- Rojava/Noord- en Oost-Syrië
Het Platform voor Gezamenlijke Activiteiten van Vrouwenbewegingen en -organisaties organiseerde donderdag in het Al-Qira'a-park (The Reading) in Qamishlo een dialoogseminar met als titel „Het integratieproces en de verworvenheden van vrouwen: tussen realiteit en ambitie”. Het seminar werd bijgewoond door vertegenwoordigers van vrouwenbewegingen en -organisaties, vrouwenrechtenactivisten en Jihan Hessam, districtsdirecteur van Qamishlo.
Tijdens het seminar kwamen twee hoofdonderwerpen aan bod: het eerste richtte zich op het verloop van het integratieproces en de sociale en culturele dimensies daarvan, terwijl het tweede inging op integratiemechanismen en uitvoeringskaders, naast de stand van zaken met betrekking tot de participatie van vrouwen, manieren om hun verworvenheden te beschermen en het waarborgen van hun deelname aan besluitvormingsposities.
Jihan Hessam, districtsdirectrice van Qamishlo, presenteerde het eerste onderwerp en zei: “We werken al negen maanden aan een overeenkomst tussen ons en de regering. Dit is een realiteit die met aanzienlijke inspanningen tot stand is gebracht en nieuw leven is ingeblazen. In de praktijk worden we geconfronteerd met enkele obstakels, zoals overal in Syrië het geval is. Wat het integratieproces betreft, zijn er velen die dit van binnenuit en van buitenaf trachten te ondermijnen, maar onze organisatie is sterk en niemand kan het doen ontsporen.”
Ze voegde eraan toe: „Er zijn vastgelegde principes en normen die we moeten handhaven. Als we dat nalaten, zullen onze kinderen ons daar in de toekomst ter verantwoording roepen. We zijn vastbesloten ons hieraan te houden en ons verzet voort te zetten. Iedereen moet zich verzetten, want wat vandaag is bereikt, is niet vanzelf gekomen, en we moeten al onze verworvenheden veiligstellen.”
Ze merkte op: „Wat vrouwenkwesties betreft, behoort de participatie van vrouwen in onze gebieden tot de hoogste in vergelijking met andere provincies. Dit is op zich al een grote prestatie binnen een patriarchaal en door mannen gedomineerd systeem. We moeten deze mentaliteit aanvechten en de stem van vrouwen laten horen.”
Ze wees erop dat de Vrouwenbeschermingseenheden (YPJ) tot de belangrijkste verworvenheden van de vrouwen behoren, aangezien ze onder de moeilijkste omstandigheden als een onafhankelijke strijdmacht zijn opgericht. Velen hebben geprobeerd deze strijdmacht te ontmantelen en te versnipperen, maar ze heeft weerstand geboden en haar onafhankelijkheid behouden.
Ze benadrukte: „Als we onze verworvenheden opgeven, zullen we terrein verliezen. Daarom moeten we samenwerken. Wij zijn een toonbeeld van de mozaïek van Syrië, en er zijn mensen die onze ervaring willen toepassen in Sweida en andere gebieden. We moeten daarom verenigd blijven. Als we slagen, zal ons model zich over heel Syrië verspreiden.”
Ze legde uit dat hun strijd zich moet richten op cultuur, vrouwenquota, taal en identiteit, en dat ze al hun inspanningen aan deze kwesties moeten wijden en deze historische kans niet mogen laten glippen.
Ze concludeerde: „Mijn hoop is dat alle vrouwen zich in dit proces zullen verenigen en samen zullen opkomen. Ons model is gebaseerd op diversiteit, en ieders aandacht is op ons gericht. We moeten onze verantwoordelijkheid en het vertrouwen dat onze bevolking in ons heeft gesteld, waarmaken.”
Het tweede onderwerp werd gepresenteerd door Rojhat Khalil, een ambtenaar bij het Bureau voor Gezin en Huisvesting, die zei: „We bevinden ons in een cruciale fase in de geschiedenis van Syrië, waarin we de toekomst van vrouwen niet vanuit een reactieve houding moeten bespreken, maar vanuit het perspectief van het vormgeven van een echt partnerschap. Als we het over integratie hebben, hebben we het niet alleen over instellingen en bevoegdheden, maar over de toekomst, de rechten en de verworvenheden van een breed segment van de samenleving, met name vrouwen.”
Ze voegde hieraan toe: „We hebben het juridisch kader besproken met betrekking tot vrouwen en hun strijd om hun verworvenheden te behouden. De participatie van vrouwen mag niet alleen aan de hand van cijfers worden gemeten, maar aan de hand van de mate van hun invloed in besluitvormingsposities. Integratie mag niet louter worden gezien als de overplaatsing van medewerkers of het samenvoegen van bestuurlijke structuren, maar als de convergentie van juridische, bestuurlijke en sociale systemen.”
Ze merkte op dat het afschaffen van de Vrouwenraad of het marginaliseren van diens rol vrouwen zou beroven van een gespecialiseerd orgaan dat verantwoordelijk is voor het formuleren van beleid. Ze benadrukte dat symbolische vertegenwoordiging op zich niet voldoende is zonder daadwerkelijke bevoegdheden en effectieve deelname aan de besluitvorming, met name gezien de uiteenlopende standpunten over gezinskwesties en burgerrechten.
Tot slot benadrukte zij dat deze ambities onder meer bestaan uit duidelijke grondwettelijke waarborgen voor gelijkheid en non-discriminatie, de bescherming van de juridische en institutionele verworvenheden van vrouwen, en het waarborgen van hun daadwerkelijke deelname aan het opstellen van de grondwet en wetten.
Vervolgens werd een discussiesessie geopend, waarbij deelnemers vragen stelden over de vraag of de participatie van vrouwen moet worden gemeten aan de hand van hun aantal of aan de hand van de mate van hun invloed in besluitvormingsposities, en welke indicatoren zouden kunnen aantonen dat het integratieproces de overstap heeft gemaakt van beloften naar de praktijk. De sprekers gaven antwoord op de gestelde vragen.
Bron: ANHA
