- Turkije
Op de tweede dag van de „Conferentie over de democratische transformatie van de Republiek in haar tweede eeuw“, die in Istanbul werd gehouden, stonden de Koerdische kwestie, democratisering en perspectieven voor een gezamenlijke toekomst centraal in de discussies.
Tijdens het panelgesprek met de titel „Mogelijkheden voor democratisering: van de samenleving naar de staat“ beschreef Özgür Erol, lid van de İmralı-delegatie, het huidige proces als een „derde democratisch integratieproces“.
Erol stelde dat het oplossen van de Koerdische kwestie zowel de weg zou effenen voor democratie in Turkije als de Koerden in staat zou stellen een actievere rol te spelen in regionale en politieke aangelegenheden. Hij zei: “Iedereen wint, waarom zouden de Koerden dat niet doen?”
Erol verklaarde dat de Koerden jarenlang waren uitgesloten van het rechts- en politieke leven en benadrukte dat democratische integratie tot doel heeft erkenning te verkrijgen voor het collectieve bestaan van het Koerdische volk en ruimte te creëren voor een democratische samenleving.
Erol merkte op dat een vredeswet noodzakelijk is voor het welslagen van het proces en zei dat dergelijke wetgeving het recht van het Koerdische volk om zich met politiek bezig te houden en zich vrij te organiseren zou waarborgen.
Erol vatte de verwachtingen van de wet als volgt samen:
- Er moet een institutioneel kader zijn dat de continuïteit van het proces waarborgt en alle betrokken partijen omvat.
- Nadat de wet is aangenomen, moet deze politieke participatie en het recht op organisatie garanderen voor degenen die hiervan zullen profiteren.
Erol bracht ook de woorden van Abdullah Öcalan over: “Het is niet mogelijk om samenlevingen die gebukt gaan onder grote woede te transformeren zonder grote ethische waarden. De samenleving bevindt zich in een diepe impasse. Daarom dringen we aan en handelen we met spoed.”
Andere sprekers op de conferentie vestigden eveneens de aandacht op de historische onderdrukking van de pluralistische maatschappelijke structuur van Turkije, de fundamentele rol van vrouwen in vredes- en democratiseringsprocessen, en het belang van een grondwettelijke waarborging van de rechten van alle burgers.
Mehmet Bekaroğlu zei: “Het is belangrijk dat vredesprocessen worden gesocialiseerd en dat er vertrouwenwekkende maatregelen worden genomen. ‘Als mens wil ik me veilig voelen, ik moet in mijn eigen levensonderhoud kunnen voorzien en ik moet ook het recht hebben om te kiezen…’ We hebben een systeem nodig waarin aan al deze behoeften voor iedereen kan worden voldaan.”
Şükrü Aslan, die met name inging op het beleid van turkificatie, zei: „Met deze conferentie roepen we Turkije op om redelijk te zijn en zijn verleden onder ogen te zien. Ik hoop dat beleidsmakers rekening zullen houden met de resultaten van deze conferentie.”
Ruşen Seydaoğlu stelde dat duurzame vrede alleen kan worden bereikt door structurele ongelijkheden, uitsluitingsmechanismen en machtsverhoudingen te veranderen.
Seydaoğlu sloot af met de woorden: “De lakmoesproef voor een democratische republiek, en of deze zal slagen, ligt in de manier waarop al diegenen die als ‘anderen’ worden beschouwd, de bevrijding van vrouwen benaderen. Wanneer we de bevrijding van vrouwen als een fundamenteel principe nemen, geloof ik dat we veel dichter bij een democratische republiek komen.”
Aan het einde van de sessie stuurde Akın Birdal, namens de organisatoren van de conferentie, groeten naar Abdullah Öcalan.
Bron: ANF
