De Koerdische Europese overkoepelende organisatie KCDK-E heeft ter gelegenheid van de Dag van de Koerdische Taal opgeroepen tot een krachtiger verdediging en overdracht van het Koerdisch. In een schriftelijke verklaring benadrukte de organisatie dat deze dag niet alleen staat voor de liefde voor de Koerdische taal, maar tegelijkertijd ook voor de vernieuwing, de bescherming en het behoud van de Koerdische identiteit en nationale verbondenheid.
15 mei wordt door Koerden in alle delen van Koerdistan en wereldwijd gevierd als Dag van de Koerdische Taal. In de verklaring bracht de KCDK-E in het bijzonder hulde aan Koerdische moeders, leraren en onderwijsmedewerkers die het Koerdisch generaties lang hebben bewaard en doorgegeven.
Taal als kwestie van bestaan
De KCDK-E omschreef de Koerdische taal als een fundamenteel onderdeel van het collectieve bestaan van het Koerdische volk. “Taal is niet alleen een communicatiemiddel, maar een kwestie van bestaan of niet-bestaan”, aldus de verklaring. Verder verklaarde de vereniging: “Vandaag de dag is de taal een land geworden waar alle Koerden zich om verzamelen en waarin zij hun nationale identiteit zichtbaar maken.” Dit “geestelijke thuis” moet worden beschermd en versterkt, zodat het niet wordt vernietigd of verdrongen.
Van klassieke poëzie tot Hawar
In de verklaring wijst de KCDK-E tegelijkertijd op de eeuwenoude ontwikkeling van de Koerdische taal en literatuur. Al de mystieke verzen van Baba Tahir Uryan zouden de basis hebben gelegd voor een eigen culturele uitingsvorm. Later zouden dichters en schrijvers als Melayê Cezîrî, Feqiyê Teyran en Herîrî de Koerdische taal hebben verder ontwikkeld tot een belangrijke literaire taal. Bijzondere aandacht gaat uit naar Ehmedê Xanî, wiens werken „Mem û Zîn“ en „Nûbihara Zarokan“ tot op de dag van vandaag gelden als centrale teksten van de Koerdische literatuur.
Ook de rol van Koerdische kranten en tijdschriften in de taalkundige modernisering wordt benadrukt. Van de in Caïro verschenen krant Kurdistan tot publicaties als Hawar, Rojî Kurd en Galawej zou het Koerdisch zich stapsgewijs hebben gemoderniseerd en institutioneel verder hebben ontwikkeld. „Al deze publicaties maken deel uit van de schoonheid en de waardigheid van het Koerdische volk”, verklaarde KCDK-E.
Oproep tegen assimilatie en taalverboden
Tegelijkertijd waarschuwt de vereniging voor aanhoudende aanvallen op de Koerdische taal. Assimilatiebeleid, taalverboden en racistische en centralistische praktijken moeten in alle maatschappelijke sectoren worden afgewezen. De KCDK-E roept daarom op om in het dagelijks leven vaker Koerdisch te spreken, het onderwijs in de moedertaal uit te breiden en alle Koerdische dialecten te bevorderen en te leren. Daarnaast eist de vereniging een internationaal taalbeleid voor de officiële erkenning van het Koerdisch overal waar Koerden wonen.
„Kurdî moet in alle levenssferen aanwezig zijn“
Tot slot doet de KCDK-E een beroep op de Koerdische samenleving om de taal actief door te geven en zichtbaar te maken in het maatschappelijk leven. “Kurdî kan alleen behouden blijven als het thuis wordt gesproken, in het onderwijs wordt onderwezen en in de media en het openbare leven wordt gebruikt”, aldus de verklaring. 15 mei is daarom niet alleen een culturele herdenkingsdag, maar ook een uitdrukking van een voortdurende strijd om taal, herinnering, identiteit en collectief bestaan.
