Families van Imrali-gevangenen vragen wederom een bezoek aan

Er is al meer dan twee jaar geen nieuws van de Koerdische leider Abdullah Öcalan en hij wordt volledig geïsoleerd gehouden. Mehmet Öcalan, de broer van Abdullah Öcalan, en zijn voogd Mazlum Dinç, Ali Konar, de broer van Ömer Hayri Konar, Polat Yıldırım, de broer van Hamili Yıldırım, en Melihe Çetin, de zus van Veysi Aktaş, hebben een verzoek ingediend bij het hoofd Openbaar Ministerie van Bursa om hun familieleden te mogen bezoeken. De families hebben ook een verzoek ingediend bij het Directoraat van de Imrali F Type Hoogbeveiligde Gesloten Penitentiaire Inrichting via het hoofd Openbaar Ministerie van Bursa. Advocaten vragen twee keer per week om een ontmoeting met de Koerdische PKK-leider Abdullah Öcalan. Echter, aanvragen voor bezoeken blijven systematisch onbeantwoord. In sommige gevallen krijgen advocaten maanden later te horen dat er disciplinaire maatregelen zijn genomen tegen de Koerdische leider en dat er daarom geen bezoek kan plaatsvinden. In een verklaring op 2 mei 2023 zei het advocatenkantoor Asrın: "We hebben sinds 25 maart 2021 niets meer van Öcalan gehoord. Ondanks alle verzoeken en inspanningen van zijn advocaten en familieleden zijn we niet op de hoogte van de leefomstandigheden en de gezondheidstoestand van Öcalan en onze andere drie cliënten op Imrali. Deze situatie baart ons en de hele samenleving zorgen." Onlangs is er in Turkije een schijndebat ontstaan over gesprekken met Abdullah Öcalan in aanloop naar de presidents- en parlementsverkiezingen op 14 mei. Het advocatenkantoor Asrın, dat Öcalan en zijn drie medegevangenen op het gevangeniseiland vertegenwoordigt, beschouwt deze geruchten als manipulatie en zegt: "We willen nogmaals benadrukken dat we sinds 25 maart 2021 niets meer van Öcalan hebben gehoord. Ondanks alle verzoeken en inspanningen van zijn advocaten en familieleden zijn we niet op de hoogte van de leefomstandigheden en de gezondheidstoestand van Öcalan en onze andere drie cliënten op Imrali. Deze situatie baart ons en de hele samenleving zorgen." De verklaring van het advocatenkantoor Asrın wees erop dat: "Tijdens de verkiezingscampagne zijn de politieke centra betrokken bij een propagandastrijd rond Öcalan. Onder deze omstandigheden willen we de hele samenleving informeren dat het gebrek aan nieuws en de strenge isolatievoorwaarden voortduren en dat al deze discussies plaatsvinden zonder medeweten, bijdrage en deelname van Öcalan. Wat juist is en moet gebeuren, is Öcalan onmiddellijk de gelegenheid geven om zijn advocaten te ontmoeten. De wet en minimale ethiek vereisen dit ook. Onder deze omstandigheden, waarin Öcalan geen gelegenheid heeft om zichzelf te uiten, vinden wij speculatieve discussies die betekenen dat de realiteit van isolatie en het gebrek aan nieuws wordt genegeerd of buitengesloten, niet juist." In haar verklaring die op 2 mei werd gepubliceerd in verband met de besprekingen op Imrali, zei het advocatenkantoor Asrın het volgende:

• We hebben na 25 maart 2021 geen berichten meer ontvangen van Öcalan en onze andere drie cliënten, nadat een telefoongesprek met zijn broer werd onderbroken en niet kon worden voortgezet. We weten niet wat de reden is voor deze onderbreking.
• We hebben geen informatie over de detentieomstandigheden, de behandeling en de gezondheidstoestand van onze cliënten op Imrali.
• Volgens artikel 66/3 van wet nr. 5275 hebben veroordeelden het recht "onmiddellijk gebruik te maken van de telefoon- en faxfaciliteiten van de gevangenis in geval van overlijden, ernstige ziekte, epidemie of natuurramp van hun erfgenamen, nakomelingen, echtgenoten en broers en zussen". Desalniettemin werden Öcalan en onze andere cliënten dit recht ontzegd, zelfs in het geval van het overlijden, laat staan de ziekte, van hun familieleden, en dit verbod werd zelfs tijdens de aardbevingen op 6 februari niet versoepeld.
• Öcalan kon gedurende 14 jaar alleen gebruikmaken van een radio met één kanaal en had pas in 2013 toegang tot televisie, wat beschikbaar is voor alle gevangenen. Echter, zoals blijkt uit een rapport van mei 2018, waren tv-kanalen beperkt en werden kranten met een vertraging van 40 dagen bezorgd.
• Öcalan heeft tien jaar en negen maanden in eenzame opsluiting gezeten in de gevangenis op het eiland, van 16 februari 1999 tot 17 november 2009, waarna nog vijf van onze cliënten naar Imrali werden overgebracht. Hoewel deze gevangenen later werden overgeplaatst, zoals beschreven in de CPT-rapporten (Comité ter voorkoming van foltering) uit 2016 en 2019, konden onze cliënten slechts zes uur per week samenkomen en de rest van de tijd alleen doorbrengen in hun cellen.

De zorgen namen toe na het bezoek van het CPT aan Imrali Zorgen over de situatie van de Koerdische PKK-leider namen toe nadat het Comité ter voorkoming van foltering (CPT) van de Raad van Europa Turkije bezocht van 20 tot 29 september 2022. In een verklaring op 3 oktober kondigde het CPT aan dat de Imralı F Type Hoogbeveiligde Gevangenis een van de instellingen was die zij bezochten. Echter, meldde het advocatenkantoor Asrın dat er tijdens het bezoek van het CPT geen ontmoeting met Abdullah Öcalan plaatsvond en dat dit hun zorgen vergrootte. Het advocatenkantoor Asrın zei op 29 november: "We hebben vernomen dat de heer Öcalan tijdens het bezoek van de CPT-delegatie aan het eiland Imralı in september 2022 geen contact heeft gehad." Omstandigheden van buitengewone isolatie De Imralı F Type Hoogbeveiligde Gesloten Gevangenis is speciaal gebouwd voor Abdullah Öcalan in februari 1999 en wordt sindsdien geëxploiteerd op basis van een speciale status en via speciale praktijken. Onder het zogenaamde verzwaarde uitvoeringsregime worden Abdullah Öcalan en zijn medegevangenen, Hamili Yildirim, Ömer Hayri Konar en Veysi Aktaş, al lange tijd onderworpen aan omstandigheden van buitengewone isolatie: 24 jaar in het geval van Öcalan en acht jaar elk in het geval van de andere gevangenen. Ondanks al hun pogingen hebben advocaten van het in Istanbul gevestigde advocatenkantoor Asrın, dat Abdullah Öcalan en zijn drie medegevangenen vertegenwoordigt, sinds 25 maart 2021 geen enkel teken van leven kunnen ontvangen van hun cliënten. Ze hebben geen informatie kunnen verkrijgen over hun gezondheidstoestand, detentieomstandigheden en juridische situatie in 2022. Het is al 23 maanden geleden dat er op welke manier dan ook nieuws van hun cliënten is vernomen. Öcalan wordt sinds 1999 in eenzame opsluiting gehouden in een enkele cel. Volgens het "Jaarlijkse Evaluatierapport 2022 over schendingen van rechten en de huidige omstandigheden in de gevangenis op Imralı Eiland" uitgebracht door het advocatenkantoor Asrın op 15 februari 2023, wordt Abdullah Öcalan sinds 15 februari 1999 vastgehouden in eenzame opsluiting in de gevangenis op het Imralı Eiland. Gedurende de eerste tien jaar was hij de enige gevangene in de eilandgevangenis. In november 2009 werden er nieuwe cellen aan de gevangenis toegevoegd en vijf andere gevangenen werden binnen gebracht. Desondanks bleef Öcalan 23 uur per dag op weekdagen en 24 uur per dag in het weekend in eenzame opsluiting gehouden worden. Tot 2011 was Öcalans recht om zijn advocaten te ontmoeten beperkt tot één uur per week, maar in feite werd hem constant dit beperkte recht ontzegd, waarbij de autoriteiten zich beroepen op "slechte weersomstandigheden" of een "technisch defect" van de veerboot naar het eiland als voorwendsel. In de twaalf jaar sinds 27 juli 2011 heeft hij zijn advocaat slechts vijf keer kunnen ontmoeten, tussen mei en augustus 2019. De laatste van deze vijf ontmoetingen vond plaats op 7 augustus 2019. Sinds 2014 heeft Öcalan vijf bezoeken ontvangen van familieleden. Het bezoek van zijn broer aan de gevangenis op 3 maart 2020 markeert Öcalans laatste directe contact met zijn familie. Ook heeft hij in 24 jaar tijd slechts twee keer telefonisch contact gehad met de buitenwereld (op 27 april 2020 en 25 maart 2021). Tijdens het laatste telefoongesprek op 25 maart 2021 werd de verbinding na slechts twee minuten verbroken en kon niet worden hersteld. Sindsdien is er niets meer van Öcalan vernomen. Incommunicado detentie Het rapport van Asrın vermeldt dat de situatie van hun cliënten door het CPT in haar rapport van 5 augustus 2020 (paragrafen 48 en 49) werd beschreven als een vorm van "Incommunicado" detentie. Het CPT benadrukte dat een dergelijke situatie onaanvaardbaar was en drong er bij de Turkse autoriteiten op aan om dit zo snel mogelijk te beëindigen. "Incommunicado" detentie betekent dat de gedetineerde of veroordeelde volledig wordt belet om contact te hebben met de buitenwereld en dus met niemand kan communiceren, inclusief zijn/haar familie, vrienden en advocaten. De "Incommunicado" detentie werd zonder onderbreking voortgezet in 2022, ondanks wekelijkse verzoeken van advocaten aan de autoriteiten waarin zij verzochten om bezoeken van families en advocaten toe te staan in de gevangenis. Vanaf 25 maart 2021, de laatste datum van contact met Imralı, tot het einde van 2022 werden in totaal 238 verzoeken ingediend voor advocatenbezoeken en nog eens 79 verzoeken voor bezoeken van familie/voogden. Deze verzoeken bleven zonder reactie. Ook ontvingen advocaten gedurende deze periode geen brieven, telegrammen of faxen van hun cliënten; er was ook geen contact via de telefoon. Beperkingen via verzonnen beslissingen "Nadat we verschillende internationale mechanismen hadden aangeschreven, hebben we uit de reacties van de regering vernomen dat het recht van onze cliënten om via de telefoon te communiceren zes maanden lang beperkt was door beslissingen van het Gevangenisbeheer- en Toezichtsorgaan gedateerd op respectievelijk 18 oktober 2021, 30 maart 2022, 9 mei 2022 en 9 juni 2022. Deze beperkingsbesluiten werden niet aan de advocaten meegedeeld; de procedures werden in het geheim uitgevoerd, buiten de advocaten om. Hieruit werd begrepen dat het recht van onze cliënten om via de telefoon te communiceren periodiek wordt beperkt door verzonnen beslissingen die eens in de zes maanden worden genomen. Bovendien hebben we geen reactie ontvangen op de talloze brieven die gedurende het hele jaar naar onze cliënten zijn gestuurd. Het is niet bekend of deze brieven überhaupt bij de geadresseerden zijn bezorgd. Op hun beurt hebben we ook geen brieven, telegrammen of faxen ontvangen die door onze cliënten zijn geschreven in 2022. Daarnaast zijn de feitelijke en onwettige verboden op familie- en advocatenbezoeken die al vele jaren van kracht zijn, systematisch en zonder ophouden gehandhaafd, zodat er in 2022 geen enkel familie- of advocatenbezoek kon plaatsvinden. In dit opzicht werd 2022 gekenmerkt door de absolute onmogelijkheid om enig contact met onze cliënten in de gevangenis op Imralı Island tot stand te brengen."