde wapens in het land zijn.
“Crises worden niet opgelost, maar beheerd”
“We weten niet eens hoeveel mensen gewapend zijn”, zei Bakırhan, verwijzend naar de stijgende cijfers van geweldsmisdrijven, ook onder jongeren. De politicus legt de verantwoordelijkheid voor deze ontwikkeling duidelijk bij de regering. “Al jaren worden crises en problemen niet opgelost, maar beheerd.” Terwijl in andere landen na rampen politieke consequenties worden getrokken, blijft dit in Turkije achterwege. Bakırhan riep met name minister van Onderwijs Yusuf Tekin op om af te treden.
Gülistan Doku
Bakırhan wijdde een groot deel van zijn toespraak aan de situatie van vrouwen en onopgeloste geweldsmisdrijven. „Een van de ernstigste problemen is de toename van vrouwenmoorden, verdachte sterfgevallen en vermiste vrouwen”, zei hij. Daarbij stelde hij de zaak van de al jaren vermiste studente Gülistan Doku centraal. “Gülistan is geen persoon, maar een vraag”, verklaarde Bakırhan. “Al zes jaar wordt deze vraag aan het geweten van dit land gesteld en blijft toch onbeantwoord.” De heropening van het onderzoek is te danken aan de aanhoudende druk van de familie, vrouwenorganisaties en het publiek.
Veel andere gevallen: Rojin Kabaiş, Nadira Kadirova, Rabia Naz
De zaak toont fundamentele tekortkomingen in het rechtssysteem aan. Bakırhan sprak over mogelijke banden tussen overheidsinstanties, de politiek en de veiligheidsdiensten, die moeten worden opgehelderd. Tegelijkertijd verwees hij naar andere zaken, zoals die van Rojin Kabaiş, Nadira Kadirova en Rabia Naz, en eiste hij een grondig onderzoek. In dit verband waarschuwde de DEM-voorzitter dat er in Turkije structuren aan het ontstaan zijn die doen denken aan bekende schandalen rond staatsverwevenheid. Het gaat niet alleen om individuele gevallen, maar om de fundamentele kwestie van de rechtsstaat en verantwoordelijkheid.
Kom op 1 mei de straat op
Bakırhan benadrukte bovendien dat politieke en maatschappelijke ontwikkelingen niet los van elkaar kunnen worden gezien. „Zonder democratisering kan er geen normalisatie plaatsvinden”, zei hij. De huidige situatie zou een uiting zijn van een diepere politieke crisis. Tot slot riep hij op tot deelname aan de komende demonstraties op 1 mei. Na de mobilisaties op 8 maart en de Newroz-vieringen gaat het er nu om gezamenlijk sociale rechten en eisen op straat te brengen. “De grootste angst van de machthebbers is de gezamenlijke beweging van de kansarmen”, zei Bakırhan.
