- Turkije
PKK-gevangenen in Turkse gevangenissen hebben scherpe kritiek geuit op de aanhoudende belemmering van vrijlatingen, de praktijk waarbij gevangenen worden gedwongen berouw te tonen, en het uitblijven van politieke stappen in het vredes- en democratiseringsproces. In een verklaring, ondertekend door Deniz Kaya, riepen zij de Turkse regering op haar verantwoordelijkheid te nemen voor een democratische oplossing van de Koerdische kwestie, juridische en politieke obstakels weg te nemen en de voorwaarden te scheppen voor de vrijlating van de Koerdische leider Abdullah Öcalan.
De verklaring, gepubliceerd door ANF Nieuwsagentschap, richt zich op de beslissingen van de administratieve en observatiecommissies van de gevangenissen, die verhinderen dat gevangenen worden vrijgelaten, zelfs nadat zij hun reguliere gevangenisstraf hebben uitgezeten. De gevangenen verwerpen met name de eisen dat zij hun politieke overtuigingen moeten afzweren of berouw moeten betuigen om hun vrijheid terug te krijgen. Zij herinneren ook aan de geschiedenis van het verzet onder Koerdische gevangenen, met name in de gevangenis van Diyarbakır (Koerdisch: Amed) na de militaire staatsgreep van 12 september 1980.
De volledige verklaring van zaterdag luidt als volgt:
Vertragingen in het vredesproces ondermijnen de wil om een oplossing te vinden
„Het huidige vredes- en democratiseringsproces heeft de deur geopend naar een historische fase waarin de hoop van onze volkeren op een vrij, gelijkwaardig en democratisch leven groeit. De vastberadenheid die Abdullah Öcalan heeft getoond om dit proces te bevorderen, een einde te maken aan gewapende confrontaties en een democratische politieke oplossing te ontwikkelen, evenals de stappen die hij heeft gezet om deze doelen te bereiken, zijn duidelijk zichtbaar.
Het beperken van de fundamentele kwesties van een democratische oplossing tot het kader van veiligheidsmaatregelen, het uitstellen van juridische hervormingen en het rekken van het proces door het afhankelijk te maken van bepaalde voorwaarden, versterken de wil om een oplossing te vinden niet, maar ondermijnen deze juist. Een dergelijke aanpak dreigt bestaande impasses te verdiepen in plaats van de weg naar een oplossing te effenen.
Het is duidelijk dat vrede niet alleen door verklaringen kan worden bereikt, maar concrete stappen, wederzijdse verantwoordelijkheid en een aanpak vereist waarbij democratische transformatie centraal staat. Als deze nieuwe fase werkelijk bedoeld is om het begin van democratische verandering te markeren, mag de herdefiniëring van het veiligheidsbeleid niet de maatstaf zijn. Wat er juist toe doet, is dat de staat zijn bereidheid toont om zichzelf te democratiseren door middel van concrete, praktische stappen.
Willekeurige belemmering van de vrijlating van gevangenen
Het is onaanvaardbaar dat de situatie van onze kameraden, die al decennia lang gevangen zitten en hun wettelijk vastgestelde straffen al hebben uitgezeten, onderworpen is aan willekeurige beoordelingen en politieke voorwaarden. Wanneer subjectieve oordelen in de plaats komen van wettelijke waarborgen, de rechten van gevangenen via bestuurlijke mechanismen worden ingeperkt en hun vrijlating voor onbepaalde tijd wordt uitgesteld, rijzen er ernstige zorgen over de beginselen van recht en gerechtigheid.
De situatie van al onze kameraden wier vrijlating wordt belemmerd, met name zieke gevangenen, moet worden aangepakt op basis van de mensenrechten en de waarborgen van de rechtsstaat.
Wij verwerpen het beleid van gedwongen uitingen van berouw
Als gevangen leden van de PKK-beweging verklaren wij uitdrukkelijk dat wij geen enkele aanpak zullen accepteren die erop gericht is onze wil te breken. Wij verwerpen zowel het beleid van gedwongen schuldbekentenissen dat wordt opgelegd door de Administratieve en Observatiecommissies, als maatregelen die bedoeld zijn om ons onder druk te zetten om onze overtuigingen op te geven. Voor ons is vrijheid geen recht dat afhankelijk kan worden gemaakt van de goedkeuring van een commissie, een schuldbekentenis of de verwachtingen van degenen die de politieke macht uitoefenen. Vrijheid is onlosmakelijk verbonden met menselijke waardigheid, het democratische leven en de fundamentele mensenrechten.
De traditie van verzet, van Amed tot op de dag van vandaag
Onze strijdgeschiedenis is een geschiedenis van verzet tegen onderdrukking en van de vastberadenheid om vrijheid te verwezenlijken, ondanks een beleid van ontkenning en uitroeiing. De ervaring van vijftig jaar strijd vertegenwoordigt een traditie van verzet die is gesmeed door grote offers en het streven van ons volk naar vrijheid. Deze geschiedenis is tevens er een van ideologisch, politiek en georganiseerd verzet, gevoerd in gevangenissen onder de zwaarste omstandigheden.
Onder de duistere omstandigheden van het fascisme na de militaire staatsgreep van 12 september 1980 is met name het verzet in de gevangenis van Amed in het collectieve geheugen gegrift als een historisch verzet tegen de ontkenning van het Koerdische volk, de onderdrukking van hun identiteit en de pogingen om hun wil te breken. De traditie van verzet die in de gevangenissen ontstond, toonde aan dat onderdrukking en geweld de menselijke wil niet kunnen breken.
Het vasthouden aan het ideaal van vrijheid, ondanks zware martelingen, isolatie, ontneming van rechten en alle vormen van onderdrukking, blijft tot op de dag van vandaag een van de fundamentele pijlers van onze strijd. Als dragers van deze historische erfenis weten we dat geen enkel onderdrukkingsmechanisme onze overtuigingen of onze aanspraak op vrijheid kan vernietigen.
Net als in het verleden blijven we ook vandaag standvastig tegenover alle pogingen om onze wil te breken. Onze traditie van verzet in de gevangenissen, die zich nooit heeft onderworpen aan een beleid van onderdrukking en onderwerping, blijft vastbesloten om de strijd voor vrijheid en een waardig leven voort te zetten. Deze vastberadenheid is niet louter een individueel standpunt. Het is een uiting van onze verantwoordelijkheid ten opzichte van het collectieve geheugen van ons volk, hun geschiedenis van strijd en een democratische toekomst.
De fysieke vrijheid van Abdullah Öcalan mag niet worden uitgesteld
De vrijheid van Abdullah Öcalan is een van de fundamentele en dringende kwesties in het vredes- en democratiseringsproces. Een democratische oplossing van de Koerdische kwestie en het tot stand brengen van duurzame vrede vereisen het scheppen van omstandigheden waarin Abdullah Öcalan vrij kan leven en werken. De obstakels die hem beletten zijn ideeën vrijelijk te uiten en een actieve rol in het proces te spelen, moeten worden weggenomen.
Het nalaten om de voorwaarden te scheppen voor zijn fysieke vrijheid en een leven in vrijheid, en de weigering om zijn politieke en juridische status te erkennen, zijn in tegenspraak met de verwachtingen van een democratische oplossing. Om het vredes- en democratiseringsproces vooruit te helpen, moeten op juridische basis concrete stappen in de richting van vrijheid en democratie worden gezet.
Een democratische oplossing vereist wederzijdse verantwoordelijkheid
Wij benadrukken dat vrede en een politieke oplossing niet alleen door eenzijdige inspanningen tot stand kunnen worden gebracht. Ook de staat moet zijn verantwoordelijkheid nemen en juridische en politieke obstakels uit de weg ruimen. Vrede en een oplossing kunnen niet duurzaam zijn als de ene partij voortdurend stappen onderneemt, terwijl de andere het proces blijft vertragen. Een democratische oplossing vereist wederzijdse verantwoordelijkheid en concrete politieke wil.
Als verzetsstrijders in de gevangenissen zullen wij onze overtuigingen, onze identiteit en onze vastberadenheid om vrijheid te bereiken blijven verdedigen, waar wij ons ook bevinden. Gesterkt door onze geschiedenis van strijd zullen wij de aspiraties van ons volk naar vrijheid en democratie blijven ondersteunen. Wij zullen ons standpunt tegen onderdrukking, isolatie, bedreigingen en beleid dat erop gericht is onze wil te breken, handhaven, en wij zullen onze stem blijven verheffen voor vrede, een democratische oplossing en de ontwikkeling van een leven in vrijheid.
Oproep aan het volk en de publieke opinie
Wij richten de volgende oproep tot ons volk en de publieke opinie:
Om ervoor te zorgen dat vrede meer wordt dan alleen een woord, dat een democratische oplossing tot echte maatschappelijke verandering leidt en dat er een einde komt aan schendingen van rechten, moeten er concrete stappen worden gezet. Schendingen van rechten in gevangenissen moeten worden uitgebannen, de vrijheid van zieke gevangenen moet worden gewaarborgd en willekeurige belemmeringen voor de vrijlating van gevangenen moeten worden weggenomen. Er moeten omstandigheden worden gecreëerd waarin Abdullah Öcalan vrij kan leven en werken, en zijn fysieke vrijheid moet worden gewaarborgd.
Als dragers van een vijftigjarige geschiedenis van strijd en de traditie van verzet in gevangenissen blijven wij ons inzetten voor onze eisen voor vrijheid en democratie. Wij bevestigen opnieuw dat onze wil niet kan worden gebroken, onze overtuigingen niet door onderdrukking kunnen worden gedoofd en onze traditie van verzet niet uit het geheugen kan worden gewist.
Wij aanvaarden noch gedwongen bekentenissen van berouw, noch beleid dat erop gericht is onze wil te breken of onze vrijheid uit te stellen. Wij zullen onze strijd voortzetten voor de fysieke vrijheid van Abdullah Öcalan en de democratische toekomst van onze volkeren. Kracht puttend uit onze traditie van verzet in gevangenissen, zullen wij onze eisen voor vrijheid, democratie en een waardige vrede blijven uitdragen door het opbouwen van een democratische samenleving.”
Bron: ANF
