Het proces in Damascus is ten einde gekomen. Dat hoofdstuk is nu afgesloten. Er is een nieuwe fase aangebroken. De bevolking van Rojava is begonnen een nieuwe koers in de geschiedenis uit te stippelen. Pogingen om via druk vanuit Ankara en dictaten vanuit Damascus overgave af te dwingen, zullen zinloos blijken. De mensheid zal binnenkort getuige zijn van hernieuwd verzet in Rojava tegen ISIS en degenen die daarachter staan.
Tot nu toe zijn in naam van het zogenaamde “vredesproces” en uit verantwoordelijkheidsgevoel alle mogelijke stappen ondernomen die als concessie konden worden opgevat. Alle wegen naar een oplossing zijn verkend. Er is tot het uiterste geprobeerd om tot een compromis en overeenstemming te komen. Maar ondanks de voortdurende goede wil van het bestuur van Rojava, de gevoerde onderhandelingen en de gedane toezeggingen, werd het vooruitzicht op een oplossing van de crisis door middel van dialoog, onderhandelingen en democratische middelen uiteindelijk opgegeven. Tijdens de bijeenkomsten in Damascus op 19 januari, die werden bijgewoond door internationale bemiddelaars, werden alle eerdere toezeggingen terzijde geschoven. Wat op tafel kwam, was geen onderhandeling, maar een enkele, compromisloze eis tot overgave. Een dergelijke eis, gepresenteerd onder het mom van onderhandeling, werd onvermijdelijk afgewezen. Het proces kwam daarmee in een impasse terecht. De beslissing om weerstand te bieden kwam niet voort uit een keuze, maar uit een noodzaak die werd afgedwongen door deze ongegronde en dwingende eisen. Zowel bondgenoten als tegenstanders moeten één ding goed begrijpen: de bevolking van Rojava zal zich nooit overgeven. Hun besluit is duidelijk en ondubbelzinnig: ze zullen tot het bittere einde verzet bieden.
Er is dringend behoefte aan een duidelijk inzicht in de ontwikkelingen die zich op het slagveld voltrekken. Als gevolg van een noodlottige overeenkomst met internationale en regionale dimensies, die ten koste ging van de Koerden, is Rojava in een nieuwe oorlog terechtgekomen. Het gebied dat vaak wordt omschreven als “Noord- en Oost-Syrië” verwijst naar gebieden die zijn bevrijd door de strijd tegen ISIS. Zelfs als de gevolgen onverwacht negatief zijn, betekent terugtrekking uit deze gebieden geen nederlaag. Hun integratie stond al op de agenda van de overeenkomst zelf.
Noch Hayat Tahrir al-Sham (HTS) noch zijn leiders tonen enige oprechte bereidheid om de Syrische kwestie op te lossen of de verworvenheden van de Rojava-revolutie te beschermen. De vreedzame wegen die Rojava heeft bewandeld, maar die door de Imralı-besprekingen zijn versmald en beperkt, werden consequent geblokkeerd door Turkije. Degenen die geloofden dat onvoorwaardelijke overgave kon worden afgedwongen door middel van bot geweld, subtiele druk of voldongen feiten, zouden vroeg of laat geconfronteerd worden met een confrontatie op het slagveld. Op dit moment, nu het mes op het bot is gekomen, is de oorlog die nu gaande is er een die de toekomst van de Koerden zal bepalen.
De oorlog die zich in Rojava ontvouwt, heeft al een hoge mate van vastberadenheid aan het licht gebracht. Het heeft een wil tot verzet getoond die alle pogingen tot gedwongen overgave tenietdoet. Rojava wordt een centrum van verzet, een centrum dat de Koerdische eenheid op de voorgrond plaatst en de bevolking mobiliseert door middel van een gedeelde geest van collectieve actie. Pogingen om Rojava tot overgave te dwingen, maken in feite de weg vrij voor een groter Koerdistan en voor nationale eenheid. De rest mogen de koloniale machten maar uitvechten.
Er is een geleefde realiteit van een volk dat ervaring heeft opgedaan en zich niet laat misleiden door de psychologische oorlogvoeringstactieken van de Turkse staat en de in Damascus gestationeerde huurlingen. Gesmeed in een cultuur van verzet die de dood tegemoet treedt met halays (een traditionele Koerdische linedance) en ululaties, zal de wil van dit volk niet gemakkelijk worden onderworpen. Niemand hoeft te twijfelen dat dit historische verzet, geworteld in de eigen kracht van het volk, uiteindelijk zal zegevieren. Zelfs als de hele wereld zich ertegen verzet, wordt er in Rojava een rechtvaardige en waardige strijd voor het leven gevoerd. Als pogingen om mensen die vrijheid hebben geproefd tot overgave en vernedering te dwingen, blijven voortduren, zal deze defensieve oorlog doorgaan.
Nu het Midden-Oosten opnieuw wordt vormgegeven, zal het verzet dat de Koerden in de specifieke context van Rojava tonen, bepalend zijn voor de toekomst en het lot van het Koerdische volk. We mogen nooit vergeten dat de grootste bron van kracht ligt in eenheid en solidariteit, zonder afhankelijkheid van externe machten, zonder verwachtingen elders, en zonder te vallen voor psychologische propaganda. Met de wetenschap dat alle Koerden en hun vrienden zijn uitgenodigd voor deze ereoorlog, zal deze beproeving samen worden overwonnen.
Bron: Yeni Özgür Politika
