- Turkije
Prof. dr. Mithat Sancar, parlementslid en lid van de delegatie van de DEM-partij die Imralı bezoekt, heeft op Medya Haber TV bekendgemaakt dat de leider van het Koerdische volk [Abdullah Öcalan] is verhuisd naar een nieuwe faciliteit op het eiland Imralı.
Hierover werd al een jaar lang gediscussieerd. We hadden vernomen dat er een dergelijke faciliteit werd gebouwd om Abdullah Öcalan, die door de Koerdische kant is aangewezen als hoofdonderhandelaar, in staat te stellen onder betere omstandigheden te werken. Het werd belangrijk geacht dat de leider van het Koerdische volk verschillende geledingen van de samenleving zou ontmoeten om het vredesproces en de opbouw van een democratische samenleving te bevorderen. Er werd verwacht dat hij journalisten, intellectuelen, politici, democratische instellingen en maatschappelijke organisaties zou ontmoeten.
Hoewel de faciliteit al bijna een jaar in aanbouw was, was hij er echter nog niet naartoe verhuisd omdat zijn status ongewijzigd was gebleven. Aangezien er geen verandering in zijn omstandigheden was opgetreden, had de leider van het Koerdische volk het blijkbaar ongepast geacht om te verhuizen. Een dergelijke verhuizing had kunnen worden opgevat als een teken dat er vooruitgang was geboekt, terwijl er in werkelijkheid geen noemenswaardige ontwikkeling had plaatsgevonden. Zo werd het feit dat hij tot nu toe nog niet naar de faciliteit was verhuisd, geïnterpreteerd.
Het lijkt erop dat de oprichting van het Coördinatieorgaan voor Vrede en Politieke Integratie, waar Devlet Bahçeli al naar verwees voordat de wet werd aangenomen, nu op de agenda staat. Deze commissie, die impliciet in de wet wordt genoemd, zal naar verwachting binnenkort van start gaan. Er wordt gezegd dat de verhuizing van de Koerdische Volksleider naar het nieuwe gebouw verband houdt met het werk van de commissie. We hopen dat het orgaan inderdaad zijn werkzaamheden zal aanvangen. In het verleden zijn al vaker stappen aangekondigd die op het punt stonden te worden genomen, maar die beloften bleven uiteindelijk bij loze woorden.
Als het Coördinatieorgaan voor Vrede en Politieke Integratie, waarvan de leider van het Koerdische volk naar verwachting de coördinatie op zich zal nemen, zijn werkzaamheden niet aanvangt, zal het proces – dat de regering naar verluidt heeft bevroren – niet verdergaan. AKP-leider Tayyip Erdoğan kan een proces immers bevriezen of belemmeren wanneer hij maar wil. Een proces dat in de jaren 2010 aanzienlijke vooruitgang had geboekt, werd abrupt door Erdoğan bevroren. Het daaropvolgende decennium werd een van de donkerste periodes van conflict in de geschiedenis van Turkije. Natuurlijk wil niemand dat een dergelijk conflict opnieuw uitbreekt.
De leider van het Koerdische volk heeft met name zijn politieke scherpzinnigheid ingezet om het proces meer dan twee jaar lang gaande te houden. Als de AKP-regering echter niet afstapt van beleid dat geen vooruitgang oplevert, kan dit proces niet alleen door eenzijdige inspanningen worden voortgezet. Zoals het gezegde luidt: een vogel kan niet vliegen met slechts één vleugel.
Omdat de leider van het Koerdische volk wordt beschouwd als een van de partijen in het conflict dat al 50 jaar duurt, riep Devlet Bahçeli op om hem aan de onderhandelingstafel op het eiland İmralı te brengen. Bahçeli zei dat hij zijn organisatie moest ontbinden en ten volle gebruik moest maken van het recht op hoop. De PKK werd ontbonden en er kwam een einde aan de gewapende strijd tegen Turkije. Toch is er niets veranderd, afgezien van de bijeenkomsten op het eiland İmralı die eens per maand of eens per twee maanden plaatsvinden.
Het feit dat bepaalde delegaties İmralı mogen bezoeken, betekent geen significante verandering. Elke gedetineerde heeft immers al het recht om zijn familie en advocaten te ontmoeten. Het jarenlang verhinderen van dergelijke ontmoetingen en het vervolgens toestaan ervan, maakt de hervatting ervan nog niet tot een grote doorbraak. Het kan hooguit worden omschreven als een normalisering van gevangenisbezoeken.
De nieuwe faciliteit biedt in feite iets meer ruimte dan de gevangenis. Tenzij er een substantiële verandering optreedt in het vermogen van de leider van het Koerdische volk om te werken, met het publiek te communiceren en contact te onderhouden met zijn organisatie, zal de nieuwe faciliteit niet meer worden dan een propagandamiddel voor de regering. Door een ernstige kwestie als de Koerdische kwestie op deze manier aan te pakken, zal uiteindelijk vooral de AKP-regering zelf schade ondervinden.
De AKP-regering heeft de Turkse samenleving beloofd dat zij deze kwestie zal oplossen. Als er geen vooruitgang wordt geboekt in de richting van een oplossing, zal de AKP-regering veel te verliezen hebben. Ongeacht welke propaganda de AKP-regering ook verspreidt, weten mensen in Turkije en over de hele wereld dat de Koerden stappen hebben gezet die nergens anders ter wereld hun weerga kennen. Omdat het Koerdische volk en de democratische krachten in Turkije deze realiteit onderkennen, blijven zij de AKP oproepen om actie te ondernemen.
De Vredesmoeders zullen ook in Ankara een wake houden om de vrijlating te eisen van de leider van het Koerdische volk en de gevangenen die in de gevangenis zitten. De Vredesmoeders belichamen het geweten van de Koerden; zij zijn symbolen van de wil van het Koerdische volk. Zij zeggen dat, tenzij de leider van het Koerdische volk wordt vrijgelaten en de gevangenen worden vrijgelaten, het vertrouwen in het proces zal verdwijnen en het niet langer vooruitgang zal boeken.
Als de Vredesmoeders dit zeggen, moet de regering hun woorden serieus nemen. Een regering die weigert naar de Vredesmoeders te luisteren of hen te erkennen, zal op haar beurt merken dat de Koerden haar niet langer serieus nemen.
Wij betuigen onze waardering aan de Vredesmoeders voor deze actie. Het standpunt van deze moeders, die de steunpilaren van het Koerdische volk vormen, vertegenwoordigt het standpunt van het gehele Koerdische volk. Als hun strijd zich over heel Koerdistan verspreidt, aan kracht wint en uitgroeit tot een bredere campagne en een breder initiatief, zal de strijd van het Koerdische volk en de democratische krachten ongetwijfeld invloed hebben op de regering.
Als de AKP geen gehoor geeft aan deze oproepen, zal zij op elk gebied haar geloofwaardigheid verliezen.
Bron: Krant Yeni Yaşam
