- Turkije
In de Turkse zwaarbeveiligde gevangenis Sincan 1, een van de grootste gevangenissen van het land in de hoofdstad Ankara, worden politieke gevangenen systematisch blootgesteld aan onwettige maatregelen. Dat meldt de vertegenwoordiger van verschillende betrokkenen aan ANF Nieuwsagentschap. De beschuldigingen omvatten willekeurige disciplinaire straffen, regelmatige celrazzia's, communicatieverboden en inbreuken op persoonlijke correspondentie. De kritiek richt zich vooral op gerichte inbreuken op grondrechten en de toenemende onzekerheid van de gevangenen. Het gevangenisbestuur zou inzetten op escalatie en door voortdurende druk een sfeer van systematische onderdrukking creëren, zo luidt de beschuldiging.
“Steeds gevaarlijkere situatie in de gevangenis”
Ahmet Sayak, vertegenwoordiger van de politieke gevangenen Bager Sayak en Cihat Bekirîn, uitte zijn bezorgdheid over de omstandigheden in de Sincan-gevangenis. In een recent telefoongesprek vertelde zijn oom Bager Sayak over een bewuste escalatiestrategie van het gevangenisbestuur. “Het bestuur maakt gebruik van systematische provocatie: er vinden willekeurige celcontroles plaats, boeken worden in beslag genomen, de toegang tot informatie wordt geblokkeerd en zonder begrijpelijke reden worden tuchtprocedures ingesteld”, aldus Ahmet Sayak.
Deze maatregelen zijn geen op zichzelf staande gevallen, maar een uiting van een institutionele houding die gericht is op confrontatie. “Wat hier gebeurt, is meer dan alleen maar administratief handelen: het is een bewuste sabotage van de maatschappelijke dialoog die momenteel in Turkije publiekelijk wordt gevoerd”, vervolgt Sayak. Terwijl buiten de gevangenismuren politieke actoren werken aan een oplossing voor de Koerdische kwestie en de democratisering van het land, zijn er in gevangenissen als Sincan verantwoordelijken die dit proces bewust willen ondermijnen.
“Ondanks alles: gevangenen blijven voorzichtig”
Ondanks de beschreven misstanden zouden de gevangenen zich bedachtzaam en gedisciplineerd gedragen, aldus Sayak. “De politieke gevangenen nemen hun maatschappelijke verantwoordelijkheid serieus. Ze bieden passief verzet om provocaties geen voedingsbodem te geven.” Dit bewuste afzien van escalatie mag echter niet worden opgevat als instemming met de omstandigheden. “Onrecht blijft onrecht, ook al wordt het met waardigheid tegemoet getreden.”
Ook de families van de gevangenen zouden zich bewust zijn van de gevoelige situatie en bewust geen publieke acties ondernemen – voorlopig. “We oefenen ons in terughoudendheid, zodat het dialoogproces niet wordt geschaad. Maar ons zwijgen is niet grenzeloos. Als er niets verandert aan de situatie, zullen we als familieleden publiekelijk optreden – voor het ministerie van Justitie, met vreedzame maar duidelijke acties”, kondigde Sayak aan.
Censuur van brieven en communicatieverbod
Bijzonder ernstig zijn de beperkingen op communicatie. Volgens Sayak worden brieven zwart gemaakt, te laat of in verkorte vorm bezorgd. "In oktober heb ik Bager Sayak een brief van zeven pagina's gestuurd. Op de derde pagina waren ongeveer twintig regels zwart gemaakt, zonder opgaaf van redenen. Bovendien kreeg hij alleen een fotokopie, niet het origineel." Ook inkomende brieven zouden soms helemaal niet worden doorgestuurd en antwoorden zouden worden achtergehouden. Volgens Sayak zijn in totaal 27 politieke gevangenen in Sincan onlangs bestraft met disciplinaire maatregelen. Alle bezwaren zouden door de gevangenisdirectie zonder meer zijn afgewezen.
Oproep aan het publiek en de parlementsleden
Sayak riep in zijn verklaring ook op tot concrete politieke reacties. Parlementsleden van de DEM-partij en de mensenrechtencommissie in het parlement moeten de detentieomstandigheden in Sincan dringend ter plaatse onderzoeken. “Er moet onmiddellijk een officiële delegatie komen. De schendingen van de wet mogen niet langer achter gevangenismuren verborgen blijven. Het gaat al lang niet meer alleen om grondrechten, het gaat om de fysieke veiligheid van de gevangenen.”
De situatie is zo ernstig dat ze moet worden beschouwd als een “aanval op het leven zelf”. “Dit is geen administratieve procedure, maar een aanval op de menselijke waardigheid en een schending van de fundamentele beginselen van de rechtsstaat. Als de samenleving nu niet reageert, wordt de grens naar straffeloosheid definitief overschreden.”
Bron: ANF
