- Rojava/Noord- en Oost-Syrië
In het kader van de acties tegen de pogingen van de interim-regering om de historische naam van Kobani te wijzigen en ter veroordeling van de inspanningen om de culturele samenstelling van de regio te veranderen, hebben gemeenteraden en politieke partijen in de steden Hasakah, Derbesiyeh, Tal Tamr en Zerkan in Rojava een reeks verklaringen afgegeven.
In Hasakah werd de verklaring voorgelezen door de medevoorzitter van de gemeenteraad, Farouk Tozu, en Khabor Radio-correspondente Aya Majd voor het raadhuis. De verklaring van Tal Tamr werd voorgelezen door de medevoorzitter van de PYD in Tal Tamr, Nidal Amin, en leraar Eihan al-Younes in de tuin van de Raad van de Families van de Martelaren. De verklaring van Zerkan werd voorgelezen door gemeenteraadslid Fouad Smo en raadslid Sibar al-Ali voor het raadhuis.
In de verklaringen stond dat de naam Kobani een wereldwijd symbool is geworden van vrijheid en de verdediging van waardigheid, vooral na de gevechten die de stad tegen ISIS heeft meegemaakt.
Ze waarschuwden voor pogingen om de namen van steden en dorpen te veranderen, en brachten dit in verband met het beleid dat het Baath-regime de afgelopen decennia heeft gevoerd om de identiteit en de namen van de regio te veranderen.
In de verklaringen werd gesteld dat het aanvallen van Koerdische symbolen de spanningen tussen de gemeenschappen in de regio zou kunnen aanwakkeren, de sociale verdeeldheid zou kunnen verdiepen en de inspanningen zou kunnen ondermijnen om een democratisch Syrië op te bouwen, gebaseerd op erkenning van nationale en culturele diversiteit en respect voor de rechten van al zijn onderdelen.
Zij merkten op dat de stad dankzij het verzet van de Volksbeschermingseenheden en de Vrouwenbeschermingseenheden (YPG en YPJ) bij de verdediging van de stad wereldwijd bekendheid had verworven en was uitgegroeid tot een symbool van verzet en vrijheid.
Wat de naam van de stad betreft, werd in de verklaringen gesteld dat de naam „Kobani“ al sinds het begin van de 20e eeuw in gebruik was. Er werd kritiek geuit op commissies die zich volgens hen niet hadden gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek of deugdelijke historische documentatie, maar in plaats daarvan de richtlijnen van de heersende autoriteiten hadden gevolgd en ernaar streefden historische feiten te verdraaien.
In de verklaringen werd de gehechtheid aan de naam Kobani als symbool van vrijheid en veerkracht benadrukt, waarbij werd opgeroepen tot het behoud van de coëxistentie tussen de verschillende gemeenschappen in de regio en alles werd afgewezen wat verdeeldheid en conflict zou kunnen uitlokken. Zij voegden hieraan toe dat elke poging om de naam van de stad te veranderen of haar identiteit te ondermijnen niet de wil van de inwoners weerspiegelt, maar juist het beleid van identiteitsuitwissing reproduceert dat Syrië in eerdere periodes heeft meegemaakt.
Zij benadrukten dat het respecteren van historische namen deel uitmaakt van het respecteren van de wil en de culturele rechten van volkeren, en dat namen die bij lokale gemeenschappen geen draagvlak hebben, niet mogen worden opgelegd.
In de verklaringen stond: „De stad Kobani is niet louter een geografische naam die door een administratief besluit kan worden gewijzigd; zij vertegenwoordigt veeleer een diepgewortelde historische en culturele identiteit in het geheugen van haar bevolking, en haar naam is verweven met de geschiedenis van de stad en de strijd van haar inwoners.”
Zij riepen op tot het gebruik van de door de lokale bewoners erkende namen voor steden, waaronder Kobani, Afrin, Qamishlo, Serekaniye en Girê Spî, uit respect voor hun collectieve geheugen en culturele identiteit.
In de verklaringen werd opgemerkt dat wat er in Kobani is gebeurd, net als in andere Koerdische steden, een verantwoordelijke omgang met het unieke karakter en de geschiedenis van elke stad vereist. Zij stelden dat het benoemen van steden met hun historische namen niet alleen een taalkundige kwestie is, maar ook een uitdrukking van identiteit, geschiedenis en cultuur, en een erkenning inhoudt van het eigen karakter van elke regio.
Zij riepen alle Syrische nationale krachten, politieke partijen, maatschappelijke organisaties en mensenrechteninstanties op om zich te verzetten tegen elke poging die gericht is tegen de historische en culturele identiteit van Syrische steden, en om samen te werken ter bescherming van het recht van lokale gemeenschappen om hun historische namen en cultureel erfgoed te behouden.
De verklaringen sloten af met de bevestiging dat de naam Kobani deel zal blijven uitmaken van het collectieve geheugen van de inwoners en een symbool zal blijven van hun geschiedenis en offers, waarbij werd benadrukt dat identiteit niet wordt toegekend door politieke besluiten, noch kan worden afgenomen door administratieve maatregelen, maar door de bevolking zelf in stand wordt gehouden door middel van hun vrije wil en hun toewijding aan hun geschiedenis en cultuur.
Bron: ANHA
