- Turkije
Familieleden van ernstig zieke politieke gevangenen zijn dinsdag voor onbepaalde tijd begonnen met een sit-in voor het Turkse ministerie van Justitie in Ankara. Samen met parlementsleden van de Volkspartij voor Gelijkheid en Democratie (DEM-partij) en mensenrechtenorganisaties eisen zij de vrijlating van zieke gevangenen en toegang tot adequate medische zorg. De deelnemers hebben aangekondigd dat zij hun protest zullen voortzetten totdat er concrete maatregelen worden genomen.
De sit-in werd georganiseerd op initiatief van parlementsleden van de DEM-partij, de Vereniging van Advocaten voor Vrijheid (ÖHD) en de Mensenrechtenvereniging (IHD). Onder de deelnemers bevinden zich familieleden van Newroz Bozkurt, die werd overgebracht van de Sincan-vrouwengevangenis naar het Etlik Stadsziekenhuis, en Evin Zapsu, die met kanker in stadium vier vastzit in de Kayseri Bünyan-vrouwengevangenis.
De demonstranten ontrolden een spandoek met de namen van ernstig zieke gevangenen en de woorden: „Wij staan aan de poorten van de gerechtigheid. Door verzet zullen wij de gevangenispoorten openen – Vrijheid voor zieke gevangenen.“ Er werden herhaaldelijk leuzen gescandeerd waarin de vrijlating van politieke gevangenen werd geëist.
„Er mogen geen mensen meer sterven in gevangenissen“
Şirin Altay, de vertegenwoordiger in Ankara van de Federatie van Solidariteitsverenigingen voor Gezinnen van Gevangenen (TUHAD-FED), verklaarde dat de situatie van ernstig zieke gevangenen niet was veranderd, ondanks talrijke protesten en openbare oproepen voor het Ministerie van Justitie. Om deze reden hebben de families besloten een protest voor onbepaalde tijd te starten, aldus Altay, die de autoriteiten opriep om de onmiddellijke vrijlating van gevangenen mogelijk te maken en zo het vertrouwen van het publiek in het lopende vredesproces te versterken.

“Er mogen geen mensen meer sterven in gevangenissen. Ze moeten onder passende omstandigheden medische zorg kunnen krijgen. Het ministerie van Justitie moet naar ons luisteren,” zei Altay. Ze stelde de verantwoordelijkheid van de autoriteiten voor de sterfgevallen onder politieke gevangenen ter discussie en eiste een antwoord op de vraag hoe een vredesproces verder kan gaan terwijl er nog steeds mensen sterven in hechtenis. Ze benadrukte dat de families buiten het ministerie zouden blijven om te strijden voor het leven van hun dierbaren.
„We kunnen geen nieuws meer verdragen over sterfgevallen“
Ali Bozan, parlementslid van de DEM-partij, herdacht de onlangs overleden politieke gevangene Tuncer Sağlam. Hij merkte op dat de voortdurende weigering om gevangenen vrij te laten en adequate medische zorg te verlenen niet alleen een mensenrechtenkwestie was, maar ook een belemmering vormde voor het sociale vredesproces. „We kunnen geen nieuws meer verdragen over sterfgevallen in gevangenissen“, verklaarde Bozan. Hij wees erop dat het publiek terecht de vraag stelde hoe er over vrede kon worden gesproken terwijl ernstig zieke mensen nog steeds in de gevangenis werden vastgehouden, en verklaarde: „De wake is daarom ook bedoeld om bij te dragen aan het vredesproces door de aandacht te vestigen op de dringend noodzakelijke humanitaire maatregelen. Waar schendingen van rechten voor onbepaalde tijd voortduren, zullen ook de protesten voor onbepaalde tijd voortduren.“
Moeder van Newroz Bozkurt eist behandeling buiten de gevangenis
Sultan Bozkurt gaf een bijzonder aangrijpend verslag van de situatie van haar dochter Newroz. Ze vertelde dat haar dochter al een jaar ernstig ziek is. „Hoewel ze nu in het ziekenhuis ligt, verkeert ze nog steeds in gevangenisomstandigheden. Toen dit proces twee jaar geleden begon, hoopten we dat we onze kinderen weer in goede gezondheid zouden kunnen omhelzen,” verklaarde ze.
Sultan Bozkurt vertelde dat ze vanuit Istanbul naar Ankara was gereisd en dat ze haar dochter in twee dagen tijd slechts tien minuten had mogen bezoeken. "De gezondheid van mijn dochter is aanzienlijk verslechterd. Ze verkeert in een vreselijke toestand. Haar bloedwaarden zijn tot nul gedaald”, zei Bozkurt. Ze eiste dat haar dochter zou worden overgebracht naar een gewone ziekenhuisafdeling en onder passende omstandigheden zou worden behandeld.
Ze benadrukte dat er geen nieuwe wet nodig was om medische zorg en de vrijlating van ernstig zieke gevangenen te waarborgen. „De getroffenen moeten de kans krijgen om hun behandeling buiten de gevangenis en in een familiale omgeving voort te zetten. We hebben gezegd dat moeders niet langer zouden hoeven huilen als er vrede is. We zullen alles doen wat in ons vermogen ligt om ervoor te zorgen dat moeders niet langer huilen. Tranen hebben geen kleur. Nu moeten er eindelijk concrete stappen worden gezet.”

Evin Zapsu kan haar dagelijkse leven nauwelijks nog zelfstandig regelen
Mecit Zapsu, de echtgenoot van de ernstig zieke gevangene Evin Zapsu, heeft eveneens een beroep gedaan op het ministerie van Justitie. Hij bekritiseerde de manier waarop medische zorg voor gevangenen blijkbaar als een gunst wordt behandeld, terwijl het toch een grondrecht is. Hij zei dat zijn vrouw in de gevangenis van Kayseri-Bünyan lijdt aan kanker in stadium vier en dat haar gezondheid gestaag achteruitgaat. Volgens Mecit Zapsu wordt er geprobeerd haar symptomen met pijnstillers te bestrijden in plaats van te zorgen voor adequate medische zorg.
“Evin Zapsu is nu niet meer in staat om zelfstandig in haar dagelijkse behoeften te voorzien. We zijn hier om het Ministerie van Justitie aan zijn verantwoordelijkheid te herinneren. Het onthouden van adequate medische behandeling verslechtert de toestand van de gevangenen en brengt hun leven in gevaar. Ons protest zal doorgaan totdat de gevangenen behandeling krijgen en worden vrijgelaten”, verklaarde Mecit Zapsu.