- Noord-Koerdistan
In de zaak van de studente Rojin Kabaiş, die in 2024 dood werd aangetroffen, zijn nieuwe vragen gerezen over de forensisch-medische bevindingen. De advocaat van de familie, Abdurrahman Karabulut, heeft de documenten van een operatie die kort voor haar verdwijning plaatsvond, vergeleken met de autopsie- en forensisch-medische rapporten. Daarbij staan twee werkzame stoffen die in het lichaam van de 21-jarige zijn aangetroffen, centraal. Volgens Karabulut werd bij de autopsie rocuronium in de maag en de inwendige organen aangetroffen, evenals ornidazol in de maaginhoud. De bevindingen zelf zijn al vastgelegd in de forensisch-medische documentatie. De advocaat van de familie trekt nu echter de eerdere verklaring voor de herkomst ervan in twijfel en ziet hierin een mogelijke aanwijzing voor een moordzaak.
Sterk spierverslappend middel aangetoond
Rocuronium is een sterk spierverslappend middel dat bij operaties en in de spoedeisende hulp met name voor intubatie wordt gebruikt. Het blokkeert tijdelijk de overdracht van zenuwimpulsen naar de spieren en beïnvloedt daarbij ook de ademhalingsspieren. Daarom wordt de werkzame stof onder medisch toezicht toegediend. Ornidazol is een werkzame stof tegen bepaalde bacteriële infecties en parasieten en kan onder andere worden gebruikt in verband met chirurgische ingrepen. Kabaiş had zich op 11 september 2024 aan een operatie onderworpen. Ze verdween op 27 september van de campus van de Yüzüncü-Yıl-Universiteit in Wan (tr. Van); haar lichaam werd op 15 oktober aan de oever van het Wanmeer gevonden.
Karabulut acht het uitgesloten dat de later vastgestelde aanwezigheid van rocuronium nog te wijten is aan de operatie die weken eerder had plaatsgevonden. Hij wijst daarbij onder andere op de korte halfwaardetijd van de werkzame stof en dringt aan op een herbeoordeling van de toxicologische bevindingen. Volgens hem wijzen de bevindingen erop dat Kabaiş de stoffen kort voor haar overlijden zou kunnen hebben gekregen. Hij verdedigt de stelling dat haar ornidazol en met name rocuronium zijn toegediend en dat haar ademhaling door de werking van het spierverslappingsmiddel is verlamd. Er is tot nu toe geen nieuw forensisch-medisch rapport beschikbaar dat deze conclusie bevestigt. Ook kan uit de halfwaardetijd van een werkzame stof alleen niet direct worden afgeleid hoe lang deze stof of de afbraakproducten ervan onder postmortale omstandigheden toxicologisch aantoonbaar zijn.
Twijfels over de tot nu toe uitgevoerde forensisch-medische onderzoeken
De bevindingen over de medicatie komen bovenop een reeks reeds bestaande vragen in de zaak Kabaiş. De familie en de raadsman spreken vanaf het begin de zelfmoordhypothese tegen die al vroeg door de opsporingsinstanties naar voren werd gebracht, en gaan uit van een onopgehelderde, vermoedelijke feminicide. Ook de tot nu toe aangenomen doodsoorzaak is omstreden. De familie en de advocaat bekritiseren al geruime tijd dat er bij de autopsie geen diatomeeëntest is uitgevoerd, die in de forensische geneeskunde wordt gebruikt voor het onderzoeken van vermoedelijke gevallen van verdrinking. Zij eisen daarom een nieuw forensisch onderzoek. Mocht het nog beschikbare monstermateriaal hiervoor niet toereikend zijn, dan overwegen zij ook een opgraving.
Twee mannelijke DNA-sporen tot op heden onopgehelderd
Al eerder hadden twee verschillende mannelijke DNA-sporen op het lichaam van Kabaiş aanzienlijke twijfels doen rijzen over de oorspronkelijke richting van het onderzoek. Bovendien bevat het rapport aanwijzingen die vragen oproepen over mogelijk seksueel geweld. De familie en de raadsman hebben met name kritiek op de manier waarop de autoriteiten met deze bevindingen zijn omgegaan. De advocaat kreeg pas lang na het overlijden van de jonge vrouw toegang tot essentiële forensisch-medische documenten. De familie verwijt de opsporingsinstanties dat zij cruciale sporen niet consequent hebben onderzocht en informatie te laat ter beschikking hebben gesteld. Bijna twee jaar na de dood van Rojin Kabaiş blijven centrale vragen dus onbeantwoord. Met de medicijnbevindingen die nu in de schijnwerpers staan, komt daar nog een vraag bij: wanneer, op welke manier en onder welke omstandigheden zijn rocuronium en ornidazol in haar lichaam terechtgekomen?
