OVERIG NIEUWS

Aktaş: Democratische integratie beperkt de rol van de staat en versterkt de samenleving

Aktaş: Democratische integratie beperkt de rol van de staat en versterkt de samenleving
  • Shengal

Veysi Aktaş, lid van het secretariaat van İmralı, stuurde een videoboodschap naar de conferentie „Genocide en Democratische Integratie” in Shengal.

Aktaş opende zijn boodschap met een begroeting aan de deelnemers aan de conferentie en een herdenking van de slachtoffers van de genocides tegen de Yezidi’s. Hij zei dat de Yezidische gemeenschap al eeuwenlang te maken heeft met systematische genocide en gedwongen verplaatsing. Hij stelde dat deze tragische geschiedenis het voor het Yezidische volk essentieel maakt om hun identiteit te behouden en actief mee te werken aan het vormgeven van een democratische toekomst.

In zijn toespraak verklaarde Aktaş het volgende:

„Vandaag eist de Yezidische gemeenschap het recht om met haar eigen identiteit te bestaan. Dit is ook de eis van alle volkeren – met name van degenen die in vrede en veiligheid willen leven. De toekomst van volkeren en geloofsgemeenschappen hangt af van het welslagen van de inspanningen voor democratische integratie. De genocide en de historische trauma’s die zij hebben doorstaan, vormen een belangrijke basis voor democratische integratie. De integratie van deze identiteit in Irak op democratische basis zou een belangrijke en historische stap zijn. Vandaag de dag gaat het niet alleen om het herdenken van het leed uit het verleden; het gaat veeleer om het opnieuw opbouwen van een democratische toekomst binnen een democratisch kader.”

Democratische integratie betekent elke gemeenschap in haar eigenheid erkennen

Aktaş wees erop dat het doel van democratische integratie is ervoor te zorgen dat verschillende gemeenschappen en identiteiten worden erkend in overeenstemming met hun eigen kenmerken en identiteiten.

Hij vervolgde:

“Integratie betekent het omzetten van maatschappelijk verzet in een blijvende kracht die de staat democratiseert. Vanuit dit perspectief betekent democratische integratie niet dat het Yazidi-volk zich simpelweg in de staat moet opgaan. Het betekent veeleer dat een samenleving die een genocide heeft doorstaan, de staat – door middel van haar eigen collectieve kracht – dwingt om een nieuw juridisch en politiek kader en een nieuw sociaal contract tot stand te brengen. Voor het Yezidi-volk in Irak betekent democratische integratie het overstijgen van sektarisme, patriarchale structuren en het model van de natiestaat, om deze te vervangen door een democratische samenleving.

Er moeten juridische kaders worden ontwikkeld om democratische integratie mogelijk te maken. Voor het Yezidi-volk betekent dit dat ervoor moet worden gezorgd dat Shengal en de tragedies die daar hebben plaatsgevonden, wezenlijke onderdelen worden van een nieuwe constitutionele orde. Met andere woorden: genocide moet het uitgangspunt worden voor een nieuw rechtssysteem.

Er moet gerechtigheid worden hersteld. De genocide op het Yezidi-volk moet officieel worden erkend, de verantwoordelijken moeten worden vervolgd en er moeten mechanismen voor collectief geheugen worden gecreëerd. Sociale rechtvaardigheid is daarom de allerbelangrijkste noodzaak voor het Yezidi-volk, en dit kan alleen worden bereikt door middel van democratische integratie. In dit opzicht zijn het perspectief van de democratische natie en Yezidi-zelfbestuur essentieel.

Leider Öcalan stelt dat sociale vrijheid tot stand moet komen door de institutionalisering van de democratische natie, en dat de samenleving zichzelf voortdurend opnieuw moet vormgeven als een dynamische kracht. Democratische integratie vereist een democratische politieke aanpak die is gebaseerd op het principe van ‘minder staat, meer samenleving’. In Shengal, waar de Yezidische bevolking geconcentreerd is, is het van groot belang om communes, raden, congressen en coöperaties op te richten. Deze instellingen moeten de basis vormen voor een bestuur dat in staat is om te onderhandelen met zowel de centrale Iraakse regering als de Regionale Regering van Koerdistan. Ook moet wettelijke erkenning worden gewaarborgd. De Yezidische identiteit – met inbegrip van haar geloofsovertuigingen, cultuur en vormen van sociale organisatie – moet worden beschermd en gerespecteerd binnen het kader van grondwettelijke rechten en vrijheden.”

Het collectieve bestaan moet in de grondwet worden gewaarborgd

Aktaş benadrukte dat democratische integratie het collectieve bestaan van verschillende gemeenschappen en identiteiten grondwettelijk moet waarborgen, en verklaarde:

“De voorgestelde grondwettelijke definitie voor het Yezidische volk luidt als volgt: ‘De Yezidische gemeenschap is een van de oudste volkeren ter wereld; haar taal, geloofsovertuigingen, cultuur en thuisland worden beschermd door middel van collectieve rechten.’

In gebieden waar het Yazidi-volk woont, moeten lokale raden de primaire verantwoordelijkheid dragen voor onderwijs, cultuur, lokale veiligheid en beleid met betrekking tot de vrijheid van vrouwen. De bevoegdheden van de centrale overheid om in te grijpen moeten worden beperkt.

De toekomst van de samenleving hangt niet alleen af van democratische integratie, maar ook van haar eigen sociale en politieke kracht. Het streven van Irak naar democratie is vastgelopen tussen concurrerende sektarische machtsstructuren.

Voor het Yezidi-volk is democratische integratie een lange en vastberaden reis die de macht van de staat vermindert en tegelijkertijd de samenleving versterkt. Het zet de herinnering aan de genocide om in een proces van politieke wederopbouw. De raad moet de zelfverdedigingstroepen coördineren in overeenstemming met de visie van de democratische natie, en de veiligheid van de Yezidi-gemeenschap moet berusten op de collectieve wil van die raad. Op deze manier kunnen de afhankelijkheids- en hulpeloosheidsverhoudingen die de genocide mogelijk maakten, worden uitgebannen. Een dergelijk model zou van Shengal een grondleggend centrum maken voor een democratisch regionaal veiligheidskader, waarbij de ervaring van de genocide wordt omgevormd tot een systeem van zelfverdediging.”

Aktaş sloot zijn boodschap af met de volgende opmerkingen:

“Beste mensen, in antidemocratische landen is democratische integratie een vorm van verzet. In Irak is de roep van het Yezidi-volk om democratie, gerechtigheid en vrijheid niet louter een oproep tot democratische integratie – het is ook een vorm van verzet tegen autoritaire machtssystemen. De roep van het Yezidi-volk om democratie en vrijheid fungeert als kompas voor de democratisering van Irak. Het stelt de samenleving in staat deel te nemen aan de besluitvorming en binnen de staatsgrenzen erkend, beschermd en vertegenwoordigd te worden. Wij zijn ervan overtuigd dat de benadering van leider Öcalan in de komende periode oplossingen zal bieden voor de problemen in het Midden-Oosten, en in het bijzonder voor de problemen waarmee het Yezidi-volk wordt geconfronteerd.”

Aan het einde van zijn toespraak wenste Veysi Aktaş, namens het secretariaat van İmralı, de conferentie en de Yezidi-gemeenschap veel succes.

 

Gerelateerde Artikelen