- Rojava/Noord- en Oost-Syrië
Hoewel er al vele jaren zijn verstreken sinds het bloedbad dat ISIS op 25 juni 2015 in de Noord-Syrische stad Kobanê heeft aangericht, zeggen degenen die het hebben meegemaakt dat ze hun leed nooit zijn vergeten. Burgers die bij het bloedbad dierbaren hebben verloren, spraken met ANF Nieuwsagentschap.
Mistefa Hesen, die bij het bloedbad zijn vrouw en twee zonen verloor, zei: „Ik werd die ochtend vroeg wakker, ging naar de moskee en verrichtte mijn gebeden. Toen ik weer thuiskwam, begonnen mijn vrouw en ik zoals gewoonlijk aan onze dagelijkse bezigheden. Ik stond op het punt de schapen uit te laten om te grazen. Mijn vrouw was bezig met het wegvegen van schapenuitwerpselen voor het huis van onze buurman. Toen we een klein stukje van elkaar verwijderd waren, hoorde ik geweerschoten vanaf de weg naar Aleppo.”
Hesen vertelde dat zijn zoon hem kort daarna belde en zei: ‘Mijn moeder en mijn twee broers zijn gedood.’
“Op dat moment stortte mijn wereld in. Ik wist niet wat ik moest doen. Die pijn was zwaarder dan de dood zelf.”
Mistefa Hesen is die dag nooit vergeten. Toen hij twee dagen later thuiskwam, trof hij het huis volkomen leeg en stil aan.
Twee martelaren en vier gewonden uit hetzelfde gezin
Hedîbe Ehmed, die haar man en zoon bij het bloedbad verloor, zei dat het geweervuur in de vroege ochtenduren begon en dat ze hun buren om hulp hoorden roepen.
Hedîbe Ehmed zei: “Mijn man en mijn zoon waren naar buiten gegaan. Kort daarna bereikte de aanval ons huis. Mijn man en een van mijn zonen zijn als martelaren omgekomen. Ik, mijn twee dochters en een van mijn zonen raakten gewond. We hebben urenlang op de grond gelegen voordat onze kameraden arriveerden en ons redden.”
Ehmed zei dat ze de levenloze lichamen van haar man en zoon met eigen ogen had gezien en voegde eraan toe dat ze die ochtend de rest van haar leven nooit zou vergeten.
Vijf kinderen achtergelaten als wezen
Een van de meest verwoestende gevolgen van het bloedbad was dat meerdere leden van dezelfde familie het leven lieten. Wedha Mihemed Şahîn zei dat ze bij de aanval twee familieleden, hun echtgenoten en een baby van 40 dagen oud hadden verloren.
Şahîn vertelde dat ze ’s ochtends hoorde over het bloedbad en vatte samen wat er was gebeurd:
“Eén familie werd bijna volledig uitgeroeid. Alleen de kinderen hebben het overleefd. Die kinderen zagen de lichamen van hun moeder en vader. Het is onmogelijk om zo’n pijn te beschrijven.”
Şahîn vertelde dat ze jarenlang voor de verweesde kinderen heeft gezorgd en vervolgde: “Ze werden mijn eigen kinderen. Maar niets kan de leegte opvullen die hun moeder en vader hebben achtergelaten. Nu de verjaardag van het bloedbad nadert, wordt onze pijn opnieuw heviger.”
De pijn van die dag is nog steeds voelbaar
Getuigen van het bloedbad zeggen dat, ondanks de jaren die zijn verstreken, de impact van het verlies dat ze hebben geleden en de wreedheid waarvan ze getuige waren, hen nog steeds achtervolgt.
Families die dierbaren hebben verloren, zeggen dat het bloedbad van Kobanê niet alleen gericht was tegen individuen, maar tegen de samenleving als geheel. Ze benadrukken dat de gebeurtenissen nooit mogen worden vergeten en dat de herinnering aan het bloedbad levend moet worden gehouden.
Bron: ANF
