- Duitsland
Tien jaar na haar overlijden is Ellen Jaedicke herdacht bij haar graf in de ‘Garten der Frauen’ op de begraafplaats Ohlsdorf in Hamburg. Aan de herdenking, georganiseerd door de vrouwenraad Rojbîn, namen medestrijders en vrienden deel van de internationaliste die op 2 september 2016 in Hamburg aan kanker was overleden. Verschillende sprekers deelden hun herinneringen aan Ellen, die in de Koerdische vrijheidsbeweging „Stêrk“ (nl. Ster) werd genoemd.
„Tien jaar zonder Ellen“
Annett Bender heette de deelnemers welkom en zei in een toespraak dat Ellen de afgelopen jaren steeds weer zeer aanwezig was geweest: „Vaak heb ik gedacht – wat zou ze hier nu van vinden, wat zou ze hebben gedaan – en stelde ik me haar voor met haar hartelijke lach. We hadden haar zo graag bij ons gehad met haar bruisende ideeën en verhelderende overwegingen, haar moed en haar hartelijkheid – bij de opbouw van de feministische organisatie, bij de protesten tegen nazi’s, klimaatverandering en militarisering, in de vrouwenraad en in ons leven, aan onze zijde.”
Geleerd van de Koerdische beweging
Ook gezien de huidige ontwikkelingen in Koerdistan en de grote herdenkingsbijeenkomsten voor de gesneuvelden van de Koerdische vrijheidsstrijd die de afgelopen dagen in Turkije hebben plaatsgevonden, moest ze vaak aan Ellen denken, zo vervolgt Annett Bender: „Toen we destijds in Noord-Koerdistan waren, werden er juist veel vrouwenprojecten en coöperaties opgezet. Er was een grote organisatie van de Vereniging van Families van de Gesneuvelden. In Amed vonden demonstraties plaats waarbij duizenden mensen de foto’s van hun omgekomen familieleden omhoog hielden. Er werd gezamenlijk gedemonstreerd voor vrede en gerechtigheid en er werd gezamenlijk gerouwd. Er werden begraafplaatsen en gedenkplaatsen opnieuw aangelegd en er werd naar graven gezocht. Het doet me erg denken aan de sfeer van vandaag. Hoeveel is er in zulke onzekere situaties tot stand gekomen en welke nieuwe middelen voor verzet en wederopbouw zijn er ontwikkeld? Dat is iets wat ons altijd weer heeft gefascineerd aan de Koerdische beweging: reflecteren, zich verder ontwikkelen, de moed om ook fouten te maken. Dat was ook iets wat Ellen van de beweging had geleerd.”
„Een stralende ster die ons begeleidt”
Vandaag zou Ellen zich „met enthousiasme op het nieuwe manifest voor een democratische en gemeenschapsgerichte samenleving hebben gestort en er met iedereen over hebben gediscussieerd. Wat betekent dit voor ons hier? Wat is het nieuwe gemeenschapssysteem, hoe voeren we dat hier in? Op veel momenten, als ik aan haar denk, ben ik nog vaak verdrietig en mis ik haar, en zou ik haar zo graag aan onze zijde hebben. Aan de andere kant ben ik heel dankbaar voor alles wat ze ons heeft meegegeven. Ze zal in ieder geval aanwezig blijven in ons leven – als een stralende ster die ons begeleidt.”
Gedeelde herinneringen en een partizanenlied
Anja Flach las fragmenten voor uit het boek „Ik wilde heel veel veranderen – Uit het leven van de internationaliste Ellen Stêrk“. Een andere spreker was Wolfgang Struwe, die onder andere vertelde over zijn eerste ontmoeting met Ellen, toen hij in 2008 samen met de Koerdische revolutionaire Sakine Cansız een klimaatkamp in Hamburg bezocht. De herdenking werd afgesloten met het gezamenlijk gezongen lied „Drei rote Pfiffe“ over de partizane Jelka.
Wie was Ellen Jaedicke?
Ellen Jaedicke, geboren op 14 augustus 1976, was ongeveer tien jaar lang actief in de Koerdische vrouwenbeweging. In 2007 reisde ze voor het eerst voor enkele maanden naar de Koerdische gebieden in Turkije en werkte daar in Amed (Turks: Diyarbakır) mee aan een vrouwenproject. In 2009 organiseerde ze de reis van Duitse activisten naar het eerste Mesopotamische Sociale Forum.
In 2010 organiseerde Ellen samen met andere vrouwen een delegatiereis naar Zuid-Koerdistan en de Medya-verdedigingsgebieden om te zien hoe Koerdische vrouwen leven, strijden en zich organiseren. Het boek „Verzet en geleefde utopie“, dat uit deze reis voortkwam en in 2012 verscheen, blijft een belangrijk document van deze strijd. In datzelfde jaar begon Ellens verblijf van anderhalf jaar bij de guerrilla in de bergen van Koerdistan. De laatste tijd woonde ze in Hamburg en zette ze zich in voor de vrouwenraad Rojbîn.
Verändern wollte ich eine Menge
Aus dem Leben der Internationalistin Ellen Stêrk
Herausgeber:innenkollektiv (Hg.) Deutsch
Paperback, 304 Seiten
140 x 205mm
-
Ik wilde heel veel veranderen
Ik wilde heel veel veranderen
Uit het leven van de internationaliste Ellen Stêrk
Collectief van redacteuren (red.) Duits
Paperback, 304 pagina’s
140 x 205 mm
978-3-96042-141-2 / 2-973
15,00 euro
Te bestellen via https://www.edition-assemblage.de/buecher/veraendern-wollte-ich-eine-menge/ of gemeinsamkaempfen@riseup.net
