Duizenden vrouwen uit verschillende steden in Turkije en Noord-Koerdistan kwamen zondag bijeen in het district Gemlik in Bursa om vrijheid voor Abdullah Öcalan te eisen.
De demonstratie werd georganiseerd door de Beweging van Vrije Vrouwen in het havengebied, vanwaar men naar gevangeniseiland Imrali, waar de Koerdische leider sinds 1999 gevangen zit.
Nadat alle groepen in het district waren aangekomen, begon de geplande mars onder het motto “tijd voor vrouwen, tijd voor vrijheid, tijd voor een ontmoeting met een vrije leider”.
In het persbericht dat na de mars werd uitgegeven, werd benadrukt dat aan de voorwaarden voor de tweede fase van het proces moet worden voldaan, en werd geëist dat „de politieke status van de heer Abdullah Öcalan wordt erkend, zijn fysieke vrijheid wordt gewaarborgd, onmiddellijk onderhandelingsvoorwaarden worden vastgesteld en de juridische basis voor vrede wordt gelegd.“
Het gezamenlijke persbericht, dat door Ayla Akat Ata namens de TJA werd voorgelezen, luidt als volgt:
"De wil voor een ‘democratische oplossing en uiteindelijk vrede’, die wij als de TJA tot uiting brachten tijdens onze mars van Diyarbakır naar Ankara in oktober 2025 – georganiseerd onder de slogan ‘We lopen met hoop naar de vrijheid’ en met het perspectief dat het juridische kader van het proces zal worden gecreëerd en levensvatbaar gemaakt – gaat vandaag verder met deze bijeenkomst in Gemlik, en groeit door kracht te winnen en te geven.
Vandaag komen we samen in deze mars als vrouwen die de kusten van de vrede hebben bereikt vanuit het verzet en de zoektocht naar waarheid van Amed, het standpunt van rebellie en vrijheid van Botan, de grenzeloze strijdgeest van Serhad, de cultuur van coëxistentie van de Egeïsche Zee, het multi-identitaire en meertalige sociale weefsel van Marmara, de veerkrachtige arbeid van Centraal-Anatolië, de herinnering aan solidariteit en productie van Çukurova, en de woeste wateren van de Zwarte Zee.
Met deze diversiteit en deze gezamenlijke kracht laten wij, als TJA, in dit historische proces opnieuw onze stem horen in Gemlik, brengen wij onze wil voor een democratische oplossing naar voren en voeden wij de hoop op vrede. Deze strijdlijn toont de weg naar een oplossing die samenkomt in het doel om de fysieke vrijheid van Volksleider Abdullah Öcalan te waarborgen met de eis van vrede en een democratische samenleving; hiermee wordt concreet de wil voor een oplossing van ons, vrouwen, die de pioniers en verdedigers van het proces zijn, onthuld. Vandaag de dag is een democratische en vreedzame oplossing voor de Koerdische kwestie in Turkije een onvermijdelijke, dringende en niet uitstelbare noodzaak. In die zin bieden de ‘Oproep tot vrede en een democratische samenleving’ van 27 februari 2025 op het eiland Imrali en de stappen die daarna zijn gezet een enorme kans. Wij zijn ons ervan bewust dat de strijd voor vrede moed en vastberadenheid vereist, en onze vastberadenheid als TJA om onze eis en strijd uit te breiden en een vrij en gelijkwaardig leven op te bouwen is sterker dan ooit.
Met de stelling dat de laatste fase van de Oproep tot Vrede en een Democratische Samenleving de heropleving van de vrouwen zal zijn, zullen we de vrijheidsstrijd van de vrouwen bekronen met sociale vrede. Vandaag beschouwen alle vrouwen – en met name Koerdische vrouwen, die het zwaarst te lijden hebben onder de gevolgen van het oorlogsbeleid – de vrijheid van Volksleider Abdullah Öcalan, die de wil tot vrede heeft uitgedragen, als hun eigen vrijheid.
Men moet weten dat wij de leidende kracht zijn van de wil die een einde zal maken aan het systeem dat wordt gevoed door oorlog, woekerwinsten en plundering. Tegen alle krachten die obstakels willen opwerpen op de weg naar vrede, gerechtigheid en vrijheid, verklaren wij hier nogmaals ons standpunt en herinneren wij eraan: het is 1 jaar, 1 maand en 23 dagen geleden sinds de Oproep tot Vrede en een Democratische Samenleving door Volksleider Abdullah Öcalan. Gedurende deze periode hebben de volkeren van Koerdistan, evenals de volkeren van Turkije en de wereld, deze oproep krachtig gesteund. Hoewel het parlement niet functioneel is geweest bij het creëren en waarborgen van de ‘Vredeswet’, en hoewel de noodzakelijke democratiseringsstappen zijn vertraagd en uitgesmeerd in de tijd, wat wantrouwen in de samenleving heeft gecreëerd, zijn de wil en de hoop op vrede altijd levend gehouden. Op 8 maart, Newroz, en 4 april (de verjaardag van Öcalan) stroomden miljoenen mensen inderdaad naar de feestlocaties en brachten ze de boodschap van een democratische oplossing en vrede duidelijk over op een manier die alle verantwoordelijke en besluitvormende autoriteiten konden begrijpen en interpreteren.
Het is nu noodzakelijk om zo snel mogelijk over te gaan naar de tweede fase. Om het proces echter op een gezonde manier te laten verlopen en de tweede fase te kunnen bereiken, is dit alleen mogelijk als de noodzakelijke onderhandelingsvoorwaarden volledig gewaarborgd zijn, zoals blijkt uit voorbeelden wereldwijd. De weg naar vruchtbare onderhandelingen wordt vrijgemaakt door de partijen in het proces te betrekken in een gelijkwaardige, vrije en veilige omgeving. Tot op heden is dit fundamentele principe echter nog niet in praktijk gebracht. De hoofdonderhandelaar, volksleider Abdullah Öcalan, zet zijn werk voort voor een democratische, egalitaire en libertaire oplossing voor de Koerdische kwestie en voor de opbouw van duurzame vrede, zonder dat hem de voorwaarden voor een vrij leven en vrije communicatie worden geboden. Het is onmogelijk dat een proces dat onder dergelijke omstandigheden wordt gevoerd, vooruitgang boekt en dus slaagt. Op basis van de vertegenwoordiging die is gevormd door de wil en de historische strijd van het Koerdische volk, staat het buiten kijf dat de heer Öcalan de belangrijkste gesprekspartner en hoofdonderhandelaar in het proces is. Deze realiteit moet worden gewaarborgd op basis van wettelijke voorschriften; de politieke status van de heer Abdullah Öcalan moet zo spoedig mogelijk worden vastgesteld en er moeten voorwaarden worden gecreëerd zodat hij vrij kan leven en werken.
Gezien het belang en de gevoeligheid van het proces komen zowel de ononderbroken strijd van de TJA als de vastberadenheid die zij heeft getoond, samen in deze fundamentele eis. De erkenning van de politieke status van volksleider Abdullah Öcalan en het waarborgen van zijn fysieke vrijheid zijn onmisbare voorwaarden om het vredes- en democratiseringsproces resultaatgericht te laten verlopen en tot een succes te maken.
Binnen dit kader is het een historische noodzaak die op verantwoorde wijze moet worden aangepakt om de wettelijke voorschriften en democratiseringsmaatregelen, die met name zijn opgenomen in de 6e en 7e secties van het rapport opgesteld door de ‘Commissie voor Nationale Solidariteit, Broederschap en Democratie’ van de Grote Nationale Assemblee van Turkije, onverwijld ten uitvoer te leggen. Het waarborgen van democratische integratie, het invoeren van een vredeswet op basis van gelijkwaardig burgerschap en het instellen van sterke wettelijke garanties voor alle groepen – met name vrouwen – die aan het proces deelnemen, zijn fundamentele vereisten voor dit proces. Zonder deze stappen kan er geen onderhandelingsbasis worden gelegd en kan er geen duurzame en eervolle vrede worden opgebouwd, zoals blijkt uit het feit dat de vredeskansen sinds 1993 niet zijn benut en de pijnlijke ervaringen die daarop volgden.
Vandaag is onze eis duidelijk en kan deze niet langer worden uitgesteld. De politieke status van volksleider Abdullah Öcalan moet worden erkend, zijn fysieke vrijheid moet worden gewaarborgd, er moeten onmiddellijk onderhandelingsvoorwaarden worden vastgesteld en er moet een wettelijke garantie voor vrede worden gecreëerd. Wat via deze strijd, die onder leiding van vrouwen opkomt, naar voren wordt gebracht, is ook de wil om een vrij en gelijkwaardig leven op te bouwen. We zullen niet terugdeinzen voor deze wil. Totdat vrijheid is gewaarborgd en een gelijkwaardig en democratisch leven is gevestigd, zullen we onze strijd op elk gebied blijven uitbreiden. Op basis hiervan, en met de opwinding van onze bijeenkomst – vergezeld door de voetstappen van onze vrijheidsmars die overal ter wereld te horen zijn rond de filosofie van ‘Jin, Jiyan, Azadî’ – zeggen we: ‘Nu is het de tijd van de vrouwen!’ en ‘Nu is het tijd om de vrije leider te ontmoeten’, en brengen we respectvol onze groeten over aan het Vredeseiland Imrali en aan de volksleider, de heer Abdullah Öcalan.”
Bron: ANF
