De Coördinatie van de Gemeenschap van Vrouwen van Koerdistan (KJK) heeft een verklaring uitgegeven waarin staat: „Er voltrekt zich een uiterst intens en turbulent proces in het Midden-Oosten, Koerdistan en Turkije. We maken een periode door die bepalend zal zijn voor het lot van de volkeren en vrouwen van het Midden-Oosten in de 21e eeuw. In een Midden-Oosten dat in feite is veranderd in een vuurzone en een landschap vol mijnen bij elke stap, is het nemen van de juiste beslissingen en het zetten van de juiste stappen de meest fundamentele noodzaak geworden voor zowel staten als volkeren. In een tijd waarin externe imperiale machten ernaar streven het Midden-Oosten te hervormen, is het belangrijker dan ooit geworden dat de volkeren en de regerende krachten van deze regio historische overeenkomsten sluiten en historische allianties ontwikkelen. Wie de sociologie van de geschiedenis correct interpreteert en de juiste allianties smeedt, zal als winnaar uit deze periode tevoorschijn komen."
In de verklaring werd verder gesteld: "Deze realiteit geldt niet alleen voor het Koerdische volk, maar in nog sterkere mate voor de volkeren van Turkije. Vanaf oktober 2024 heeft Abdullah Öcalan een proces in gang gezet dat tot doel had de Koerdisch-Turkse betrekkingen, die op een punt van breuk en vijandigheid waren beland, om te vormen tot een fundament dat gebaseerd is op vrede en broederschap. Dit proces is nu al meer dan anderhalf jaar aan de gang en in deze periode hebben Abdullah Öcalan en onze vrijheidsbeweging historische stappen gezet. Van de kant van de staat en de regering is de enige stap die verder ging dan retoriek echter de parlementaire commissie geweest, die onder kritiek werd gevormd. De commissie heeft haar rapport aan het parlement voorgelegd, maar maandenlang zijn er geen juridische stappen of wetgevende hervormingen doorgevoerd die hadden moeten worden ingevoerd. Wat dit betreft heeft Abdullah Öcalan talrijke faciliterende en oplossingsgerichte voorstellen gedaan, waarbij hij met name benadrukte dat hij in het proces een rol zou kunnen spelen als hoofdonderhandelaar en politiek uitvoerder. Maar net toen het proces dit stadium had bereikt, kwamen de gesprekken tot stilstand."
Hoe kan iemand beweren dat het proces vooruitgang boekt zonder ontmoetingen met Abdullah Öcalan?
De verklaring vervolgde: "De afgelopen eeuw van de Turkse Republiek is gevormd rond de ontkenning en vernietiging van de Koerden. De staatloosheid die de Koerden werd opgelegd, heeft een complete politieke en sociale orde voortgebracht. Het monistische, fascistische en antidemocratische karakter van de Republiek, met inbegrip van haar constitutionele stelsel, vloeit rechtstreeks voort uit deze realiteit. Juist op het moment dat Abdullah Öcalan stappen onderneemt om deze situatie te boven te komen en een beleid voor een oplossing te bevorderen, is het opschorten van de ontmoetingen met hem, precies op het moment dat een oplossing vorm begint te krijgen, een uiterst gevaarlijke aanpak. Hoewel er sinds 27 maart geen ontmoetingen meer hebben plaatsgevonden en er geen informatie is ontvangen over de toestand of de standpunten van Abdullah Öcalan, gaan de debatten over de status en de coördinatiemechanismen binnen de Turkse politiek door. De regering van de Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (AKP) houdt vol dat het proces niet is vastgelopen en succesvol verloopt. Maar als we de zaken realistisch bekijken, wordt het duidelijk dat er geen functionerend proces is. Het proces is bevroren en in een impasse geraakt. Hoe kan iemand spreken van een functionerend proces als er geen ontmoetingen plaatsvinden met Abdullah Öcalan, die onze hoofdonderhandelaar is, en als hij geen directe betrokkenheid heeft bij zijn eigen status of de ontwikkeling van het proces zelf?
De AKP-regering wil noch de al eeuwenoude Koerdische kwestie en de staatloosheid oplossen, noch dat er onder de huidige politieke omstandigheden in het Midden-Oosten een grotere regionale oorlog ontstaat. Om deze reden voert zij een beleid dat erop gericht is het proces eindeloos te rekken, het te vertragen, de strijd door uitstel te verzwakken en uiteindelijk tot liquidatie te komen. Daarom worden de ontmoetingen met Abdullah Öcalan juist in de fase afgebroken waarin concrete stappen zouden moeten worden gezet, terwijl er eenzijdige verklaringen blijven worden afgelegd die losstaan van de realiteit. Tegelijkertijd worden de ontwikkelingen in de regio gevolgd en worden beslissingen dienovereenkomstig gevormd. Dit is een uiterst gevaarlijk en verkeerd beleid. In een Midden-Oosten dat is veranderd in een vuurzone en een mijnenveld, zou het nemen van een strategische beslissing om een alliantie met het Koerdische volk te smeden en het nemen van oprechte stappen in die richting leiden tot historische ontwikkelingen, zowel in Turkije als in de hele regio. Om deze reden moet een beleid worden gevoerd dat Abdullah Öcalan erkent als hoofdonderhandelaar en politiek uitvoerder, en tegelijkertijd streeft naar zijn fysieke vrijheid. Abdullah Öcalan is de vertegenwoordiger en leider van het Koerdische volk. Het erkennen van zijn status betekent natuurlijk ook het erkennen van de status van het Koerdische volk. Voor ons is dit een onmiskenbare realiteit, en het is onmogelijk om ook maar één stap terug te doen van dit standpunt.
Wij verwerpen ten stelligste het opleggen van strenge isolatiemaatregelen aan Abdullah Öcalan op een moment dat het proces zo’n belangrijke drempel heeft bereikt. Dit versterkt de impasse alleen maar en werkt deze in de hand. Dit betekent een voortzetting van het beleid van staatloosheid en genocide dat de Koerden de afgelopen eeuw is opgelegd. Het is duidelijk dat een dergelijke aanpak niets te maken heeft met vrede, broederschap of democratie. Er moet onmiddellijk een einde komen aan deze situatie en het beleid dat het proces blokkeert en het op gevaarlijke paden drijft, moet worden opgegeven. De ontmoetingen met Abdullah Öcalan moeten onmiddellijk worden hervat, de voorwaarden die nodig zijn om hem in staat te stellen zich met politiek bezig te houden en een oplossing te ontwikkelen, moeten worden gewaarborgd, en zijn status moet formeel en democratisch worden erkend en verduidelijkt.”
We zullen nooit benaderingen accepteren die Koerden tot staatloosheid veroordelen
De verklaring eindigde als volgt: “Als KJK zullen we nooit het vertragende en ondermijnende beleid van de regering en extralegale krachten accepteren, noch benaderingen die Koerden tot staatloosheid veroordelen. We benadrukken en waarschuwen nogmaals dat het volharden in dergelijk beleid de impasse zal verdiepen en in toenemende mate tot geweld zal leiden.
Het is van cruciaal belang dat ons patriottische volk, vrouwen, moeders, jonge vrouwen en alle democratische, socialistische, feministische en ecologische kameraden en kringen die een oplossing steunen, een duidelijk standpunt innemen als de echte kracht die in staat is vrede te bewerkstelligen. De werkelijke actoren die vrede en een oplossing kunnen bevorderen, zijn de volkeren en de vrouwen zelf. Door de gevaren en de achtergrond van dit proces beter te begrijpen, hebben we de verantwoordelijkheid om eraan deel te nemen en succes te boeken door de status en fysieke vrijheid van Öcalan veilig te stellen. Dit is een uiterst risicovolle en gevaarlijke periode. We roepen iedereen op om dit proces met gevoeligheid te benaderen, de opgelegde isolatie en impasse te doorbreken en democratische standpunten en effectieve acties te versterken.
Laten we ons verenigen rond Abdullah Öcalan, onze strijdkracht bundelen rond zijn vrijheid en status, en de overwinning behalen."
