Gulistan Tara en Hero Bahaaddin; hun herinnering wordt soms belichaamd in een foto, soms in een moment uit het leven, en ze zijn voor altijd onvergetelijk geworden. De wereld herkent hen aan die foto, hun glimlach, hun blik en hun trouw, maar uiteindelijk zijn hun namen gegrift in de annalen van de eeuwigheid. Ze werden de stem van het Koerdische volk, de stem van de vrouwenbevrijdingsbeweging, en ze gaven hun leven voor deze zaak, waardoor ze pioniers werden in de herinnering van hun vrienden.
Op 23 augustus 2024 voerde de Turkse staat met behulp van een drone een aanval uit op een auto met journalisten in het district Said Sadiq in de provincie Sulaymaniyah in Zuid-Koerdistan. De aanval leidde tot de dood van de journalisten Gulistan Tara en Hero Bahaaddin en tot verwondingen bij zes andere journalisten. Vijf dagen later eiste de Turkse Nationale Inlichtingendienst (MIT) de verantwoordelijkheid op voor de aanval op de journalisten. Vandaag, op de tweede herdenking van de marteldood van de journalisten Gulistan Tara en Hero Bahaaddin, spraken hun collega’s, studenten en medestrijders over hun werk, hun strijd en hun persoonlijkheden.
Soms worden hun herinneringen vastgelegd op een foto, en soms in een moment uit het leven dat onvergetelijk wordt. De wereld herkent hen aan hun glimlach en blik op die foto, en aan de toewijding die voortleeft in de herinneringen van hun vrienden. Uiteindelijk zijn hun namen gegrift in de annalen van de eeuwigheid; zij hebben zich ingezet om de stem van het Koerdische volk te laten horen, voor de vrijheid van Koerdische vrouwen en het Koerdische volk, en zij hebben hun leven gegeven voor deze zaak.
Twee journalisten die bevriend met hen waren en hun moedige en hardwerkende karakter uit de eerste hand hebben meegemaakt, zijn Zana Mustafa Rashid en Mediya Omar.
“Ze benaderde het leven met een vrouwelijke gevoeligheid.” Zana Mustafa Rashid, een collega en vriendin van Hero Baha’uddin, die de foto nam die achter hem te zien is, zegt: „Ik heb deze foto van Hero genomen. Toen we op weg waren naar Newroz Qandil, waren we aan het praten op een van de bergen, en daar heb ik de foto genomen. Zoals je op deze foto kunt zien, glimlachte Hero altijd. Ze benaderde alles met een vrouwelijke, Koerdische en patriottische gevoeligheid.”
Ze was een trouwe vriendin. Ze accepteerde geen tekortkomingen in het werk; in plaats daarvan zocht ze naar oplossingen om eventuele tekortkomingen te verhelpen.” „Ondanks al die aanvallen, die ook tegen journalisten gericht waren, gaf ze nooit op en ging ze gewoon door,” zegt journaliste Mediya Omar, een studente en collega van Gulistan Tara. Ze zegt dat ze zich zeer gelukkig prijst dat ze iemand als Gulistan heeft gekend, en vertelt: „De martelares Gulistan streefde er altijd naar de waarheid aan het licht te brengen.
Gedurende haar 24 jaar in de media stond ze altijd in de voorhoede. Ze werkte op verschillende terreinen in heel Koerdistan. Wij in Rojava beschouwden onszelf als haar leerlingen. Ze was onze lerares, zowel in het werk als in het leven. Ze was een oprecht persoon, die iedereen omarmde en steunde. Ondanks alle bedreigingen en aanvallen waarmee journalisten te maken kregen, deinsde ze nooit terug en gaf ze nooit op. Ze was een deskundige en vrijgevige vrouw. We hebben zoveel van haar geleerd en enorm geprofiteerd van haar ervaring.” Gulistan en Hero blijven in de herinnering van hun collega’s voortleven, niet alleen als journalisten, maar ook als baanbrekende vrouwen die de weg van de vrijheid kozen.
Ze vochten tegen de mentaliteit die vrouwen onderdrukt, of dat nu door de staat of door de samenleving gebeurt. “Ze wilde altijd dat vrouwen op de voorgrond zouden staan,” legt Zana Mustafa Rashid uit. Ze voegt eraan toe dat Hero tegenover mannen die in het veld werkten altijd benadrukte dat mannen niet sterker of superieur zijn aan vrouwen. Terugkijkend op Hero’s strijd voor vrouwen zegt ze: „Ze wilde altijd al dat vrouwen een voortrekkersrol zouden spelen in de samenleving, als pioniers in de vrije media, het dagelijks leven en de samenleving. Ze geloofde in de kracht van vrouwen. Tegenwoordig zijn er veel vrouwelijke journalisten en vrouwen die in de vrije media werken en die enorm hebben geprofiteerd van Hero’s inspanningen en nalatenschap.”
“Ze was een bron van kracht voor ons,” zegt Mediya Omar Gulistan Tara, die haar omschrijft als een pionier in de strijd van de vrouwen. “Martelaar Gulistan heeft zoveel moeite en werk voor ons gedaan. Ze leerde ons hoe we onszelf konden ontwikkelen tot vrije individuen en hoe we ons konden ontplooien in werk en leven. Ze moedigde jonge vrouwen aan om actief te worden in de media. Ook vandaag de dag zetten we ons werk en onze strijd voort in haar voetsporen. Ze was een bron van kracht voor ons. Elk moment dat we met haar doorbrachten, was een les voor ons, en ze is altijd aanwezig in onze herinneringen, vooral in onze strijd voor vrouwen.”
Zana en Mediya putten uit de vastberadenheid die ze van Hero en Gulistan hebben overgenomen en bevestigen dat ze tot het einde toe in hun voetsporen zullen blijven treden.
Bron: ANHA
