- Duitsland
Tanja, een van de deelnemers aan de Moederskaravaan tegen oorlog, militarisme en militarisering, zei: “We moeten ons richten op vrede, niet op oorlog.”
Tanja, een moeder van twee kinderen uit het Duitse Lübeck en actief lid van het initiatief, vertelde ANF Nieuwsagentschap waarom ze haar leven volledig aan politiek werk heeft gewijd en wat de Moederkaravaan voor haar betekent.
Kun je jezelf kort voorstellen? Welke keerpunten in je leven hebben ervoor gezorgd dat je nu op dit punt in de vrouwenbeweging bent beland?
"Mijn naam is Tanja en ik kom uit Lübeck. Ik ben moeder van twee kinderen. Ik werk niet meer beroepsmatig; ik heb mijn leven volledig gewijd aan politiek werk en de vrouwenbeweging. Eigenlijk strijd ik al sinds mijn jeugd voor vrouwenrechten. In het verleden hebben we samen met andere vrouwen een vrouwenopvangcentrum en een adviescentrum voor vrouwen opgezet. Vrouwenemancipatie, en met name het ondersteunen van vrouwen die geweld hebben meegemaakt, is altijd ontzettend belangrijk voor me geweest en een zaak waar ik me volledig voor inzet.
In de loop der jaren heb ik via mijn dochter kennisgemaakt met de Koerdische Vrijheidsbeweging, die voor mij een enorme bron van inspiratie is geweest. In Rojava (Noord- en Oost-Syrië) en in de hele beweging zijn de vrouwenrevolutie en de bevrijding van vrouwen niet zomaar slogans – het zijn fundamentele principes en een manier van leven. Dat heeft me diep geraakt en sprak me enorm aan.
Ik vind het ook uiterst belangrijk om deze strijd in Europa voort te zetten, omdat vrouwen hier nog steeds onder patriarchale en structurele onderdrukking leven en nog niet in staat zijn om vrij te leven."
Hoe heeft jouw besluit om mee te doen aan deze lange reis en de karavaan je beïnvloed, als vrouw en als moeder?
"Als vrouw en moeder sta ik voor het scheppen en koesteren van leven. Zoals ik al zei, heb ik twee kinderen. Leven betekent ook het leven delen met anderen en bouwen aan een sociale en vreedzame samenleving.
Deze karavaan heeft voor mij een dubbele betekenis. Enerzijds is het een kans om de aandacht te vestigen op de situatie in Rojava, waar mensen momenteel leven onder de dreiging van bezetting en aanvallen, en op het verzet van de vrouwen daar. Anderzijds biedt het de kans om schouder aan schouder te staan met andere moeders in heel Europa die zich willen inzetten voor vrede, gemeenschap en het collectieve leven, en om banden met hen te smeden.”
Welke boodschap zou je aan het einde van deze actie aan de mensen, en met name aan het Europese publiek, willen meegeven?
"De belangrijkste boodschap die ik wil overbrengen is deze: mensen die hier in Europa wonen, moeten de versterking van vrouwenrechten overal ter wereld oprecht waarderen en ondersteunen. Vandaag de dag wakkeren de machthebbers voortdurend oorlog aan. Wij daarentegen moeten ons richten op vrede en vredesopbouw in plaats van op oorlogsvoorbereidingen en militarisme. We moeten onze stem laten horen en voor dat doel strijden.
Ongeacht etniciteit of religie zouden alle volkeren en alle mensen in gelijkheid en vrede samen moeten kunnen leven. Dat is de centrale boodschap van onze karavaan."
Tot slot, als je zou willen afsluiten met een slogan die de geest van deze mars weergeeft, wat zou die dan zijn?
“Jin, Jiyan, Azadî!” (Vrouw, Leven, Vrijheid!)
Bron: ANF