- Turkije
Sebahat Tuncel, lid van de Koerdische Vrouwenbeweging en Koerdisch politica, zei dat het wetsvoorstel in verband met het vredesproces, dat naar verwachting in het Turkse parlement zal worden besproken, niet vanuit een staatsgericht perspectief moet worden bekeken. Zij stelde daarentegen dat het proces zal worden bepaald door de georganiseerde kracht van het Koerdische volk. Ze zei dat Koerdische vrouwen in de voorhoede van de strijd staan en dat de toekomst van het proces afhangt van de mate waarin het volk georganiseerd is.
Tuncel sprak met ANF Nieuwsagentschap over het wetsvoorstel in verband met het vredesproces, de Koerdische vrijheidsstrijd, de roep om een democratische samenleving en de rol van de Koerdische vrouwenbeweging.
Het nieuwe manifest gaat niet over de staat
Tuncel zei dat Abdullah Öcalan een nieuwe routekaart heeft gepresenteerd voor de vrijheidsstrijd van het Koerdische volk, waarmee hij een einde maakt aan 52 jaar gewapende strijd. Tuncel zei: „We kunnen duidelijk zien dat de heer Öcalan, terwijl hij een einde maakt aan 52 jaar gewapende strijd, een nieuwe routekaart heeft voorgesteld voor de vrijheidsstrijd van het Koerdische volk. Zoals u zich wellicht herinnert, was een van de eerste verklaringen dat dit nieuwe manifest gelijkstaat aan het Manifest van de Weg van de Koerdische Revolutie. Het biedt een aanpak die het Koerdische volk in de tweede eeuw naar vrijheid kan leiden en hen in staat stelt een democratisch en libertair systeem op te zetten waarin zij hun eigen toekomst kunnen bepalen. Daarom gaat dit niet over de staat.”
Tuncel zei dat Abdullah Öcalan in zijn geschriften vanuit de gevangenis al vele jaren een uitgebreide kritiek op het model van de natiestaat heeft ontwikkeld. Ze voegde eraan toe: „Iedereen die de verdedigingsschriften van de heer Öcalan door de jaren heen heeft gelezen, weet dat hij een uitgebreide analyse van de natiestaat heeft gemaakt. Hij stelt dat deze een diepe crisis heeft veroorzaakt en dat de natiestaat, die het kapitalisme nodig had, vandaag de dag crises heeft veroorzaakt, zowel in het Midden-Oosten als over de hele wereld. Hij benadrukt ook dat het perspectief van de democratische natie een oplossing voor deze crisis kan bieden en dat het recht op zelfbeschikking van het Koerdische volk alleen via democratische politiek kan worden verwezenlijkt.”
Tuncel zei dat het Koerdische volk zijn strijd voor vrijheid niet heeft opgegeven en dat dit niet betekent dat het afstand doet van zijn eisen inzake rechten, vrijheden of gelijkwaardig burgerschap. Ze zei: „Het Koerdische volk geeft zijn strijd voor vrijheid niet op. Het doet geen afstand van zijn eisen inzake rechten, vrijheden of gelijkwaardig burgerschap. Maar het organiseert deze strijd. Dit is niet iets dat door de staat moet worden bepaald of aan de staat mag worden overgelaten.”
De georganiseerde kracht van het Koerdische volk zal het proces bepalen
Tuncel zei dat de toekomst van het proces veel meer zal afhangen van het vermogen van het Koerdische volk tot zelforganisatie dan van de aanpak van de staat. Ze zei: “Hoe dit proces zich ontwikkelt, hangt meer af van de Koerden dan van de staat. Als het Koerdische volk zich organiseert, zijn zelforganisatie versterkt en de democratische politiek bevordert, kan het dit proces van wederopbouw met succes voortzetten. Als het aan de staat wordt overgelaten, wil de staat uiteindelijk alles naar zich toetrekken zonder de Koerden enige rechten toe te kennen. Daarom definieert de staat de kernkwestie niet als de Koerdische kwestie. Maar wij zeggen dat de reden achter alles wat er is gebeurd, inclusief het ontstaan van de gewapende strijd, de Koerdische kwestie is. Zolang de Koerdische kwestie niet is opgelost, kan Turkije niet democratisch worden. En zonder de democratisering van Turkije zal het oplossen van de Koerdische kwestie uiterst moeilijk zijn.”
Tuncel zei dat de mate van organisatie binnen de samenleving de doorslaggevende factor in dit proces zou zijn, waarbij hij verwees naar de beoordeling van Abdullah Öcalan dat „het aandeel van de staat 10 procent bedraagt, terwijl de resterende 90 procent draait om het volk dat zich organiseert en zijn eigen toekomst opbouwt.”
Vrouwen zullen dit proces leiden
Tuncel benadrukte de leidende rol die Koerdische vrouwen gedurende de hele strijd hebben gespeeld en zei: „Koerdische vrouwen hebben in de voorhoede gestaan van de strijd van het Koerdische volk voor gelijkheid en vrijheid. Ze hebben enorme offers gebracht en een zware prijs betaald. De kern van het recentste manifest van de heer Öcalan is het voorstel voor een gemeenschapsgerichte sociale structuur waarin de vrijheid van vrouwen centraal staat. Daarom zullen vrouwen de leidende kracht zijn in dit proces.”
Ze zei dat de vrijheidsstrijd van de vrouwen tot belangrijke resultaten heeft geleid en voegde eraan toe: “Vrouwen hebben zich verzet tegen en gestreden tegen mannelijke overheersing, het patriarchaat en alle problemen die voortvloeien uit mannelijke overheersing. Ze hebben de lijn van de vrijheid van vrouwen bevorderd en de filosofie van Jin, jiyan, azadî (Vrouwen, Leven, Vrijheid) over de hele wereld verspreid.”
Terugkeer zal van belang zijn als er een wettelijk kader wordt vastgesteld
Tuncel ging ook in op de Koerdische diaspora in Europa en haar banden met Koerdistan, en zei dat terugkeer naar het land belangrijk zou worden als het nodige wettelijke kader zou worden gecreëerd.
Tuncel zei: “Koerden leven dan wel in de diaspora, maar hun hart klopt nog steeds voor Koerdistan. Ze zijn niet blind, doof of onverschillig voor wat daar gebeurt. Ook in Europa kampen ze met ernstige problemen, zoals economische tegenspoed en uitdagingen op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg, om er maar een paar te noemen. Toch blijft hun aandacht gericht op Koerdistan. Als de weg wordt vrijgemaakt en de nodige wetgeving wordt aangenomen, zal terugkeer naar het land ook belangrijk zijn. Je blik richten op je vaderland is altijd een positieve stap.”
Tuncel concludeerde: “Degenen die zich inzetten voor deze strijd moeten het paradigma van democratie, ecologie en vrouwenvrijheid als leidend principe in hun eigen leven hanteren. Ze moeten de principes van de democratisch-socialistische persoonlijkheid en de gemeenschappelijke persoonlijkheid omarmen. De plaats op zich is niet wat telt.”
Bron: ANF
