Oost-Koerdistan
Op de 39e herdenkingsdag van de chemische bombardementen op Sardasht (Serdeşt) heeft de Uitvoerende Raad van de Partij voor een Vrij Leven in Koerdistan (PJAK) een verklaring uitgegeven ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de aanval, waarin wordt opgeroepen tot internationale erkenning van deze misdaad, gerechtigheid voor de slachtoffers en meer steun voor de overlevenden.
Volgens de verklaring voerde het Iraakse Ba'ath-regime op 28 juni 1987 een chemische aanval uit op de Koerdische stad Sardasht met mosterdgasbommen. De aanval vond enkele maanden vóór de chemische bombardementen op Halabja (Helebce) plaats en maakte het Koerdische volk tot de eerste slachtoffers van een grootschalige chemische aanval op een burgerstad in de moderne geschiedenis. Bij de aanval kwamen honderden burgers om het leven en raakten meer dan 8.000 mensen gewond, van wie velen nog steeds lijden onder de langetermijngevolgen.
PJAK voegde hieraan toe dat de bevolking van Sardasht het slachtoffer werd van het conflict tussen het Iraakse Ba'ath-regime en de Iraanse regering, waarbij de Koerdische bevolking een zware prijs betaalde voor de oorlog. De partij omschreef de aanval als een duidelijke oorlogsmisdaad en een ernstige schending van het internationaal recht en het internationale verbod op chemische wapens. In de verklaring werd ook kritiek geuit op het stilzwijgen en de ontoereikende reactie van de internationale gemeenschap destijds.
De partij betuigde haar medeleven met de families van de slachtoffers en met de overlevenden die nog steeds kampen met de fysieke en psychologische gevolgen van de aanslag. PJAK riep op tot uitgebreide medische en sociale ondersteuning voor de slachtoffers, internationale erkenning en juridische vervolging van de misdaad, en grotere inspanningen om het gebruik van chemische wapens in de toekomst te voorkomen.
De verklaring werd afgesloten met een herbevestiging van het streven van PJAK om de nagedachtenis aan de slachtoffers van de chemische bomaanslag in Sardasht levend te houden en de inspanningen voort te zetten om gerechtigheid te zoeken en ervoor te zorgen dat dergelijke tragedies nooit worden vergeten.
