- Noord-Koerdistan
Onder leiding van de gemeente Amed en de gemeente Peyas (Kayapınar) en georganiseerd door Sanatça vond na 30 jaar het Koma Amed-concert plaats, waaraan honderdduizenden mensen deelnamen. Het concertterrein was gevuld met mensen van alle leeftijden, van 7 tot 70 jaar, en er werden spandoeken met de songteksten van Koma Amed, “Berî her tiştî Kurd im” en “Jiyan bi Kurdî xweşe”, en een poster van Evdilmelik Şêx Bekir, de oprichter van Koma Amed, opgehangen. Ook werd de vlag van Amedspor gedragen, met daarop de woorden van het eerste album en de symbolische song van de bandleden, “Tu kulîlka azadî yê, strana welatê me yî”.
Naast het Koerdische volk nam ook het volk uit Turkije en andere Koerdische steden, sommigen in hun traditionele klederdracht, deel aan het concert met slogans als “Be Serok jiyan nabe”, “Jin, jiyan, azadî” en “Bijî Serok Apo”. De deelnemers wachtten met applaus en gejuich op het optreden van de groep. De banner “Kulîlkên Azadiyê Pêşwaziya Aştiya Civakî Dikin” die op het podium hing, trok de aandacht.
Tijdens het concert werden videoboodschappen van Şivan Perwer, Hesen Şerif, Hozan Şemdin, Xelîl Xemgîn, İlkay Akkaya, Hozan Dilovan en Gulistan Perwer vertoond. Ook werden boodschappen van de gevangen politicus Selçuk Mızraklı, die de naam Koma Amed had voorgesteld, en van Selahattin Demirtaş, voormalig medevoorzitter van de HDP, aan het publiek getoond.
De medevoorzitters van de gemeente Amed, Serra Bucak en Doğan Hatun, en de medevoorzitters van de gemeente Peyas, Berivan Gülşen Sincar en Cengiz Dündar, kwamen ook het podium op om de deelnemers te begroeten. Serra Bucak zei in haar toespraak dat Koma Amed na 30 jaar eindelijk naar huis en naar zijn land is teruggekeerd en voegde eraan toe: “Vanavond komt er een einde aan dit verlangen. Moge het Koerdische volk en andere volkeren in vrede, harmonie en eenheid leven. Moge dit concert ertoe bijdragen dat de eisen van ons volk worden ingewilligd.”
Keskin Bayındır, medevoorzitter van de DBP, zei het volgende: Het werk en de strijd van Koma Amed is het verhaal van het volk van Koerdistan. Elke dag, elke maand, elk jaar... Er zijn 30 jaar voorbijgegaan. Maar 30 jaar later zijn ze nog steeds bij ons in de hoofdstad van ons land. Dat is het beste antwoord dat we het systeem kunnen geven. Of er nu 30 jaar voorbijgaan of 300 jaar, de strijd van het Koerdische volk gaat door. Het volk van Koerdistan staat altijd op eigen benen en zal zijn strijd voortzetten. De komst van Koma Amed is het begin. We zijn hoopvol; met onze strijd zullen we ook andere vrienden hier zien. We zullen een concert organiseren voor onze politieke gevangenen en onze vrienden in de diaspora. We zijn hoopvol en sterk. We zullen de Koerdische volksleider Abdullah Öcalan verwelkomen in Amed, de hoofdstad van Koerdistan. Het Koerdische volk, het volk van Koerdistan, de vrienden van deze strijd, geven grote steun aan het vredes- en democratische samenlevingsproces. Wij geloven in leider Apo, wij geloven in de strijd van het volk van Koerdistan. We geloven in ons volk dat al 50 jaar strijdt; dit proces zal succesvol zijn. Ook al steunt de staat dit proces niet, door de strijd van de heer Öcalan zal het Koerdische volk vrij zijn en zijn constitutionele status verkrijgen. Wij geloven hierin en zullen onze strijd op alle gebieden voortzetten.
Morgen zullen de ogen van het Koerdische volk op de televisie gericht zijn. Na de verklaring moet ook de staat stappen ondernemen in dit proces. Het Koerdische volk, het volk van Koerdistan, wil vrijheid en wil dat dit proces tot een goed einde wordt gebracht. Dit volk vertrouwt op de Koerdische volksleider en zijn strijd, maar het standpunt van de staat is onduidelijk. Wij zullen hun standpunt duidelijk maken. Ons doel is vrijheid, rechtvaardigheid en gerechtigheid. Ons belangrijkste doel is de vrijheid van de Koerdische volksleider Abdullah Öcalan. Want zijn vrijheid is de vrijheid van het volk. We zullen onze strijd voortzetten totdat we vrijheid hebben bereikt.
Na de toespraken werd opgeroepen tot gerechtigheid voor Rojin Kabaiş en kwam Koma Amed, nadat de groepsleden het publiek hadden begroet, het podium op om hun populairste nummers te zingen. Het publiek creëerde kleurrijke beelden met hun telefoonflitsers en zong luidkeels mee met de liedjes.
Vanuit het concertterrein klonk regelmatig de slogan “Bijî Serok Apo”
Tussen de nummers door spraken de bandleden over hun opwinding en vreugde om na 30 jaar weer een concert te geven in Amed. Ze brachten de moordpartijen op vrouwen en kinderen ter sprake en vestigden de aandacht op tal van maatschappelijke kwesties.
Het concert eindigde met een uitbundige halay. Na afloop verliet het publiek het terrein onder het scanderen van de slogan “Bijî Serok Apo”.
Bron: ANF
