- Turkije
Vandaag is het 28 jaar geleden dat op 9 oktober 1998 de internationale samenzwering tegen Abdullah Öcalan van start ging. Onder intense politieke en militaire druk op Syrië werd de Koerdische leider gedwongen het land te verlaten. Hij beleefde een maandenlange odyssee door verschillende landen, voordat hij in de Keniaanse hoofdstad Nairobi gevangengenomen werd en op 15 februari 1999 aan Turkije werd uitgeleverd. Sindsdien zit hij opgesloten in de gevangenis op het eiland İmralı en zijn zijn omstandigheden niet verbeterd, ondanks het voortdurende vredes- en democratiseringsproces.
DBP: De vrijheid van Öcalan is een historische noodzaak voor een democratische en duurzame vrede
In een verklaring naar aanleiding hiervan zei de Democratische Regio’s Partij (DBP): „Wat in de persoon van leider Öcalan werd aangevallen, was niet alleen het bestaan van het Koerdische volk en hun strijd voor vrijheid, maar ook de wil van volkeren om een gelijkwaardig en vrij leven op te bouwen en de democratische toekomst van het Midden-Oosten. Om deze reden moet 9 oktober niet louter worden beschouwd als een samenzwering die in het verleden plaatsvond, maar als een voortdurende dimensie van de strijd waarvan de politieke gevolgen en effecten tot op de dag van vandaag voortduren.”
De verklaring vervolgde: “De mentaliteit die erop gericht is het Koerdische volk nog een eeuw lang zonder status te laten, de wil van leider Öcalan voor een democratische oplossing te neutraliseren en een gezamenlijke democratische toekomst voor de volkeren te verhinderen, blijft in verschillende vormen bestaan. Als reactie hierop heeft het Koerdische volk zijn wil voor vrijheid, democratie en vrede behouden door de strijd die het heeft gevoerd tegen meer dan een eeuw van beleid van ontkenning en uitroeiing. Als resultaat van deze strijd heeft het vandaag de weg vrijgemaakt voor het Vredes- en Democratische Samenlevingsproces. Binnen dit kader moeten het bestaan en de identiteit van het Koerdische volk grondwettelijk worden gewaarborgd, moet een democratische en juridische oplossing voor de Koerdische kwestie worden bereikt en moeten er omstandigheden worden gecreëerd waarin leider Öcalan vrij kan leven en werken. Want zijn vrijheid is niet louter de vrijheid van één individu; het is een van de fundamentele voorwaarden om de weg te effenen voor een democratische oplossing, het tot stand brengen van een duurzame en waardige vrede, en het in staat stellen van de volkeren van Turkije om samen een gelijkwaardige en vrije toekomst op te bouwen. Om deze reden is de vrijheid van leider Öcalan een historische noodzaak voor het scheppen van alle voorwaarden die nodig zijn voor een democratische en duurzame vrede in Turkije!
Vandaag de dag is dit niet alleen de taak van het Koerdische volk; het gaat erom de gezamenlijke strijd uit te breiden van alle volkeren, sociale groepen en democratische krachten in Turkije die streven naar democratie, rechtvaardigheid en vrede. Want de vrijheid van het Koerdische volk kan niet los worden gezien van de vrijheid van de volkeren van Turkije, net zoals een democratische oplossing voor de Koerdische kwestie niet los kan worden gezien van de democratisering van Turkije. Vrede uitbreiden betekent dat we samen de rechtsstaat, gerechtigheid, gelijkheid en de democratische politiek versterken. Wij pleiten ervoor dat leider Öcalan, de architect van het Vredes- en Democratische Samenlevingsproces en degene die dit proces ondanks de streng beperkende omstandigheden blijft leiden, zo snel mogelijk de omstandigheden krijgt waarin hij vrij kan leven en werken. Wij blijven vastbesloten om onze strijd voort te zetten voor een democratische en wettelijke oplossing voor de Koerdische kwestie en voor de opbouw van de democratische toekomst van Turkije.”
Hatimoğulları: Öcalan moet in vrijheid kunnen werken
De covoorzitters van de Volkspartij voor Gelijkheid en Democratie (DEM-partij), Tülay Hatimoğulları en Tuncer Bakırhan, hebben eveneens verklaringen afgegeven ter gelegenheid van de verjaardag van het complot.
Tülay Hatimoğulları verklaarde: „De internationale samenzwering die op 9 oktober 1998 begon, had tot doel de wil van het Koerdische volk te breken via de heer Abdullah Öcalan, het conflict tussen de volkeren van Turkije aan te wakkeren en de chaos in het Midden-Oosten te vergroten. Dit plan, dat erop gericht was volkeren tegen elkaar op te zetten, werd gedwarsboomd door de vastberadenheid van de heer Öcalan om, zelfs onder de zwaarste omstandigheden van isolatie, te blijven streven naar vrede en een democratische oplossing. Het Vredes- en Democratische Samenlevingsproces, dat begon met de historische oproep van 27 februari, heeft eens te meer het belang aangetoond van de jarenlange inspanningen van de heer Öcalan voor vrede en zijn inzet voor een democratische oplossing. Het heeft een belangrijke kans gecreëerd voor de volkeren om samen een gelijkwaardig en vrij leven op te bouwen. Om het Vredes- en Democratisch Maatschappijproces te laten slagen, moet de heer Öcalan in vrijheid kunnen werken en communiceren, en moeten de onderhandelingen op voet van gelijkheid worden gevoerd. In deze context, als reactie op de internationale samenzwering van 9 oktober, moeten we samen bouwen aan een gelijkwaardige, rechtvaardige en democratische toekomst.”
Bakırhan: Samen kunnen we een gelijkwaardige en vrije toekomst opbouwen
Tuncer Bakırhan verklaarde: „Het doel was om de wil van de volkeren om samen te leven te ondermijnen en het lot van de regio te hertekenen door het conflict te verdiepen. Op deze 9 oktober veroordelen wij deze samenzwering opnieuw. Al 27 jaar lang heeft de heer Öcalan op Imrali, als reactie op deze samenzwering, zijn visie op een democratische oplossing voortdurend verder uitgewerkt. Hij pleit ervoor dat het Koerdische en het Turkse volk samenleven op basis van democratisering en voor het idee van een ‘Democratische Republiek’. Vandaag bevinden we ons in een nieuwe periode waarin de nadruk niet op conflict ligt, maar op vrede en een democratische samenleving. Om deze periode te laten uitgroeien tot duurzame vrede, moet de heer Öcalan in vrijheid kunnen werken en zijn ideeën aan de samenleving kunnen overbrengen. We hebben een historische kans voor ons. Samen kunnen we een gelijkwaardige en vrije toekomst opbouwen voor Koerden, Turken en alle volkeren van dit land.”
