- Zwitserland
De internationale steun voor het vredes- en democratiseringsproces onder leiding van Abdullah Öcalan blijft groeien. Deskundigen uit verschillende landen en met verschillende sociale achtergronden benadrukken dat het proces een historische kans biedt voor een democratische oplossing van de Koerdische kwestie en voor de democratisering van Turkije. In hun beoordelingen onderstrepen zij dat de Turkse staat zijn verantwoordelijkheid moet nemen in reactie op de stappen die de Koerdische vrijheidsbeweging heeft gezet, en benadrukken zij de beslissende rol van het door Öcalan ontwikkelde paradigma.
In dit verband sprak de Italiaanse vrouwenrechten- en mensenrechtenactiviste Laura Quagliuolo met ANF Niewsagentschapover het lopende proces dat gericht is op een democratische oplossing van de Koerdische kwestie.
De Turkse staat moet concrete stappen ondernemen
Hoe beoordeelt u als mensenrechtenactiviste die de Koerdische vrijheidsbeweging al vele jaren op de voet volgt, het vredesproces dat momenteel gaande is?
Ik geloof niet dat het vredesproces in Turkije en Koerdistan eenzijdig kan zijn. In reactie op de stappen die de Koerdische kant heeft gezet, moet Turkije duidelijk en serieus laten zien dat het bereid is verantwoordelijkheid te nemen voor de uitvoering van de vrede. Voor zover ik weet, blijft Turkije echter Noord- en Oost-Syrië bedreigen en aanvallen uitvoeren in de hele regio.
Ondanks de stappen die Devlet Bahçeli heeft gezet om een dialoog op gang te brengen en ondanks de vastberadenheid van de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) om het proces voort te zetten, met name door middel van de ceremonie die op 11 juli in Sulaymaniyah werd gehouden, zet Turkije zijn dodelijke aanvallen en dreigementen voort. Ik hoop oprecht dat hier een einde aan komt en dat Turkije blijk geeft van een echte bereidheid om vrede in praktijk te brengen.
Öcalan moet onmiddellijk worden vrijgelaten
De Koerdische leider Abdullah Öcalan wordt nog steeds in strenge isolatie gehouden, ook al speelt hij een sleutelrol in het proces. Hoe belangrijk is zijn vrijheid volgens u voor de voortgang van het vredesproces?
Abdullah Öcalan heeft de afgelopen 26 jaar negen keer eenzijdig een staakt-het-vuren afgekondigd. Ik verwijs naar 1993, de periode na zijn arrestatie in 1999, 2004, 2009, 2013 en recentelijk februari 2015. Öcalan is een leider, sterker nog, hij is meer dan een leider, hij is een gids en een kompas voor het Koerdische volk.
Dit punt moet heel duidelijk worden gesteld. Om echter een zinvolle bijdrage te kunnen leveren aan het vredesproces, moet hij een vrij man zijn. Zijn vrijheid zou het belangrijkste signaal zijn, de meest fundamentele stap die de Turkse staat zou kunnen zetten om de voortzetting van het vredesproces te waarborgen. Het zou ook aantonen dat er een einde is gekomen aan de schendingen van de mensenrechten van Öcalan en alle politieke gevangenen.
We mogen niet vergeten dat Öcalan een symbool is, maar dat er nog veel meer politieke gevangenen in Turkije zijn. Ik weet niet precies hoeveel, maar het zijn er duidelijk heel veel. Als er een oprechte intentie is om vrede en verzoening tussen volkeren tot stand te brengen, moeten ze allemaal worden vrijgelaten. Respect voor alle mensenrechten is essentieel, en om het vredesproces vooruit te helpen, moet Abdullah Öcalan zijn vrijheid terugkrijgen.
Öcalan streeft ernaar om via dit proces een nieuwe samenleving op te bouwen
De wereldwijde militarisering neemt toe, met name in het Midden-Oosten, maar de Koerdische leider Abdullah Öcalan heeft een duidelijk standpunt ingenomen ten gunste van vrede. Hoe biedt het door Öcalan ontwikkelde paradigma een alternatief in termen van een democratische samenleving, coëxistentie tussen volkeren en de afwezigheid van conflicten? Waar wijkt het in die zin af van klassieke oplossingsmodellen?
Een cruciaal punt dat benadrukt moet worden met betrekking tot het paradigma van Abdullah Öcalan is de centrale rol die hij toekent aan vrouwen. In zijn meest recente oproep onderstreepte hij met name dat vrouwen een leidende rol moeten spelen in de wederopbouw van de samenleving.
Dit is een uiterst belangrijk aspect dat speciale aandacht verdient. Een ander belangrijk verschil tussen dit model en klassieke vredesprocessen of benaderingen van conflictoplossing is dat Öcalan erop aandringt dat het proces aan de basis moet beginnen. Het mag geen proces zijn dat van bovenaf wordt opgelegd door machtige wereldleiders, noch een proces dat wordt gevormd door een mentaliteit die gebieden verdeelt op basis van dominantie en controle.
Het doel is om de samenleving en het samenleven zelf weer op te bouwen, de coëxistentie tussen volkeren en religies te herstellen en het respect voor talen en tradities te herstellen. In wezen streeft dit proces naar de opbouw van een ethische en politieke samenleving.
Om deze reden moet het vredesproces ten dienste staan van de bevolking, dat wil zeggen de samenleving als geheel. Dit is een fundamenteel verschil. Als we bijvoorbeeld naar Palestina kijken, weerspiegelt wat vandaag de dag als vrede wordt omschreven, niet de werkelijkheid.
Israël zet zijn bombardementen voort en behoudt de controle over de regio, terwijl het de rechten van de Palestijnen niet respecteert. Een dergelijke situatie kan niet als vrede worden omschreven.
Soortgelijke dynamieken bestaan al lange tijd in veel delen van de wereld. Een echt vredesproces moet een langdurige inspanning zijn die gericht is op de wederopbouw van de samenleving zelf. Voor zover ik begrijp, is de oproep van Abdullah Öcalan precies op dit doel gericht.
De ideeën van Öcalan zijn gebaseerd op verandering op wereldschaal
Hoe beoordeelt u, nu de vredesbesprekingen worden voortgezet, de pogingen om te voorkomen dat de ideeën van Abdullah Öcalan rechtstreeks bij de bevolking terechtkomen, of om ze op een abstracte of overdreven gepersonaliseerde manier te behandelen?
Het kan duidelijk worden gesteld dat Öcalan een van de belangrijkste levende filosofen van vandaag is, zelfs een van de meest vooraanstaande levende filosofen ter wereld. Dit heeft een enorme betekenis. Zijn voorstel, de politieke visie gericht op de wederopbouw van de democratische natie, is fundamenteel en van groot belang voor de wereld als geheel.
Dit is niet alleen relevant voor het Midden-Oosten. Wanneer deze ideeën worden ontdaan van hun politieke context, worden ze gereduceerd tot iets bijna triviaals, alsof het een soort intellectueel spel is. Öcalans ideeën worden niet serieus benaderd vanuit een filosofisch en historisch perspectief.
Zijn analyse is van groot belang. Een dergelijke analyse kan niet los worden gezien van de politieke context, omdat hij juist die politieke context zelf analyseert. Hij onderzoekt niet alleen de politieke situatie in het Midden-Oosten, maar de mondiale politieke situatie als geheel.
Om deze reden moeten deze ideeën niet alleen in het Midden-Oosten, maar wereldwijd serieus worden genomen, wil er betekenisvolle verandering worden bereikt. Dit verklaart wellicht ook de angst aan de andere kant: men vreest dat deze ideeën de mensen zullen bereiken en beïnvloeden. Daarom is het marginaliseren van Öcalans ideeën op deze manier zeer problematisch.
Het paradigma van Öcalan is gericht op de vrijheid van vrouwen
Een benadering die de vrijheid van vrouwen centraal stelt, is een belangrijk onderdeel van het paradigma van Öcalan. Wat betekent dit volgens u voor de socialisatie van vrede?
Dit is uiterst belangrijk. Het is een van de meest innovatieve bijdragen van Abdullah Öcalan om zijn paradigma uit te leggen en begrijpelijk te maken.
Zijn analyse van wanneer de onderdrukking van vrouwen begon, is bijzonder belangrijk. Tegenwoordig nodigen nieuwe archeologische ontdekkingen, zoals Göbeklitepe, uit tot diepere reflectie over wanneer het patriarchaat is ontstaan. Toch moet duidelijk worden gesteld: vrouwen waren de eerste kolonie en vrouwen hebben nog steeds niet de vrijheid bereikt die ze verdienen.
Bevrijding betekent zich losmaken van het patriarchaat en van historische vormen van onderdrukking. Vrouwen hebben altijd de zwaarste prijs betaald in oorlogen en in systemen van sociale overheersing. Daarom is deze kwestie zo fundamenteel.
De implementatie van jineologie is ook van cruciaal belang. Jineologie biedt een radicaal andere manier om geschiedenis, wetenschap en samenleving te begrijpen en te heroverwegen. Het is een ander essentieel stukje van de puzzel dat moet worden samengevoegd.
Deze benadering is echt innovatief, omdat bijna nergens ter wereld vrouwen worden behandeld als een fundamenteel onderdeel van een heel paradigma. Zelfs degenen die zichzelf als socialisten beschouwen, zien de emancipatie van vrouwen vaak niet als een fundamentele stap. Het gangbare argument is meestal: “Eerst nemen we de macht over, daarna lossen we de problemen van vrouwen op.” Dit is niet de juiste weg.
Wat wel de juiste weg is, is dat vrouwen zich moeten organiseren, leren, analyseren en verwoorden wat de samenleving echt nodig heeft, omdat vrouwen altijd degenen zijn geweest die de samenleving bij elkaar houden. Dit is precies wat het paradigma van Öcalan zo uitzonderlijk maakt.
We moeten Öcalan aan iedereen uitleggen
Denkt u dat het streven naar vrede en het vermogen tot transformatie van de Koerdische vrijheidsbeweging goed worden begrepen door de internationale publieke opinie?
Ik geloof niet dat dit echt goed wordt begrepen door de internationale publieke opinie. Er is veel inspanning nodig van iedereen die dit op enigerlei wijze begint te begrijpen.
Het is niet eenvoudig om Öcalans ideeën te begrijpen. Ze vereisen lezen, analyseren, discussiëren en het voortzetten van die discussies, evenals het vertalen van deze ideeën naar concrete praktijk. Dit is erg moeilijk. In Italië bijvoorbeeld domineren ideeën uit het verleden nog steeds de gedachten van activisten, en zelfs van jonge mensen. Ik zeg dit zelfkritisch. Ik ben ouder en het hadden mensen zoals wij moeten zijn die het goede voorbeeld gaven, maar ik denk niet dat we dat voldoende hebben gedaan.
Het werk moet beginnen bij jonge mensen, en vooral bij vrouwen. We moeten uitleggen dat een nieuw paradigma overal kan worden toegepast. Dit is een grote verantwoordelijkheid en vereist een langdurige inzet. Het vereist discussie, dialoog en het betrekken van bewegingen bij het proces.
Alleen op die manier kan het paradigma overal beter worden begrepen. Op dit moment wordt het nog steeds niet door iedereen volledig begrepen, ook niet door linkse bewegingen, anarchistische bewegingen en anderen. Abdullah Öcalan vertelt ons iets heel belangrijks: het uitgangspunt moet altijd jezelf zijn.
Dit is de moeilijkste taak van allemaal: je eigen patriarchale en dominante houding veranderen. Dit is het fundamentele werk dat als eerste moet worden gedaan. Veel mensen zijn al stappen in deze richting gaan zetten, maar de weg is nog lang. Toch moeten we op de best mogelijke manier doorgaan en onze bijdrage leveren.
We moeten onze verantwoordelijkheid nemen
Welke verantwoordelijkheid moeten mensenrechtenorganisaties en het maatschappelijk middenveld in Europa nemen met betrekking tot de omstandigheden waaronder Abdullah Öcalan wordt vastgehouden en het vredesproces dat gaande is rond de Koerdische kwestie?
Ik ben van mening dat de Koerdische kwestie uiterst belangrijk is. Zoals ik al eerder heb gezegd, betreft deze kwestie niet alleen de regio, maar de hele wereld.
Daarom moeten we verantwoordelijkheid nemen voor de vrijheid van Abdullah Öcalan en alle mogelijke stappen in die richting zetten. Ik woon bijvoorbeeld al bijna een jaar in Genua en we vragen de gemeente om een petitie te ondertekenen waarin wordt opgeroepen om Öcalan het staatsburgerschap te verlenen. Dat is een concrete stap. Een andere essentiële stap is het verspreiden van het paradigma en mensen in staat stellen het te begrijpen, omdat dit paradigma afkomstig is van Öcalan.
Het uitleggen van zijn ideeën is ook een manier om uit te leggen waarom de vrijheid van Abdullah Öcalan zo belangrijk is. Er moet dus niet alleen verantwoordelijkheid worden genomen voor zijn vrijheid, maar ook voor de verspreiding van dit paradigma. Deze inspanningen moeten parallel worden voortgezet. Alle mogelijke middelen moeten worden ingezet om deze doelen te bereiken, zowel voor het Midden-Oosten als voor de wereld.