- Noord-Koerdistan
Onder de leus „Het is tijd om ons te verenigen via gemeenschappelijk georganiseerde universiteiten“ kwamen zaterdag honderden studenten en jongeren uit Koerdistan en Turkije bijeen voor een conferentie in Amed (Tr: Diyarbakır). In het ÇandAmed-congrescentrum bespraken zij de politieke en maatschappelijke rol van jongeren in het proces naar vrede en een democratische samenleving, zelfgeorganiseerde universitaire structuren en de strijd tegen sociale uitbuiting, milieuvernietiging en staatsrepressie.
In de conferentiezaal hingen grote portretten van Abdullah Öcalan, naast spandoeken met slogans als „De weg van de vrouwen is de weg van het leven“ en „We zijn jong begonnen, we zullen jong zegevieren“. De deelnemers verwelkomden de aankomende leden van de Raad van Vredesmoeders met een staande ovatie. Na een minuut stilte werd het Koerdische volkslied „Çerxa Şoreşê“ gezongen.
„Jongeren zijn de fundamentele kracht bij het opbouwen van de samenleving“
Hasan Karsu, die namens de studenten het woord voerde, richtte zijn toespraak op sociale en ecologische crises. In het licht van de voortdurende vernietiging van de natuur, met name in Koerdistan, en de toenemende sociale onzekerheid, riep hij jongeren op om verantwoordelijkheid te nemen voor het creëren van een alternatieve manier van leven. „We mogen de maatschappelijke kracht die studenten kunnen genereren niet onderschatten. We moeten erkennen dat jongeren die hun eigen onafhankelijke wil ontwikkelen, dingen kunnen bereiken die ons voorstellingsvermogen te boven gaan. Jongeren zijn de fundamentele kracht bij het opbouwen van de samenleving”, verklaarde hij.
Karsu wees erop dat de huidige omstandigheden worden gekenmerkt door onderdrukking, uitbuiting, pesterijen en geweld. “Jongeren worden beroofd van hun autonomie en gereduceerd tot passieve objecten binnen de samenleving. Dit beleid zal het verzet van de jeugd echter niet breken. Degenen die ons dit alles opleggen, moeten weten: jullie zullen onze jeugd niet van ons kunnen afnemen. Jullie zullen tot het besef komen dat wij de stem zijn van miljoenen.” Karsu riep op tot het versterken van de politieke organisatie op universiteiten en scholen en tot het intensiveren van de strijd voor gelijkwaardig, gratis onderwijs in de moedertaal.
„Onze historische rol combineren met praktisch werk”
Verwijzend naar de nieuwe fase van de Koerdische vrijheidsstrijd legde Karsu uit dat, hoewel de middelen en methoden van de politieke strijd veranderen, de fundamentele doelstellingen hetzelfde blijven. „We zijn noch van onze geest, noch van onze doelstellingen afgeweken. We bevinden ons simpelweg in een fase waarin onze middelen en methoden veranderen. In dit nieuwe tijdperk moeten we onze historische missie combineren met ons praktische werk.”
Karsu merkte op dat de studenten deel uitmaken van een revolutionaire traditie die maatschappelijke grenzen overschrijdt en zich kenmerkt door verregaande solidariteit. Hij zei dat het hun taak is om binnen de universiteiten een democratisch alternatief voor het bestaande systeem op te bouwen. Tegelijkertijd waarschuwde hij voor maatschappelijke problemen zoals drugshandel, georganiseerde misdaad en geweld tegen jongeren. Hij stelde dat deze ontwikkelingen niet los kunnen worden gezien van staatsstrategieën die erop gericht zijn maatschappelijke organisatie te verzwakken.
TJA-activiste Akgül: Dogmatisme doet ons verouderen
Nesrin Akgül van de Koerdische vrouwenbeweging TJA wijdde haar toespraak aan de vraag hoe revolutionaire openheid en het vermogen tot maatschappelijke vernieuwing behouden kunnen blijven. Ze verwees naar de politieke benadering van Abdullah Öcalan en zijn oproep van 27 februari 2025. „Met 27 februari heeft Abdullah Öcalan de samenleving en de beweging opnieuw verjongd“, zei Akgül. Ze benadrukte dat de Koerdische leider ondanks zijn jarenlange gevangenschap zijn vermogen tot intellectuele en politieke vernieuwing heeft behouden.
„Wat jongeren het meest uitput en hen oud doet worden, is dogmatisme. Het beschadigt relaties en legt er beperkingen op. Wanneer we starre denkpatronen overwinnen, blijven we jong. Samenleven met verschillen, met mensen die anders zijn dan wij, houdt ons jong.”
Ahmet Emre Taştan sprak namens de Vrije Universiteitsbeweging en koppelde zijn toespraak aan de woorden: „De zon zal toebehoren aan hen die bij zonsopgang strijden.“ De conferentie werd vervolgens voortgezet met een filmvertoning.
De Universiteit van Rojava roept op tot bescherming van autonome universitaire structuren
Een van de belangrijkste aandachtspunten van de conferentie waren de solidariteitsboodschappen van diverse jongeren- en studentenorganisaties. Naast YUNA – Democratische Jeugd uit Duitsland – werden er ook solidariteitsboodschappen gestuurd door onder meer de World Youth Strike Movement, de jongerenafdeling van de Partij van de Onderdrukten (EHP), jongerengemeenschappen, de Revolutionaire Studentenunie, Libertarische Jeugd en de Revolutionaire Jeugdkrachten (Dev-Güç).
Een in het Koerdisch opgestelde boodschap van de Universiteit van Rojava kreeg bijzondere aandacht. Daarin werd het belang van de conferentie voor de organisatie van jongeren benadrukt en werd gewaarschuwd voor pogingen om jongeren te vervreemden van hun culturele en politieke identiteit door middel van drugs, sociale vervreemding en andere vormen van staatsinvloed. Tegelijkertijd uitte de studenten kritiek op de trage voortgang van het vredesproces. Zij stelden dat Öcalan nog steeds in isolatie verblijft en dat zijn fysieke vrijheid een essentiële voorwaarde is voor het bevorderen van het proces en het oplossen van bestaande problemen.
Met betrekking tot het lopende integratieproces in Rojava benadrukte de universiteit dat democratische integratie niet gelijkgesteld mag worden aan het opgeven van sociaal zelfbestuur. “We willen dat onze universiteiten en instellingen autonoom blijven. We zullen noch onze onderwijsrechten, noch onze taalrechten opgeven. Alleen op deze manier kunnen we onze identiteit en cultuur behouden. Weet dat jullie niet alleen staan!”
Solidariteit vanuit Kobanê en Maxmur
Ook de Universiteit van Kobanê stuurde een videoboodschap waarin de conferentie werd omschreven als een nieuwe stap in de richting van de organisatie van jongeren. Daarin werden studenten uit alle vier de delen van Koerdistan opgeroepen om het initiatief te steunen en hun gezamenlijke politieke inspanningen te versterken. „Deze conferentie is een nieuwe stap, en jongeren moeten verdere stappen zetten. Studenten uit alle vier de delen van Koerdistan moeten deze conferentie en de drijfveer erachter omarmen en deze strijd steunen. Wij zijn bereid alles te doen wat in ons vermogen ligt.”
Er werd ook een solidariteitsboodschap ontvangen vanuit het vluchtelingenkamp Maxmur. Daarin werd verwezen naar het vredes- en democratiseringsproces en werd kritiek geuit op het feit dat tot nu toe niet de nodige politieke stappen zijn genomen. „Als de staat de nodige stappen had genomen, zouden wij vandaag ook in deze zaal aanwezig zijn.”
De conferentie wordt voortgezet met verdere discussies over de organisatie van studenten en de oprichting van communistische universiteitsstructuren.
