- Turkije
De identiteit van Süheyla Kaya en Zehra Kısaoğlu, wier stoffelijke resten in 2017 werden opgegraven op de begraafplaats van Garzan op het platteland van Tatvan, in Bitlis, en vervolgens werden overgebracht naar de begraafplaats van Kilyos in Istanbul, is vastgesteld door middel van DNA-onderzoek.
Na jaren van verzoeken en DNA-procedures hebben de families van Süheyla Kaya en Zehra Kısaoğlu de identiteit van hun dochters bevestigd via een DNA-vergelijking die op 21 september bij de Raad voor Forensische Geneeskunde werd uitgevoerd. De families hebben de stoffelijke resten die zij van de begraafplaats van Kilyos hadden ontvangen, teruggebracht naar hun geboorteplaatsen.
Süheyla Kaya werd begraven in Karlıova, terwijl Zehra Kısaoğlu in Bingöl werd begraven tijdens afzonderlijke plechtigheden. Na de begrafenissen vonden rouwbijeenkomsten plaats in de dorpen Kargapazarı en Çira Cor, waar de families wonen.
27 jaar op zoek naar de stoffelijke resten van hun dochter
De moeder van Süheyla Kaya, Fakite Kaya, beschreef de jarenlange strijd om de stoffelijke resten van haar dochter te vinden. In een gesprek met het persbureau Mezopotamya (MA) vertelde Fakite Kaya dat zij, nadat zij kennis hadden genomen van beschuldigingen over een massagraf in Garzan, een verzoek hadden ingediend bij de bevoegde autoriteiten en DNA-monsters hadden verstrekt. Zij zei dat zij jaren later te horen kregen dat de stoffelijke resten van haar dochter waren gevonden.
“Ons hart is diep gebroken, en ook de harten van al die moeders zijn gebroken. Het is ontzettend pijnlijk om zoveel ontberingen te moeten doorstaan, alleen maar om zelfs maar de botten van een kind te vinden,” zei Fakite Kaya, terwijl ze de andere families die op zoek zijn naar de stoffelijke resten van hun kinderen geduld toewenste. Fakite Kaya voegde eraan toe: “Mogen ze allemaal herenigd worden met een deel van hun kinderen.”
Selahattin Kaya, de vader van Süheyla Kaya, zei dat hij al 27 jaar op nieuws over zijn dochter had gewacht en sprak de hoop uit dat families die de stoffelijke resten van hun dierbaren nog niet hebben teruggevonden, aan het einde van hetzelfde proces ook met hen herenigd zullen worden.
Selahattin Kaya zei: „Moge er ook een hoopvol proces zijn voor degenen die de stoffelijke resten van hun kinderen nog niet hebben kunnen vinden, en mogen zij deze vinden.” De familie sprak de hoop uit dat het lopende proces succesvol zou worden afgerond en dat er een „vrije en waardige vrede“ zou worden bereikt.
