- Turkije
De begrotingsvoorstellen van het Turkse ministerie van Volksgezondheid voor 2027 worden vandaag, maandag, besproken door de parlementaire commissie voor Planning en Begroting. Voorafgaand aan de besprekingen sprak Diren Can Kaya, lid van het bestuur van de afdeling Istanbul-Aksaray van de Vakbond voor Werknemers in de Gezondheidszorg en Sociale Dienstverlening (SES), over de ongelijke verdeling van de begrotingsmiddelen, de middelen die via stadsziekenhuizen naar particulier kapitaal worden doorgesluisd en de problemen waarmee gezondheidswerkers te maken hebben.
Kaya wees op de ongelijkheden in de begrotingstoewijzingen en zei dat er in totaal 3,3 biljoen Turkse lira was toegewezen aan uitgaven voor veiligheid en defensie, terwijl er slechts 1 biljoen 196,6 miljard lira was gereserveerd voor de gezondheidszorg. Kaya zei dat het begrotingstekort 4,1 biljoen lira had bereikt en dat een groot deel van de begroting werd besteed aan rentebetalingen en veiligheidsbeleid.
Zelfs tijdens het vredesproces hebben werknemers geen voordeel gehad van de begroting
Kaya herinnerde eraan dat de reactie van de regering op hun eis van „Een begroting voor gezondheidszorg en onderwijs, niet voor oorlog” in voorgaande jaren was geweest: „Weten jullie wel hoeveel een kogel kost?” Verwijzend naar cijfers die door het Ministerie van Financiën en Schatkist waren vrijgegeven, benadrukte Kaya het belang van het Vredes- en Democratisch Smenlevingsproces.
Kaya zei dat de 40-jarige oorlog de werknemers in Turkije 2,3 biljoen dollar had gekost: „Uit cijfers van het ministerie van Financiën blijkt dat er tijdens de 40-jarige oorlog 2,3 biljoen dollar uit de zakken van de werknemers in Turkije is verdwenen. Ondanks bijna twee jaar van discussies over een democratische samenleving en vrede zien we dat de huidige begroting de werknemers geen voordelen heeft opgeleverd. Toch hadden deze middelen kunnen worden gebruikt om gezondheids- en gemeenschapscentra in steden op te zetten, waar diensten in de moedertaal van de mensen worden aangeboden, in plaats van te worden besteed aan veiligheidsbeleid. Binnenlandse vrede kan alleen tot stand worden gebracht door middel van beleid dat de bevolking ten goede komt.”
Kaya wees ook op tekortkomingen in de eerstelijnsgezondheidszorg en zei dat er iets moet worden gedaan aan de tekortkomingen in de diensten die bedoeld zijn om ziekte te voorkomen en zorg te bieden voor aandoeningen waarvoor geen ziekenhuisopname nodig is. Kaya wees ook op de belemmeringen die zieke gevangenen de toegang tot gezondheidszorg ontzeggen en zei dat de begroting zo moet worden opgesteld dat hun recht op behandeling wordt gewaarborgd.
‘Het huidige systeem creëert een kunstmatig gestimuleerde vraag naar gezondheidszorg’
Kaya zei dat er weliswaar 1,5 biljoen lira was toegewezen aan curatieve gezondheidszorg, maar dat preventieve gezondheidszorg geen adequaat aandeel van de begroting had gekregen. Kaya had kritiek op een begrotingsbeleid dat gericht is op het behandelen van ziekten in plaats van het voorkomen ervan, en zei: „Wat we hier hebben, is niet echt een begroting van het Ministerie van Volksgezondheid, maar eerder een begroting van het ‘Ministerie van Ziekte’. Als we naar de begrotingen van de afgelopen drie jaar kijken, zien we slechts minimale stijgingen, met cijfers van 6,2, 6,9 en 7,2. Als vakbond voor werknemers in de gezondheidszorg en sociale dienstverlening benadrukken we echter dat de bestaande problemen in de gezondheidszorg niet kunnen worden opgelost tenzij het aandeel ervan in de begroting boven de 10 procent uitkomt.”
Kaya had ook kritiek op het stadsziekenhuismodel en zei dat middelen uit de gezondheidsbegroting die via het Build-Operate-Transfer-model worden toegewezen, naar particulier kapitaal en naar wat Kaya omschreef als „ziektelobby’s“ vloeien.
Kaya zei: “Met de middelen die naar de stadsziekenhuizen zijn overgeheveld, hadden 300 nieuwe zorginstellingen met elk 600 bedden kunnen worden opgericht. Evenzo had het budget dat in de afgelopen 25 jaar aan de stadsziekenhuizen is toegewezen, kunnen worden gebruikt om ongeveer 900 ziekenhuizen te herbouwen. Het huidige systeem stuurt mensen voortdurend naar spoedeisendehulpafdelingen en ziekenhuizen, waardoor een ‘kunstmatig gestimuleerde vraag naar gezondheidszorg’ ontstaat. Patiënten wordt hun recht op gezondheidszorg ontzegd.”
‘Er staat een enorme groep mensen te wachten op afspraken in de gezondheidszorg’
Kaya benadrukte dat artsen, verpleegkundigen en andere zorgmedewerkers niet verantwoordelijk zijn voor de tekortkomingen van een gezondheidszorgsysteem dat ziekte in plaats van gezondheid voortbrengt. Kaya erkende ook dat de vakbond niet genoeg had gedaan om deze realiteit aan het publiek uit te leggen. Kaya zei dat zorgmedewerkers tot de laagstbetaalde ambtenaren behoren en dat de buitensporige werkdruk en taken die hen worden opgelegd, ernstige burn-outs veroorzaken.
Kaya zei: „Er is een systeem dat mensen voortdurend naar spoedeisende hulpafdelingen en ziekenhuizen stuurt, terwijl preventieve gezondheidszorg wordt ondermijnd”, en voegde eraan toe dat gezondheid niet louter in fysieke termen moet worden opgevat, maar als een toestand van volledig welzijn die huisvesting, adequate voeding en mentaal, sociaal en politiek welzijn omvat.
Kaya voegde hieraan toe: „Terwijl miljoenen mensen wachten op zorg in ziekenhuizen, worden er geen aanstellingen gedaan vanwege onvoldoende financiering. Er is nu een enorm aantal zorgprofessionals dat wacht op een aanstelling. Deze situatie draagt ook bij aan de uitputting onder zorgmedewerkers.”
‘Op 29 november in Kartal, op 12 december in Ankara’
Diren Can Kaya benadrukte dat gezondheidszorg een te belangrijk maatschappelijk vraagstuk is om uitsluitend aan zorgmedewerkers over te laten, en zei dat een gezamenlijke strijd tussen degenen die gezondheidszorg verlenen en degenen die deze ontvangen essentieel is om gratis, hoogwaardige en toegankelijke gezondheidszorg in de moedertaal van de mensen te waarborgen. Kaya zei dat zij ernaar streven deze strijd uit te breiden via volksvergaderingen en buurtcommunes.
Kaya sloot af met de volgende oproep: „Wij roepen alle werknemers, arbeiders, jongeren en vrouwen op om deel te nemen aan de gezamenlijke demonstraties in Kartal op 29 november en in Ankara op 12 december, georganiseerd op initiatief van de Confederatie van Progressieve Vakbonden van Turkije (DISK), de Confederatie van Vakbonden voor Overheidsmedewerkers (KESK), de Unie van Kamers van Turkse Ingenieurs en Architecten (TMMOB) en de Turkse Artsenvereniging (TTB), om ons aandeel in de begroting op te eisen en het recht van het volk op kwaliteitsvolle gezondheidszorg te verdedigen.”