- Rojava/Noord- en Oost-Syrië
In heel Rojava gaan de protesten tegen de beperkingen op het onderwijs in de Koerdische taal door. Donderdag demonstreerden leerlingen, ouders en inwoners in Hesekê, Dirbêsiyê en Rimêlan, waarbij ze eisten dat het Koerdisch wordt erkend als officiële taal van Syrië en dat het recht op onderwijs in hun moedertaal grondwettelijk wordt gewaarborgd.
In Hesekê namen honderden mensen deel aan een mars die begon bij de Kevok-rotonde en doorging tot aan het kruispunt Şehîd Serhed. Demonstranten droegen spandoeken met slogans als „Onze taal is onze identiteit“, „Onze rechten moeten in de grondwet worden gewaarborgd“, „Koerdisch is onze rode lijn“ en „Onze taal is onze waardigheid“.
PYD: Damascus moet zijn besluit terugdraaien
Tijdens de bijeenkomst die daarop volgde, sprak Ebdulxenî Oso van de Democratische Uniepartij (PYD) de demonstranten toe. Hij blikte terug op de ontwikkeling van het onderwijs in de Koerdische taal sinds het begin van de Rojava-revolutie.
“De identiteit van volkeren is nauw verbonden met hun taal en cultuur. In Rojava heeft de Koerdische taal de afgelopen 14 jaar aanzienlijke vooruitgang geboekt. Koerdisch wordt gebruikt als onderwijstaal op scholen, instituten en universiteiten. Tegenwoordig wordt onze taal ook gebruikt in maatschappelijke instellingen en openbare instanties,” aldus Oso.
Oso vervolgde: „Elke beperking van deze verworvenheden is onaanvaardbaar. Syrië is een land met een rijke diversiteit aan volkeren, talen en culturen. Om deze diversiteit te behouden is een democratisch systeem nodig dat de rechten van alle gemeenschappen waarborgt. Ik roep de regering op om haar besluit terug te draaien en deze fout recht te zetten. Als zij de Koerdische taal niet erkent, betekent dit dat zij ook het bestaan van het Koerdische volk niet erkent.”
Studenten eisen erkenning van het Koerdisch als officiële taal
Ook studenten in Dirbêsiyê protesteerden tegen de beperkingen. Kinderen en jongeren van de Şehîd Cemil Ehmed Hesen-school in het dorp Til Kerem brachten een verklaring uit, die werd voorgelezen door student Sozdar Hemê.
In de verklaring riepen de studenten op tot de bescherming en ontwikkeling van de Koerdische taal en de erkenning ervan als een van de officiële talen van Syrië. Ze benadrukten dat het Koerdisch onlosmakelijk verbonden is met de identiteit, geschiedenis en cultuur van het Koerdische volk. „Het behoud en de bevordering van onze moedertaal is een fundamenteel mensenrecht dat niet mag worden beperkt“, onderstreepten ze.
“Zonder taal is er geen leven”
In Rimêlan vond opnieuw een demonstratie plaats. Leerlingen uit Girkê Legê en Rimêlan verzamelden zich voor de Şehîd Şîlan-school en trokken door de stad. Voor de Silêman El Helebî-school las studente Zîlan Berekat een gezamenlijke verklaring voor. Ze beschreef onderwijs in de moedertaal als een grondrecht en eiste dat de Koerdische taal en het recht op onderwijs in het Koerdisch expliciet in de Syrische grondwet worden vastgelegd.
De studenten beloofden hun protesten voort te zetten totdat de Koerdische taal en het recht op onderwijs in het Koerdisch worden erkend: „We zullen niet opgeven totdat ons recht op onderwijs in onze taal wordt erkend.”
De bijeenkomst werd afgesloten met de slogan „Bê ziman jiyan nabe“ – „Zonder taal is er geen leven.“
