De huidige situatie in Rojava, Noord- en Oost-Syrië, kost vele burgers het leven. Werelwijd vinden er protesten plaats tegen het brute geweld waaraan Rojava opnieuw blootgesteld wordt.
Er is een groot tekort aan medische hulpmiddelen zoals zuurstof medicijnen en verband, meldt Cîhan Xelîl, verantwoordelijke van het kraamkliniek in Kobanê. Het Democratisch Autonoom Bestuur van het kanton Eufraat luidde enkele dagen terug de noodklok, alsook de Koerdische Rode Halve Maan (Heyva Sor a Kurdistanê).
In navolging van deze dringende oproepen heeft het Platform voor Koerden uit Anatolië in Europa (PKAN) een inzamelingsactie gelanceerd. Voor de actiedag, 1 februari, werd door vrijwilligers eten bereid waarna Koerden en vrienden van Koerden gezamelijk konden eten. Zo'n 450 gasten kwamen hun soliraiteit betuigen.
Er werd uitgebreid gesproken over de situatie in Rojava, en er werden toespraken gehouden door oa. Ahlam Benali van de Haagse Stadspartij. De toespraak van mevr Benali ontroerde vele aanwezigen en was zeer treffend:
"Beste kameraden, zusters en broeders, Rojbaş.
Vandaag sta ik hier als een vrouw van de bergen. Ik ben een Amazigh uit de Rif. En als ik hier vandaag om mij heen kijk, dan voelt dit niet als een officiële bijeenkomst. Dit voelt als thuiskomen.
Ik zie in jullie ogen dezelfde trots, maar ook dezelfde littekens die mijn eigen volk draagt. Wij weten wat het is als je taal wordt verboden. Als je wordt gestraft omdat je in je moedertaal spreekt.
Wij weten wat het is als je cultuur moet overleven in het geheim, doorgegeven van grootmoeder op kleinkind, omdat de staat liever heeft dat je verdwijnt. Wij weten wat het is als je identiteit wordt ontkend door grenzen die anderen hebben getrokken, door geschiedenisboeken die jouw verhaal weglaten.
Van de bergen van de Rif tot aan de bergen van Koerdistan,… wij zijn bergvolken die nooit geknield hebben.
Onze taal, onze cultuur, onze identiteit, dat is wie we zijn. Dat laten we ons niet afpakken. Er wordt vaak gezegd dat de bergen de enige trouwe vrienden van de Koerden zijn, maar vandaag zeg ik jullie…wij zijn elkaars bondgenoten.
Koerdistan werd de Koerden beloofd, en dat is een belofte die ooit aan jullie waargemaakt moet worden. Tot die dag aanbreekt, zie ik de kracht van jullie verzet.
De poster hier vandaag spreekt over Rojava. Voor de wereld is dat een politiek conflict, maar voor ons is het een symbool van hoop. Het herinnert ons eraan dat een volk pas echt vrij is als de vrouwen vrij zijn.
In de Rif zijn het de vrouwen die onze cultuur door de eeuwen heen levend hebben gehouden. In Rojava laten vrouwen zien dat je met moed en gelijkwaardigheid een nieuwe samenleving kunt bouwen. Die onbreekbare band tussen de Amazigh en de Koerd zit dieper dan welke grens op een kaart dan ook.
Juist omdat ik die pijn en die trots zo goed ken, kan ik niet vanaf de zijlijn blijven toekijken. Dat is de reden waarom ik de politiek in ben gegaan voor de Haagse Stadspartij. Ik wil niet de politica zijn die alleen over jullie praat,..maar ik wil de vrouw zijn die namens ons allemaal de raadzaal binnenstapt.
Den Haag noemt zich de stad van Vrede en Recht. Maar zolang jullie cultuur onzichtbaar blijft in deze stad, is dat recht niet compleet. Daarom maak ik mij hard voor kunst en cultuur.
Neem de stem van Aynur Doğan. Haar muziek is niet alleen prachtig, het is een krachtig symbool van de Koerdische ziel die weigert te zwijgen. Als zij zingt, horen we de bergen, de geschiedenis en de hoop van een heel volk.
Dat soort kunst is meer dan vermaak...het is verzet, het is identiteit en het is puur recht op bestaan.
Jullie verhalen verdienen een podium. Jullie muziek verdient een plek. Jullie kunstenaars verdienen erkenning. Ik wil dat de Koerdische cultuur net zo vanzelfsprekend wordt gevierd in Den Haag als elke andere cultuur.
Dat betekent… ruimte voor jullie festivals, steun voor jullie kunstenaars, en zichtbaarheid voor een gemeenschap die al generaties lang deel uitmaakt van deze stad maar te vaak over het hoofd wordt gezien.
Ik wil die brug zijn tussen jullie gemeenschap en de besluitvorming in de raadzaal.
Laten we vandaag niet alleen samen eten, maar ook samen een vuist maken. Wij laten ons niet meer onzichtbaar maken. Niet in de Rif, niet in Rojava en zeker niet hier in de straten van Den Haag.
Jin! (Vrouw!)
Jiyan! (Leven!)
Azadî! (Vrijheid!)
Spas, dank jullie wel! "
De actiedag ten bate van Rojava heeft maar liefst € 5550 opgebracht. De volledige opbrengst is overgemaakt aan Heyva Sor die het geld zal gebruiken voor hulp aan Rojava.
UPDATE! De donaties gaan door, het bedrag is inmiddels opgelopen tot € 6640
