De Vrouwencommissie van de KNK heeft ter gelegenheid van de 12e jaarlijkse herdenking van de genocide in Shengal een verklaring afgegeven om alle slachtoffers te herdenken en te eren.
Op 3 augustus 2014 vonden in Shengal tegelijkertijd twee genocides plaats. De ene was gericht op de fysieke uitroeiing van het Yezidi-volk; de andere was een culturele genocide, gepleegd door middel van feminicide tegen Yezidi-vrouwen, die de belangrijkste dragers waren van de Yezidi-cultuur en -identiteit. Het doel was niet alleen de fysieke vernietiging van de Yezidi’s, maar ook hun volledige uitroeiing van de aardbodem.
In de verklaring stond: „Door duizenden jaren van verzet hadden de Yezidi’s – en met name de Yezidi-vrouwen als hoedsters van cultuur en identiteit – de essentiële fundamenten van de Koerdische identiteit in de regio in stand gehouden. Om deze reden werden Yezidi-vrouwen het doelwit van enkele van de meest brute gruweldaden van de eeuw. Ze werden ontvoerd, verkracht, gemarteld en verkocht op slavenmarkten. Duizenden vrouwen worden vandaag de dag nog steeds vermist.
De genocide van 3 augustus 2014 werd gepleegd onder de vlag van ISIS (Daesh). De afgelopen dagen is er rond Shengal een nieuwe dreiging ontstaan onder het mom van het conflict tussen soennieten en sjiieten. Dit is echter niet in wezen een conflict over de soennitische of sjiitische islam. Het gaat veeleer om het verwerven van controle over de regio in het kader van nieuwe strategische doelstellingen.”
In de verklaring stond verder: "Shengal is al eeuwenlang het heilige thuisland van het Yezidi-volk. Het ligt in een strategisch belangrijk grensgebied dat Noord-Koerdistan (Bakur), Zuid-Koerdistan (Başûr) en West-Koerdistan (Rojava) met elkaar verbindt. Het ligt ook in de provincie Nineveh (Mosul), een gebied dat herhaaldelijk het toneel is geweest van machtsstrijd tussen Turkse, Arabische en Perzische heersers, en dat nog steeds onder scherpe aandacht staat van internationale mogendheden.
Vandaag de dag bevindt Ezidxan (het land van de Yezidi’s) zich opnieuw midden in de geopolitieke concurrentiestrijd tussen regionale en mondiale mogendheden. Bovendien hebben regeringen en parlementen die de genocide op de Yezidi’s hebben erkend, afgezien van het verlenen van humanitaire hulp, geen betekenisvolle politieke maatregelen genomen om een veilige toekomst voor het Yezidi-volk te waarborgen.”
De verklaring vervolgt: „Daarentegen hebben vrouwenorganisaties en het maatschappelijk middenveld in Ezidxan consequent aangedrongen op de instelling van een autonome status voor de regio binnen het constitutionele kader van Irak.
Wij roepen daarom op tot het volgende:
- Om gerechtigheid in Shengal te waarborgen, moeten de vermiste yezidische vrouwen worden teruggevonden en moeten degenen die de genocide hebben gepland, aangesticht en uitgevoerd, voor de rechter worden gebracht.
- Hoewel de erkenning van de genocide tegen de Yezidi’s door veel staten een positieve stap is geweest, zijn de bedreigingen waarmee het yezidische volk wordt geconfronteerd in de praktijk nog niet weggenomen. Regeringen en parlementen die de genocide hebben erkend, moeten ook een actieve diplomatieke en politieke rol spelen, in samenwerking met de Iraakse regering, om ervoor te zorgen dat de yezidi’s van Shengal autonoom zelfbestuur krijgen, zodat zij zichzelf kunnen beschermen.
- Shengal moet een autonome regio worden, zodat het Yezidi-volk zichzelf kan verdedigen en tegelijkertijd vrijelijk zijn geloof kan belijden en zijn cultuur kan behouden.
- Shengal moet een autonome regio worden, zodat Yezidi-vrouwen in vrijheid en zonder angst kunnen leven."
