De Vrouwenvergadering van de DEM-partij maakte haar verklaring bekend tijdens een persconferentie die op 8 maart, Internationale Vrouwendag, werd gehouden in het hoofdkwartier van de partij.
De Turkse versie van de verklaring werd voorgelezen door Halide Türkoğlu, woordvoerster van de Vrouwenvergadering, terwijl de Koerdische versie werd voorgelezen door parlementslid Sümeyye Boz.
De verklaring verwees naar de historische wortels van 8 maart en benadrukte dat de strijd van vrouwen voor gelijkheid en vrijheid vandaag de dag voortduurt. De tekst riep op tot verzet tegen oorlog, armoede, uitbuiting en vrouwonvriendelijk beleid, en bracht de volgende boodschap over: " Met onze opstand weven we verzet, en met verzet weven we een vrij en gelijkwaardig leven."
De verklaring vestigde de aandacht op aanvallen op vrouwen over de hele wereld, met name in het Midden-Oosten. Er werd verwezen naar de aanvallen van Israël op Palestina, de strijd van vrouwen in Afghanistan en Iran, en de ontwikkelingen in Syrië en Rojava. De verklaring sprak steun uit voor de vrouwenrevolutie in Rojava en onderstreepte dat de solidariteit van vrouwen een strijd is die grenzen overschrijdt.
De agenda van Turkije: geweld, armoede en trustees
De verklaring bekritiseerde de toename van vrouwenmoorden, het beleid van straffeloosheid en de toenemende feminisering van armoede in Turkije als gevolg van de economische crisis.
In reactie op de uitroeping van 2025 tot het “Jaar van het Gezin” werd in de verklaring benadrukt dat er geen terugtrekking uit het Verdrag van Istanbul zou plaatsvinden.
De verklaring bekritiseerde ook de benoeming van trustees die zich richten op het co-voorzittersysteem en het beleid gericht op jonge vrouwen. Er werd aandacht gevraagd voor gevallen van vrouwenmoord en gedwongen verdwijningen en er werd opgeroepen tot verantwoordingsplicht.
Vrede en democratische oplossing
De verklaring verwees naar de oproep tot “vrede en een democratische samenleving” die Abdullah Öcalan op 27 februari deed, en beschreef deze als een belangrijke stap om een einde te maken aan het geweld en een democratische oplossing te bereiken. De verklaring onderstreepte de rol van vrouwen bij het tot stand brengen van vrede. In de verklaring stond: “Voor het tot stand brengen van vrede zijn de fysieke vrijheid van de heer Öcalan en zijn vermogen om te werken onder omstandigheden die hem in staat stellen zijn rol te vervullen, de garantie voor een democratische oplossing van de Koerdische kwestie. Op 8 maart zullen we ons verenigen rond vrede en hoop.”
De verklaring riep ook op tot solidariteit tegen haatbeleid gericht tegen LGBTI+-personen en legde speciale nadruk op de strijd van vrouwen met een handicap en werkende vrouwen. Er stond in dat vrouwenstakingen zouden worden gesteund en dat vrouwen op 8 maart de straat op zouden gaan.
De Vrouwenvergadering zei dat de oplossing ligt in het volhardende verzet van vrouwen en voegde daaraan toe:
* " Voor een land waar de prijs voor toegang tot brood niet de dood is, maar een waardig leven,
* waar ons recht op leven niet wordt ontnomen door haat en waar we elkaars garantie zijn door onze verschillen,
* waar, in plaats van een gerechtelijk bevel dat daders vrijspreekt, zelfs het overwegen van het doden van vrouwen wordt beschouwd als een schande voor de mensheid,
* waar het resultaat van het verdedigen van vrijheid niet de gevangenis is, maar de mogelijkheid om vrij naar de lucht te kijken,
* en voor een democratische republiek, een land van vrouwen, zullen we op 8 maart de straat opgaan.
De verklaring werd afgesloten met de slogans “Vrouwen, Leven, Vrijheid” (Jin, Jiyan, Azadî) en “Lang leve de solidariteit tussen vrouwen”.
