- Noord-Koerdistan
In de Noord-Koerdische provincie Semsûr (Turks: Adıyaman), die zwaar werd verwoest door de aardbeving van 2023, neemt de ecologische vernietiging toe door de uitbreiding van mijnbouw- en steengroeveprojecten. De afgelopen jaren is het aantal installaties aanzienlijk toegenomen. Dit is vooral zichtbaar op het ongeveer 27 kilometer lange traject tussen het stadscentrum en het district Çêlîk (Çelikhan): langs deze route bevinden zich inmiddels zeven steengroeven en een mijn van het bedrijf Eti Bakır.
De ontginningsprojecten liggen bovendien in de directe omgeving van belangrijke historische locaties zoals Perrhe, een antieke stad in het koninkrijk Commagene, de Romeinse fontein en archeologische vindplaatsen. Ondanks dit culturele erfgoed gaat de vernietiging van het landschap gewoon door.
Volgens informatie uit de regio leidt met name de intensieve winning van gesteente en erts tot enorme ingrepen in het ecosysteem. Bedrijven die banden hebben met de regering, zoals Derviş Çalı, Giba, Akdaş Madencilik en Eti Bakır, exploiteren meerdere installaties. Alleen al de koperproductie van Eti Bakır bedraagt volgens deze gegevens jaarlijks ongeveer 159.000 ton concentraat – een omvang die ook tot uiting komt in de toenemende milieuvernietiging.
De gevolgen zijn veelzijdig: dichte stofwolken uit de steengroeven leggen zich over landbouwgrond, belemmeren de fotosynthese en verlagen de opbrengsten, met name bij de tabaksteelt. Weidegronden raken vervuild, terwijl explosies voor de winning de structuur van bodems en wateraders veranderen. Waterbronnen drogen op of veranderen van loop. Ook waterlopen worden getroffen. In de Kanîya-Mîr-beek is de vervuiling zichtbaar, terwijl tegelijkertijd gezondheidsproblemen onder de bevolking toenemen. Omwonenden klagen over aandoeningen aan de luchtwegen, zoals chronische hoest, irritatie van ogen en neus, en een beklemmend gevoel op de borst.
Bovendien veroorzaken explosies in de mijnen voelbare trillingen in de omliggende dorpen en vergroten ze het risico op aardverschuivingen. Vooral voor veel mensen die nog steeds lijden onder de gevolgen van de aardbeving, vormen deze trillingen een extra belasting. Bewoners van de omliggende dorpen melden bovendien toenemend zwaar vrachtverkeer, aanhoudende stofhinder, vervuilde waterbronnen en het verlies van weidegronden voor hun dieren. De kritiek op de mijnbouwactiviteiten neemt dan ook toe.
