- Noord-Koerdistan
Na 32 jaar in Turkse gevangenschap is de Koerdische politieke gevangene Tamer Tanrıkulu vrijgelaten. Tanrıkulu, die gisteren werd vrijgelaten uit de zwaarbeveiligde gevangenis in het Centraal-Anatolische Aksaray, werd woensdag in zijn geboortestad Amed (Turks: Diyarbakır) door een grote menigte opgewacht.
Tanrıkulu werd in maart 1994 gearresteerd en door een staatsveiligheidsrechtbank (DGM, inmiddels afgeschaft) veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. Zijn vrijlating werd in totaal zes keer uitgesteld. Tijdens zijn decennialange gevangenschap zat hij in verschillende gevangenissen in Turkije vast.
„Mijn hart en mijn ziel zijn daar gebleven“
In de wijk Rezan (Bağlar) verzamelden zich familieleden, vertegenwoordigers van politieke partijen en maatschappelijke organisaties, evenals talrijke inwoners. De ontvangst ging gepaard met applaus, gejuich en leuzen. In een eerste toespraak verklaarde Tanrıkulu dat de vreugde over zijn vrijlating werd overschaduwd door de situatie van degenen die nog steeds gevangen zitten. „Mijn hart en mijn ziel zijn daar gebleven“, zei hij met het oog op andere politieke gevangenen.
Tanrıkulu sprak de hoop uit dat ook de Koerdische vertegenwoordiger Abdullah Öcalan, die sinds 1999 op het Turkse gevangeniseiland vastzit, en andere gevangenen vrij zullen komen. Tegelijkertijd benadrukte hij: “De belofte die aan de Koerdische bevolking is gedaan, zal tot de laatste ademtocht gelden.”
De strijd gaat door
Met het oog op het „proces voor vrede en een democratische samenleving“ dat Öcalan vorig jaar in gang heeft gezet, verklaarde Tanrıkulu dat de komende fase extra aandacht en vastberadenheid vereist. De Koerdische beweging heeft haar tot nu toe behaalde resultaten bereikt door voortdurend verzet en zal deze weg blijven volgen.
“De strijd tot nu toe heeft ertoe bijgedragen dat het bestaan en de identiteit van het Koerdische volk internationaal zichtbaarder zijn geworden. Het doel van de komende fase is om verdere politieke erkenning te bereiken.” Tanrıkulu kondigde aan zich politiek te blijven inzetten en de strijd samen met de bevolking voort te zetten.
Bron: ANF
