- Turkije
De afdeling van de Mensenrechtenvereniging (IHD) in Izmir en de Turkse Stichting voor de Mensenrechten (TIHV) hielden een persconferentie voor het Türkan Saylan Cultureel Centrum in Alsancak, in het kader van de Week van de Vermisten in Hechtenis, die plaatsvond van 17 tot en met 31 mei.
Tijdens de bijeenkomst hielden de deelnemers een spandoek omhoog met de tekst: „Vind de vermisten, vervolg de daders”, en scandeerden ze leuzen als: “De verdwenenen zijn bekend, waar zijn de daders?”, “Gedwongen verdwijning is een misdaad tegen de menselijkheid” en “Vind de verdwenenen, laat gerechtigheid geschieden.”
Onder de aanwezigen bevonden zich Ibrahim Akın, parlementslid voor de Partij voor Gelijkheid en Democratie van het Volk (DEM-partij) uit Izmir, vertegenwoordigers van democratische massabewegingen en talrijke sympathisanten. De verklaring werd namens de bijeenkomst voorgelezen door Evrim Kubilay in het Turks en Mustafa Kızartıcı in het Koerdisch.
In de verklaring werd benadrukt dat gedwongen verdwijningen in hechtenis een van de ernstigste schendingen van de mensenrechten vormen en een van de historische realiteiten blijven waarmee Turkije geconfronteerd wordt. Ook werd eraan herinnerd dat het internationaal recht inzake de mensenrechten gedwongen verdwijningen definieert als een misdaad tegen de menselijkheid en werd benadrukt dat staten de verantwoordelijkheid dragen om dergelijke misdaden te voorkomen.
In de verklaring werd opgemerkt dat Turkije nog steeds de confrontatie met de waarheid uit de weg gaat en het Internationaal Verdrag van de Verenigde Naties ter bescherming van alle personen tegen gedwongen verdwijningen nog steeds niet heeft ondertekend. Ook werd benadrukt dat de IHD en familieleden van de verdwenen personen al jarenlang via sit-in-protesten in steden als Istanbul, Amed (Diyarbakır), Batman (Êlih) en Izmir hun eisen voor waarheid en gerechtigheid kenbaar maken.
In de verklaring stond: “Echte sociale vrede is alleen mogelijk als de samenleving de ernstige schendingen van de mensenrechten uit het verleden onder ogen ziet. Zolang de waarheid verborgen blijft, er geen gerechtigheid wordt gedaan en straffeloosheid voortduurt, is het onmogelijk om blijvend respect voor mensenrechten, vrede en democratie tot stand te brengen.”
In de verklaring werd geëist dat het lot van alle personen die tijdens hun hechtenis zijn verdwenen, wordt onthuld. Ook werd opgeroepen om gedwongen verdwijningen expliciet in het Turkse wetboek van strafrecht te definiëren als een misdaad tegen de menselijkheid, om een einde te maken aan de straffeloosheid in alle verdwijningzaken en om de verantwoordelijken te vervolgen na onafhankelijk onderzoek.
In de verklaring werd verder opgeroepen tot het opheffen van de beperkingen op het Galatasarayplein, zodat de Zaterdagmoeders hun eisen vrijelijk kunnen uiten, en tot het ondertekenen en effectief uitvoeren door Turkije van het Internationaal Verdrag van de Verenigde Naties ter bescherming van alle personen tegen gedwongen verdwijningen.
Na de persverklaring hielden de deelnemers een sit-in van vijf minuten. Vervolgens trok de menigte naar het Gündoğdu-plein, waar anjers in zee werden gegooid ter nagedachtenis aan degenen die tijdens hun hechtenis zijn verdwenen.
