- Noord-Koerdistan
Mijnbouw- en winningsprojecten die door bedrijven en particuliere investeerders worden gestimuleerd, breiden zich in heel Koerdistan steeds verder uit, wat een toenemende bedreiging vormt voor ecosystemen, landbouwgrond en weidegebieden. Deze projecten brengen niet alleen de biodiversiteit in gevaar, maar vormen ook een risico voor het levensonderhoud van lokale gemeenschappen, met mogelijk verstrekkende gevolgen voor de toekomst van de regio.
De gevolgen worden nog verergerd door een toenemende droogte die verband houdt met de klimaatcrisis, aangezien geplande mijnverkenningen zich steeds vaker richten op cruciale waterbekkens. Een van die projecten staat gepland in Kulp (Pasur). Verwacht wordt dat het district bovendien tientallen dorpen zal verliezen door overstromingen als gevolg van het Silvan-damproject.
Het voorgestelde mijnbouwproject bestrijkt het gebied rond het dorp Akdoruk (Gavgas), evenals Islamköy (Kuyê), Dolu (Arketin), Narlıca (Awdegês) en Kaynak (Xuruç), waardoor de drinkwaterbronnen van honderden dorpen in gevaar komen. Hoewel er al proefboringen zijn gestart, hebben de lokale bewoners het project voor de rechter aangevochten nadat ze protesten tegen het project hadden georganiseerd. Als het project doorgaat, kunnen tienduizenden mensen te maken krijgen met ernstige watertekorten.
Project dreigt een essentieel waterbekken te vernietigen
Er is een project voorgesteld voor de exploratie van goud, koper en ijzererts door Kılıç Kardeşler Madencilik Inşaat Mühendislik ve Proje Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi. Na een positief besluit over de milieueffectrapportage (MER) en het verkrijgen van de benodigde exploitatievergunning wilde het bedrijf in 2024 met de werkzaamheden in het gebied beginnen. Het project stuitte echter op verzet van de lokale dorpsbewoners.
Medewerkers van het bedrijf, vergezeld door de gendarmerie, betraden het dorp om te beginnen met proefboringen, maar protesterende dorpsbewoners werden de toegang tot het projectterrein ontzegd.
Mijnbouw goedgekeurd ondanks waarschuwing van waterautoriteit
Het geplande projectgebied is aangewezen als zowel hooglandweide als graasland, terwijl de drinkwaterbehoefte van 60 wijken en gehuchten in het district wordt voorzien vanuit hetzelfde stroomgebied.
In een rapport van de Water- en Rioleringsdienst van Diyarbakır (DISKI) werd gewaarschuwd dat „hier geen mijnbouwverkenning mag plaatsvinden. Dit is een waterbekken.” Ondanks dat DISKI deze waarschuwing had doorgestuurd naar het Directoraat-generaal voor Mijnbouw en Aardoliezaken (MAPEG), keurde deze instantie een mijnbouwvergunning van Groep IV voor het gebied goed. Omwonenden, DISKI en hun advocaten blijven het project aanvechten via juridische stappen en publieke protesten.
Nieuwe, door de rechtbank gelaste inspectie ter plaatse
Dorpsbewoners maakten later bekend dat zij de zaak voor de rechter hadden gebracht en, met steun van de Orde van Advocaten van Diyarbakır, een rechtszaak hadden aangespannen om zowel het positieve MER-besluit als de mijnbouwvergunning nietig te laten verklaren.
De 2e Administratieve Rechtbank van Diyarbakır heeft een nieuwe inspectie ter plaatse en een deskundigenonderzoek gelast. Een delegatie, bestaande uit dorpsbewoners en advocaten, heeft het gebied de afgelopen dagen bezocht om deel te nemen aan de door de rechtbank gelaste inspectie. Bewoners zeiden te hopen dat de bevindingen hun zaak zullen ondersteunen en beloofden zowel hun juridische procedure als hun publieke campagne tegen het project voort te zetten.
Tientallen gemeenschappen zullen te maken krijgen met watertekorten
Murad Ipek, medeburgemeester van Kulp, zei dat het project niet alleen drinkwaterbronnen zou vernietigen, maar ook het water dat wordt gebruikt voor vee en irrigatie, en stelde dat het geen voordeel zou opleveren voor het district. Hij sprak met ANF over de mogelijke gevolgen van het project.
Ipek zei: „Watertekorten zijn al lange tijd een ernstig probleem in ons district. In het gebied rond Islamköy en Gavgas staat een mijnbouwproject gepland dat zich uitstrekt over ongeveer 5.000 hectare. Als dit project doorgaat, zullen zo’n 100 nederzettingen, waaronder het districtscentrum, te maken krijgen met ernstige watertekorten. Ook de rivieren die door de regio Gavgas stromen, zullen grote schade oplopen. Het lijdt geen twijfel dat dit project zal leiden tot ecologische vernietiging.”
De dam en de mijn zullen de migratie versnellen
Ipek zei dat de gemeente zich inzet om de toegang tot waterbronnen te verbeteren, maar dat mijnbouwprojecten die inspanningen steeds moeilijker maken. Ipek zei ook: "Bij de projecten die we samen met DISKI uitvoeren, stuiten we herhaaldelijk op concessiegebieden voor mijnbouw. Van de Sarım-beek tot de berg Andok, van Hasandinê tot Zore, en in de regio’s Kanikan en Hevidan zullen gemeenschappen naar verwachting onder water komen te staan door het Silvan-damproject, waardoor bewoners gedwongen worden hun huizen te verlaten. Mensen die in de jaren negentig uit deze regio zijn verdreven, worden nu door initiatieven van particulier kapitaal gedwongen tot een nieuwe gedwongen migratie. Tegelijkertijd worden de waterbronnen ernstig bedreigd. Aangezien deze regio gevoelig is voor zowel aardbevingen als aardverschuivingen, moeten we ook rekening houden met de schade die ingrepen in ondergrondse watersystemen kunnen veroorzaken.”
We zullen ons samen met de bevolking verzetten
Ipek zei dat het geplande mijnbouwproject in Gavgas en Islamköy een nieuwe golf van ontheemding zou kunnen veroorzaken en dat de gemeente zich blijft inzetten om steun te verwerven tegen dit project. Ipek vervolgde: „We moeten samen met de bevolking standhouden tegen een project dat deze regio schade zal toebrengen. Historisch gezien weerspiegelt dit de manier waarop particulier kapitaal de natuur louter als een bron van winst heeft beschouwd. Het is een benadering die geen rekening houdt met andere levende wezens, het menselijk leven en het recht om in waardigheid te leven. Dit gebied biedt ook onderdak aan seizoensherders en Koçers (Koerdische nomadische herders). Het mijnbouwproject zal deze gemeenschappen in armoede en werkloosheid storten. Het is daarom een poging om niet alleen de watervoorraden te vernietigen, maar ook de bestaansmiddelen, leefruimtes en het collectieve geheugen van de regio.”
