- Brazilië
Socialistische, libertaire en maatschappelijke organisaties, waaronder Koerdische en Palestijnse bewegingen, kwamen bijeen in Belo Horizonte, de hoofdstad van de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais.
Tijdens de bijeenkomst benadrukten de deelnemers dat de aanhoudende oorlogen in het Midden-Oosten en de conflicten tussen wereldmachten niet beperkt blijven tot de regio zelf, maar ook aanzienlijke politieke en economische gevolgen hebben voor Latijns-Amerika.
De aanwezigen bespraken sociale bewegingen, economische crises, bezuinigingsmaatregelen en staatsrepressie die het leven van mensen in Latijns-Amerikaanse landen beïnvloeden, met name in Argentinië, Bolivia, Honduras en Colombia.
Tijdens de bijeenkomst werd benadrukt dat imperialistische interventies en het beleid van het mondiale kapitaal verband houden met mijnbouwactiviteiten en andere extractieve projecten die worden uitgevoerd in gebieden waar inheemse volkeren en gemeenschappen van Afro-afkomst wonen.
Politiek proces in Brazilië
De deelnemers bespraken ook de komende federale en deelstaatverkiezingen in Brazilië, die gepland staan voor 2026. Zij constateerden dat de politieke polarisatie in het land steeds verder toeneemt en stelden dat het verkiezingslandschap in toenemende mate wordt bepaald door een strijd tussen extreemrechts en centrumlinks, waardoor er weinig ruimte overblijft voor alternatieve politieke opties.
Verder werd opgemerkt dat linkse partijen en vakbondsbewegingen in Brazilië streven naar bredere allianties om de heropleving van nationalistisch en neoliberaal beleid te voorkomen.
De bijeenkomst vond plaats in het Mensenrechtenmonument van Belo Horizonte. Tijdens de militaire dictatuur in Brazilië deed het gebouw dienst als detentie- en martelcentrum. Dankzij een volksbeweging werd het later omgevormd tot een museum gewijd aan mensenrechten en verzet.
De organisatoren verklaarden dat het houden van de bijeenkomst op deze locatie bedoeld was om een symbolische link te leggen tussen de staatsrepressie uit het verleden en de huidige strijd voor de mensenrechten.
De ervaringen van de Koerdische vrijheidsbeweging
De bijeenkomst, georganiseerd door het Comité voor Solidariteit met Palestina, werd bijgewoond door talrijke sociale bewegingen, mensenrechtenorganisaties en politieke groeperingen.
Tot de deelnemende organisaties behoorden het Comité voor Solidariteit met Palestina, de Libertarisch-Socialistische Organisatie (OSL), de Feministische Bewegingen van Belo Horizonte, Casa Invisível, de Basisbeweging van Minas Gerais (MOB/MG), het Instituut voor Koerdische Studies (NUPIEC), het Helena Greco Instituut voor Mensenrechten en Burgerschap (IHG) en het Mensenrechtenmonument van Belo Horizonte.
De deelnemers bespraken ook de ervaringen van de Koerdische Vrijheidsbeweging op het gebied van autonomie, democratie en sociale organisatie, en wisselden van gedachten over modellen van zelfbestuur en libertair-democratische structuren.
Gezamenlijke strijd
Aan het einde van de bijeenkomst benadrukten de deelnemers de noodzaak om de basisorganisatie te versterken, gezamenlijke mechanismen te ontwikkelen om mensenrechtenschendingen aan te pakken en de internationale solidariteit uit te breiden.
Democratisch confederalisme, het door Abdullah Öcalan ontwikkelde paradigma, werd besproken als een kader waarmee Braziliaanse organisaties zowel de huidige strijd van het Koerdische volk als het in Koerdistan ontwikkelde politieke organisatiesysteem beter konden begrijpen.
Leden van het Palestina-comité verklaarden dat internationalisme een gemeenschappelijk aspect is van alle sociale strijd en stelden dat inzicht in de Koerdische strijd kan helpen bij het ontwikkelen van instrumenten om het verzet te verenigen tegen staten die een genocidaal beleid voeren.
Vrouwenrevolutie in Rojava
Leden van het Helena Greco Instituut voor Mensenrechten en Burgerschap benadrukten dat de Vrouwenrevolutie in Rojava een bron van hoop vormt voor linkse bewegingen in de 21e eeuw, met name vanwege de vrouwenorganisaties die de basis vormen van het confederale systeem.
Leden van de OSL belichtten de uitdagingen waarmee verzetsbewegingen in Brazilië worden geconfronteerd en wezen op de lessen die kunnen worden getrokken uit de ervaringen van inheemse volkeren die nog steeds onder staatsrepressie en geweld leven.
Tijdens de bijeenkomst werd een documentaire vertoond over de campagne voor de vrijlating van Abdullah Öcalan, en werden de principes en praktische toepassingen van het democratisch confederalisme uitvoerig besproken.
Belangrijkste punten
Uit de discussies over democratie en het vredesproces in het Midden-Oosten kwamen twee centrale kwesties naar voren:
- Het vermogen om een onafhankelijke volkspolitiek te ontwikkelen die volkeren weer bij elkaar kan brengen en een gezamenlijke kracht kan vormen tegen de achteruitgang van de democratie.
- De noodzaak om een internationalistisch beleid te ontwikkelen dat volkeren over de hele wereld in staat stelt zich te verenigen in het verzet tegen imperialisme en fascisme.
Vertegenwoordigers van de Koerdische Vrijheidsbeweging verklaarden dat de besprekingen in Turkije slechts met grote moeite vorderen vanwege de passiviteit en het stilzwijgen van de staat. Zij stelden dat de vrijlating van Abdullah Öcalan de fundamentele sleutel is tot het op gang brengen van een proces van politieke transformatie op basis van de noodzakelijke garanties.
