- Noord-Koerdistan
De gedetineerde Fatma Arşimet kon de rouwceremonie voor haar omgekomen zoon, Şerwan Partizan, niet bijwonen. Tijdens de herdenking namen de Vredesmoeders condoleances in ontvangst en toonden ze zijn foto.
De identiteit van de omgekomen guerrillastrijders werd bekendgemaakt in een verklaring die de afgelopen dagen werd uitgegeven. In het Koşuyolu-park, waar gedurende drie dagen historische momenten werden beleefd, werd condoleances betuigd aan de nabestaanden van de in Amed geboren guerrillastrijders. Familieleden bleven bij de foto’s van hun kinderen en lieten deze geen moment uit het oog, terwijl duizenden mensen die de condoleances bijwoonden kracht putten uit de strijd en het verzet van de families. De mensen, die zowel verdriet als strijd zij aan zij beleefden, ontvingen ook condoleances namens martelaren wier families niet aanwezig konden zijn. Een van hen was Şervan Partizan (Bawer Arşimet).
Şervan Partizan, die zich in 2015 bij de guerrillastrijders aansloot en in 2024 omkwam bij een confrontatie in Şêlazê, was de zoon van Fatma Arşimet, de voormalige medeburgemeester van de gemeente Kayapınar, die in 2023 werd gearresteerd.
Şervan sloot zich in 2014 aan bij de strijd en trad daarmee in de voetsporen van zijn zus Berjîn. Berjîn kwam in 2023 om het leven tijdens een gevecht in Zap. Fatma Arşimet, die tot zes jaar gevangenisstraf was veroordeeld, kon het nieuws over de dood van haar zoon of dochter niet vernemen en kon de rouwbijeenkomst niet bijwonen. De Vredesmoeders namen haar plaats in. Terwijl ze achter een met rozen en bloemen versierde foto condoleances in ontvangst namen, vatten de moeders de drie dagen die ze hadden meegemaakt samen met de woorden: „Alles is erop gericht dat kinderen vrij kunnen leven.”
Al onze martelaren hebben iemand die voor hen opkomt
Vredesmoeder Kudret Eryılmaz zei: “Geen enkele martelaar van Koerdistan is zonder iemand die voor hem of haar opkomt. Vandaag, omdat Fatma er niet bij is, hebben wij haar plaats ingenomen. Noch haar zoon, noch haar dochter is zonder iemand die voor hen opkomt. Hij is niet alleen haar martelaar; hij is een martelaar van het hele Koerdische volk. Zij mag gerust zijn. Ik ben ook de moeder van twee martelaren. We hebben onze kinderen een belofte gedaan: tot onze laatste druppel bloed zullen we achter hen en hun zaak staan. Wat er ook gebeurt, we hebben een belofte gedaan; we zullen hen bijstaan.”
Het Koerdische volk heeft zijn zaak niet in de steek gelaten
Kudret Eryılmaz zei dat de bevolking van Amed zich tijdens dit proces achter hun strijd had geschaard en opnieuw verenigd stond. Ze zei: „Deze rouwbetuigingen zijn erg pijnlijk voor ons, maar desondanks houden we ons hoofd hoog vanwege onze kinderen. Vandaag stond de bevolking van Amed achter hun martelaren en hun kinderen. Ze waren er allemaal en lieten de families niet in de steek. Wat er ook gebeurt, het Koerdische volk laat zijn martelaren nooit in de steek en staat altijd achter hen. Dat hebben we vandaag heel duidelijk gezien in Amed. Niemand voelt zich ver verwijderd van deze zaak. Iedereen herkent zichzelf in het vuur dat brandt. Ik doe een beroep op de Koerdische moeders: we moeten de handen ineen slaan en samen staan. We mogen niemand van ons volk in de steek laten.”
Dankzij de martelaren wordt de Koerdische kwestie nu besproken
Eryılmaz vervolgde: „Ons leed is weliswaar zwaar, maar we zijn evenzeer blij en houden ons hoofd hoog,” zei Kudret Eryılmaz, waarbij hij opriep tot een einde aan het lijden op de weg naar vrede en vrijheid. Hij zei dat de offers waren gebracht ter wille van een vrije toekomst.
Als de Koerdische jongeren zich vandaag niet in dit vuur hadden gestort, zou de Koerdische kwestie niet aan de onderhandelingstafel worden besproken. Vandaag de dag heeft de hele wereld het over het Koerdische volk. Het zijn onze kinderen die dit mogelijk hebben gemaakt en zich hiervoor hebben ingezet. Het is dankzij hen dat de wereld het Koerdische volk heeft leren kennen. Deze oorlog duurt al 45 jaar. Na de oorlog in Kobanê zag de wereld ons en onze eisen. Vanwege deze strijd houden we ons hoofd hoog.”
Laat de pijn ophouden
Kudret Eryılmaz sloot af met de woorden: „Moge dit proces goed en succesvol aflopen. Moge er vrede komen in deze streken, en moge de pijn in de harten van de moeders ophouden. Mogen de tranen ophouden te stromen. En mogen onze overgebleven kinderen vrij en in vrede blijven leven in een eigen land. Dat is onze grootste eis en wens.”
Bron: ANF
