VROUWEN

Vredesmoeders op weg naar Ankara

Vredesmoeders op weg naar Ankara
  • Noord-Koerdistan

Vredesmoeders uit verschillende steden in Noord-Koerdistan zijn naar de Turkse hoofdstad Ankara vertrokken voor een tweedaagse wake. Ze eisen de fysieke vrijheid van Abdullah Öcalan, de vrijlating van politieke gevangenen en concrete stappen om het proces voor vrede en een democratische samenleving te realiseren. Voor hun vertrek kwamen de vrouwen bijeen op twee ontmoetingsplaatsen in Wan (Tr. Van) en Amed (Diyarbakır).

In Wan kwamen vredesmoeders uit Tetwan (Tatvan) en Colemêrg (Hakkari) samen met de lokale deelneemsters in het Musa Anter-park. Met leuzen als „Leve het verzet in de gevangenissen“ en „Jin, Jiyan, Azadî – vrijheid voor de leiders“ begaven ze zich op weg naar Ankara. In Amed verzamelden vredesmoeders uit Sêrt (Siirt) en Êlih (Batman) zich samen met activistes van lokale vrouwengroepen bij het mensenrechtenmonument in het Koşuyolu-park. Onder de kreten „Leve het verzet van de moeders“ en „Leve het verzet in de gevangenissen“ bekrachtigden ze hun eisen.

Namens de aanwezige vrouwen verklaarde Afife Kartal dat de Vredesmoeders het politieke proces niet langer wilden accepteren zonder concrete stappen van de Turkse regering.  „We gaan naar Ankara om de fysieke vrijheid op te eisen van de Koerdische vertegenwoordiger Abdullah Öcalan en van onze kinderen in de gevangenissen. We willen niet dat Öcalan nog langer op Imrali wordt vastgehouden. We zullen vechten voor zijn fysieke vrijheid. We gaan naar Ankara om de poorten van Imrali te openen en zijn vrijheid te bewerkstelligen.”

Kartal riep de Turkse regering op haar verantwoordelijkheid te nemen voor een politieke oplossing van de Koerdische kwestie: „Wij Koerden eisen onze rechten op. De staat moet de nodige stappen ondernemen. Om dit proces te laten slagen, eisen we de veilige terugkeer van onze kinderen en de vrijlating van de gevangenen. Daarvoor zullen we onze strijd intensiveren en onze eisen rechtstreeks richten aan Ankara, waar de verantwoordelijken zetelen.“

Vervolgens vertrokken de vredesmoeders onder applaus, spreekkoren en de traditionele trillerkreten van de Koerdische vrouwen richting de hoofdstad.

Gerelateerde Artikelen